Grzegorz VII: Różnice pomiędzy wersjami

Z Felczak story
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Linia 20: Linia 20:
 
== Życiorys ==
 
== Życiorys ==
 
=== Życie przed wyborem na papieża ===
 
=== Życie przed wyborem na papieża ===
Hildebrand urodził się w niezamożnej rodzinie, w [[Toskania|Toskanii]]; wykształcenie i formację duchową zdobył w klasztorze [[benedyktyni|benedyktyńskim]] na [[Awentyn]]ie, związanym z [[Opactwo Matki Bożej w Cîteaux|opactwem św. Piotra i Pawła w Cluny]]{{r|Kelly}}. Wiosną 1047 roku opuścił [[Rzym]], towarzysząc jako osobisty sekretarz papieżowi [[Grzegorz VI (papież)|Grzegorzowi VI]], zdetronizowanemu przez cesarza [[Henryk III Salicki|Henryka III]] na [[synod]]zie w [[Sutri]] i deportowanemu do [[Kolonia (Niemcy)|Kolonii]]<ref name="Kelly">. Z rąk Grzegorza VI, otrzymał w 1047 roku, niższe [[sakrament święceń|święcenia kapłańskie]]{{r|Kelly}}. Po śmierci Grzegorza, wstąpił do klasztoru kluniackiego, lecz po dwóch latach wrócił do Rzymu, by stać się jednym z najbliższych współpracowników pierwszego papieża reformy, [[Leon IX|Leona IX]] (1049-1054) oraz jego następców: [[Wiktor II|Wiktora II]] (1054-1057), [[Stefan IX|Stefana IX]]{{u|uwaga1}} (1057-1059), [[Mikołaj II (papież)|Mikołaja II]] (1059-1061) i [[Aleksander II (papież)|Aleksandra II]] (1061-1073){{r|Kelly}}. Pełnił funkcję [[subdiakon]]a Kościoła Rzymskiego (1049) (święcenia [[subdiakon]]atu otrzymał od Leona IX), rektora [[Bazylika św. Pawła za Murami|bazyliki św. Pawła za Murami]], [[Legat papieski|papieskiego legata]] przewodzącego reformacyjnym synodom w [[Tours]] (1054) i [[Chalon-sur-Saône|Chalon-sur-Saone]] (1056) i [[archidiakon]]a Kościoła rzymskiego (1059){{r|Kelly}}. Posłował też na dwór [[Agnieszka z Poitou|cesarzowej Agnieszki]] oraz do [[Mediolan]]u{{r|Kelly}}.
+
Hildebrand urodził się w niezamożnej rodzinie, w [[Toskania|Toskanii]]; wykształcenie i formację duchową zdobył w klasztorze [[benedyktyni|benedyktyńskim]] na [[Awentyn]]ie, związanym z [[Opactwo Matki Bożej w Cîteaux|opactwem św. Piotra i Pawła w Cluny]]<ref name="Kelly">. Wiosną 1047 roku opuścił [[Rzym]], towarzysząc jako osobisty sekretarz papieżowi [[Grzegorz VI (papież)|Grzegorzowi VI]], zdetronizowanemu przez cesarza [[Henryk III Salicki|Henryka III]] na [[synod]]zie w [[Sutri]] i deportowanemu do [[Kolonia (Niemcy)|Kolonii]]<ref name="Kelly">. Z rąk Grzegorza VI, otrzymał w 1047 roku, niższe [[sakrament święceń|święcenia kapłańskie]]<ref name="Kelly">. Po śmierci Grzegorza, wstąpił do klasztoru kluniackiego, lecz po dwóch latach wrócił do Rzymu, by stać się jednym z najbliższych współpracowników pierwszego papieża reformy, [[Leon IX|Leona IX]] (1049-1054) oraz jego następców: [[Wiktor II|Wiktora II]] (1054-1057), [[Stefan IX|Stefana IX]]{{u|uwaga1}} (1057-1059), [[Mikołaj II (papież)|Mikołaja II]] (1059-1061) i [[Aleksander II (papież)|Aleksandra II]] (1061-1073)<ref name="Kelly">. Pełnił funkcję [[subdiakon]]a Kościoła Rzymskiego (1049) (święcenia [[subdiakon]]atu otrzymał od Leona IX), rektora [[Bazylika św. Pawła za Murami|bazyliki św. Pawła za Murami]], [[Legat papieski|papieskiego legata]] przewodzącego reformacyjnym synodom w [[Tours]] (1054) i [[Chalon-sur-Saône|Chalon-sur-Saone]] (1056) i [[archidiakon]]a Kościoła rzymskiego (1059)<ref name="Kelly">. Posłował też na dwór [[Agnieszka z Poitou|cesarzowej Agnieszki]] oraz do [[Mediolan]]u<ref name="Kelly">.
  
 
=== Wybór ===
 
=== Wybór ===
Na pogrzebie Aleksandra II (22 kwietnia 1073) został wybrany na papieża przez lud rzymski, który wołał: „Hildebrand ma być papieżem!”, co zostało później potwierdzone przez [[kardynał]]ów{{r|Wollpert}}. Miesiąc po wyborze otrzymał [[sakrament święceń|święcenia]] [[prezbiter]]atu, a 30 czerwca – [[Sakra|sakrę]] [[biskup]]ią. Nie poinformował dworu cesarskiego o swoim wyborze, ani nie prosił o zatwierdzenie, ze względu na napięcie panujące wówczas pomiędzy papiestwem a cesarstwem{{r|Kelly}}.
+
Na pogrzebie Aleksandra II (22 kwietnia 1073) został wybrany na papieża przez lud rzymski, który wołał: „Hildebrand ma być papieżem!”, co zostało później potwierdzone przez [[kardynał]]ów{{r|Wollpert}}. Miesiąc po wyborze otrzymał [[sakrament święceń|święcenia]] [[prezbiter]]atu, a 30 czerwca – [[Sakra|sakrę]] [[biskup]]ią. Nie poinformował dworu cesarskiego o swoim wyborze, ani nie prosił o zatwierdzenie, ze względu na napięcie panujące wówczas pomiędzy papiestwem a cesarstwem<ref name="Kelly">.
  
 
=== Pontyfikat ===
 
=== Pontyfikat ===
Z jego okresu pochodzi dokument tzw. ''[[Dictatus Papae]]'' (1075) – jest to program reformy, w którym sformułowano m.in. zasady [[uniwersalizm papieski|uniwersalizmu papieskiego]]{{r|Kelly}}. Grzegorz VII był rzecznikiem reformy Kościoła, faktycznym kierownikiem polityki papieskiej od pontyfikatu Mikołaja II{{r|Wollpert}}. Jako papież realizował program zmierzający do centralizacji Kościoła pod absolutną władzą papieża przez wzmocnienie karności kościelnej oraz emancypację Kościoła spod władzy świeckiej{{r|Wollpert}}. Na dwóch synodach wielkopostnych w 1074 i 1075, papież potwierdził, wprowadzone przez swoich poprzedników, dekrety potępiające [[symonia|symonię]] i małżeństwa duchownych{{r|Kelly}}. Ponadto, pozbawił godności wszystkich biskupów, zezwalających na łamanie [[celibat]]u, w zamian za łapówki{{r|Wollpert}}. Szczególnie przeciwni tym zmianom byli księża z Niemiec i Francji{{r|Wollpert}}. Prawdziwe zaognienie sporu z biskupami i władzą cesarską spowodował [[spór o inwestyturę]], czyli mianowanie biskupów przez książąt świeckich{{r|Wollpert}}.
+
Z jego okresu pochodzi dokument tzw. ''[[Dictatus Papae]]'' (1075) – jest to program reformy, w którym sformułowano m.in. zasady [[uniwersalizm papieski|uniwersalizmu papieskiego]]<ref name="Kelly">. Grzegorz VII był rzecznikiem reformy Kościoła, faktycznym kierownikiem polityki papieskiej od pontyfikatu Mikołaja II{{r|Wollpert}}. Jako papież realizował program zmierzający do centralizacji Kościoła pod absolutną władzą papieża przez wzmocnienie karności kościelnej oraz emancypację Kościoła spod władzy świeckiej{{r|Wollpert}}. Na dwóch synodach wielkopostnych w 1074 i 1075, papież potwierdził, wprowadzone przez swoich poprzedników, dekrety potępiające [[symonia|symonię]] i małżeństwa duchownych<ref name="Kelly">. Ponadto, pozbawił godności wszystkich biskupów, zezwalających na łamanie [[celibat]]u, w zamian za łapówki{{r|Wollpert}}. Szczególnie przeciwni tym zmianom byli księża z Niemiec i Francji{{r|Wollpert}}. Prawdziwe zaognienie sporu z biskupami i władzą cesarską spowodował [[spór o inwestyturę]], czyli mianowanie biskupów przez książąt świeckich{{r|Wollpert}}.
  
 
W wigilię Bożego Narodzenia 1075, gdy Grzegorz odprawiał [[Pasterka|pasterkę]] w [[bazylika Matki Bożej Większej|kościele św. Marii Maggiore]], do krypty wpadła nagle grupa uzbrojonych żołnierzy, najemnicy złapali papieża za włosy i zranionego wywlekli sprzed ołtarza. Zamknięto go w ufortyfikowanej wieży, gdzie był torturowany i wyśmiewany. Następnego dnia papieża odbito, wierni doprowadzili go do kościoła, by dokończył mszę z poprzedniego dnia.
 
W wigilię Bożego Narodzenia 1075, gdy Grzegorz odprawiał [[Pasterka|pasterkę]] w [[bazylika Matki Bożej Większej|kościele św. Marii Maggiore]], do krypty wpadła nagle grupa uzbrojonych żołnierzy, najemnicy złapali papieża za włosy i zranionego wywlekli sprzed ołtarza. Zamknięto go w ufortyfikowanej wieży, gdzie był torturowany i wyśmiewany. Następnego dnia papieża odbito, wierni doprowadzili go do kościoła, by dokończył mszę z poprzedniego dnia.
  
Z początku król [[Henryk IV Salicki]] był przychylny reformom, lecz nie zamierzał podporządkować się dekretowi o inwestyturze{{r|Wollpert}}. Gdy 9 czerwca 1075 roku zakończył walkę z Sasami, sam wpłynął na mianowanie biskupów w [[Mediolan]]ie, [[Niemcy|Niemczech]], a także w [[Spoleto]] i [[Fermo]]{{r|Kelly}}. Dowiedziawszy się o tym, Grzegorz ostro upomniał króla i zagroził mu klątwą{{r|Wollpert}}. W wyniku tego 24 stycznia 1076 roku król, wraz z biskupami niemieckimi, odbył synod w [[Wormacja|Wormacji]], na którym wystosował list do papieża żądając, by ten opuścił [[Stolica Apostolska|Stolicę Piotrową]]{{r|Kelly}}. Kilka miesięcy później, Grzegorz odpowiedział na [[synod]]zie wielkopostnym, [[ekskomunika|ekskomunikując]] Henryka i pozbawiając go władzy świeckiej{{r|Wollpert}}. Spór ten udało się załagodzić legatowi papieskiemu, który doprowadził do spotkania papieża z królem w [[Kanossa|Canossie]] w styczniu 1077 roku{{r|Wollpert}}. Henryk przez trzy dni publicznie pokazywał się w pokutnych szatach i prosił Grzegorza o wybaczenie i zdjęcie klątwy, czego papież dokonał 27 stycznia{{r|Wollpert}}.
+
Z początku król [[Henryk IV Salicki]] był przychylny reformom, lecz nie zamierzał podporządkować się dekretowi o inwestyturze{{r|Wollpert}}. Gdy 9 czerwca 1075 roku zakończył walkę z Sasami, sam wpłynął na mianowanie biskupów w [[Mediolan]]ie, [[Niemcy|Niemczech]], a także w [[Spoleto]] i [[Fermo]]<ref name="Kelly">. Dowiedziawszy się o tym, Grzegorz ostro upomniał króla i zagroził mu klątwą{{r|Wollpert}}. W wyniku tego 24 stycznia 1076 roku król, wraz z biskupami niemieckimi, odbył synod w [[Wormacja|Wormacji]], na którym wystosował list do papieża żądając, by ten opuścił [[Stolica Apostolska|Stolicę Piotrową]]<ref name="Kelly">. Kilka miesięcy później, Grzegorz odpowiedział na [[synod]]zie wielkopostnym, [[ekskomunika|ekskomunikując]] Henryka i pozbawiając go władzy świeckiej{{r|Wollpert}}. Spór ten udało się załagodzić legatowi papieskiemu, który doprowadził do spotkania papieża z królem w [[Kanossa|Canossie]] w styczniu 1077 roku{{r|Wollpert}}. Henryk przez trzy dni publicznie pokazywał się w pokutnych szatach i prosił Grzegorza o wybaczenie i zdjęcie klątwy, czego papież dokonał 27 stycznia{{r|Wollpert}}.
  
Pokój ten okazał się jednak krótkotrwały, ponieważ niemieccy książęta, zbuntowali się przeciw Henrykowi i mianowali antykrólem jego szwagra, [[Rudolf Szwabski|Rudolfa Szwabskiego]]{{r|Wollpert}}. Henryk natychmiast zwrócił się do papieża z prośbą o ekskomunikę Rudolfa i zagroził, że jeśli odmówi, król powoła [[antypapież]]a{{r|Wollpert}}. Na tę groźbę, papież po raz kolejny ekskomunikował Henryka, zdjął z urzędu i obłożył klątwą (marzec 1080){{r|Wollpert}}. Wówczas Henryk zwołał synod w [[Bressanone|Brixen]] i 25 czerwca 1080 roku odwołał Grzegorza i powołał na jego miejsce [[arcybiskup]]a [[Rawenna|Rawenny]], [[Klemens III (antypapież)|Wiberta]] (później uznanego za [[antypapież]]a){{r|Kelly}}. Wkrótce potem Henryk wyruszył podbić [[Rzym]] i w 1083 zajął tzw. „miasto Leona”, a w rok później pozostałe dzielnice miasta{{r|Kelly}}. Wówczas kilkunastu [[kardynał]]ów przeszło na stronę Wiberta – antypapieża Klemensa, który w 1084 roku koronował Henryka na cesarza rzymskiego{{r|Wollpert}}. Z pomocą Grzegorzowi (broniącemu się w [[Zamek Świętego Anioła|Zamku św. Anioła]]), przyszedł władca [[Normanowie|Normanów]] [[Robert Guiscard]], który jednocześnie spustoszył miasto{{r|Wollpert}}. Odpowiedzialnością za czyny grabieżców, Rzymianie obarczyli Grzegorza, który, złamany tym, wycofał się do [[Salerno]], gdzie rok później zmarł{{r|Wollpert}}.
+
Pokój ten okazał się jednak krótkotrwały, ponieważ niemieccy książęta, zbuntowali się przeciw Henrykowi i mianowali antykrólem jego szwagra, [[Rudolf Szwabski|Rudolfa Szwabskiego]]{{r|Wollpert}}. Henryk natychmiast zwrócił się do papieża z prośbą o ekskomunikę Rudolfa i zagroził, że jeśli odmówi, król powoła [[antypapież]]a{{r|Wollpert}}. Na tę groźbę, papież po raz kolejny ekskomunikował Henryka, zdjął z urzędu i obłożył klątwą (marzec 1080){{r|Wollpert}}. Wówczas Henryk zwołał synod w [[Bressanone|Brixen]] i 25 czerwca 1080 roku odwołał Grzegorza i powołał na jego miejsce [[arcybiskup]]a [[Rawenna|Rawenny]], [[Klemens III (antypapież)|Wiberta]] (później uznanego za [[antypapież]]a)<ref name="Kelly">. Wkrótce potem Henryk wyruszył podbić [[Rzym]] i w 1083 zajął tzw. „miasto Leona”, a w rok później pozostałe dzielnice miasta<ref name="Kelly">. Wówczas kilkunastu [[kardynał]]ów przeszło na stronę Wiberta – antypapieża Klemensa, który w 1084 roku koronował Henryka na cesarza rzymskiego{{r|Wollpert}}. Z pomocą Grzegorzowi (broniącemu się w [[Zamek Świętego Anioła|Zamku św. Anioła]]), przyszedł władca [[Normanowie|Normanów]] [[Robert Guiscard]], który jednocześnie spustoszył miasto{{r|Wollpert}}. Odpowiedzialnością za czyny grabieżców, Rzymianie obarczyli Grzegorza, który, złamany tym, wycofał się do [[Salerno]], gdzie rok później zmarł{{r|Wollpert}}.
  
W sprawach zagranicznych Grzegorz poparł [[Królestwo Kastylii|króla Kastylii]] [[Alfons VI|Alfonsa VI]], który w 1080 roku wprowadził liturgię rzymską w miejsce [[ryt mozarabski|liturgii mozarabskiej]]{{r|Kelly}}. Planował także wysłać krucjatę do [[Cesarstwo Bizantyńskie|Cesarstwa Bizantyńskiego]] przeciw Turkom i odzyskać Grób Święty w [[Jerozolima|Jerozolimie]]{{r|Kelly}}. Pomimo że nie udało mu się tego zrealizować, zachował przyjazne stosunki z [[Michał VII Dukas|Michałem VII Dukasem]]{{r|Kelly}}. W 1079 roku, po wieloletnich pertraktacjach, udało mu się przekonać [[Berengar z Tours|Berengara z Tours]], że podczas [[Eucharystia (sakrament)|Eucharystii]], chleb i wino ulegają [[Transsubstancjacja|przemianie substancjalnej]]{{r|Kelly}}.
+
W sprawach zagranicznych Grzegorz poparł [[Królestwo Kastylii|króla Kastylii]] [[Alfons VI|Alfonsa VI]], który w 1080 roku wprowadził liturgię rzymską w miejsce [[ryt mozarabski|liturgii mozarabskiej]]<ref name="Kelly">. Planował także wysłać krucjatę do [[Cesarstwo Bizantyńskie|Cesarstwa Bizantyńskiego]] przeciw Turkom i odzyskać Grób Święty w [[Jerozolima|Jerozolimie]]<ref name="Kelly">. Pomimo że nie udało mu się tego zrealizować, zachował przyjazne stosunki z [[Michał VII Dukas|Michałem VII Dukasem]]<ref name="Kelly">. W 1079 roku, po wieloletnich pertraktacjach, udało mu się przekonać [[Berengar z Tours|Berengara z Tours]], że podczas [[Eucharystia (sakrament)|Eucharystii]], chleb i wino ulegają [[Transsubstancjacja|przemianie substancjalnej]]<ref name="Kelly">.
  
 
== Odniesienia w kulturze ==
 
== Odniesienia w kulturze ==
Linia 40: Linia 40:
  
 
== Kanonizacja ==
 
== Kanonizacja ==
Grzegorz VII został [[beatyfikacja|beatyfikowany]] przez [[Grzegorz XIII|Grzegorza XIII]] w 1584 roku, a [[kanonizacja|kanonizacji]] dokonał w 1606 roku papież [[Paweł V]]{{r|Kelly}}.
+
Grzegorz VII został [[beatyfikacja|beatyfikowany]] przez [[Grzegorz XIII|Grzegorza XIII]] w 1584 roku, a [[kanonizacja|kanonizacji]] dokonał w 1606 roku papież [[Paweł V]]<ref name="Kelly">.
  
 
== Dzień obchodów ==
 
== Dzień obchodów ==

Wersja z 15:25, 11 kwi 2020

Grzegorz VII (łac. Gregorius VII, właśc. Hildebrand OSB; ur. ok. 1020 w Sovanie, zm. 25 maja 1085 w Salerno[1]) – święty Kościoła katolickiego, papież w okresie od 22 kwietnia 1073 do 25 maja 1085[2].

Należał do papieży-reformatorów, a najlepiej znany jest z powodu tzw. sporu o inwestyturę, z władcą Niemiec Henrykiem IV[2].

Życiorys

Życie przed wyborem na papieża

Hildebrand urodził się w niezamożnej rodzinie, w Toskanii; wykształcenie i formację duchową zdobył w klasztorze benedyktyńskim na Awentynie, związanym z opactwem św. Piotra i Pawła w ClunyBłąd rozszerzenia cite: Brak znacznika zamykającego </ref> po otwartym znaczniku <ref> }}

Przypisy

  1. John N. D. Kelly: Encyklopedia papieży. Warszawa: Państwowy Instytut Wydawniczy, 1997. ISBN 83-06-02633-0.
  2. 2,0 2,1 Błąd rozszerzenia cite: Błąd w składni elementu <ref>. Brak tekstu w przypisie o nazwie Wollpert

Przypisy

Bibliografia

  • Poczet najznamienitszych papieży, Kluszczyński, Kraków 2005
  • Pope St. Gregory VII {{#invoke:Lang|lang}}. Catholic Encyclopedia. [dostęp 2012-11-29].{{#invoke:Sprawdź|Parametry
=problemy-w-cytuj url=uri! tytuł=txt! autor= nazwisko= imię= autor link= autor2= autor3= autor4= autor5= imię2= imię3= imię4= imię5= nazwisko2= nazwisko3= nazwisko4= nazwisko5= autor link2= autor link3= autor link4= autor link5= data= rok= miesiąc= data dostępu= praca= opublikowany= oznaczenie= strony= język= archiwum=uri? zarchiwizowano= id= cytat= odn=

}}k{{#invoke:Sprawdź|pola z autorami|max=5|nazwisko=nazwisko#|imię=imię#|autor=autor#|link=autor link#|przed=Sprawdź autora:|po=.}}goły link w tytule

Grzegorz VII
Gregorius Septimus

Hildebrand
Papież
Biskup Rzymu
{{{opis grafiki}}}
{{{opis grafiki}}}
[[Plik:{{{faksymile}}}|180x80px|alt=faksymile|{{{opis faksymile}}}]]
{{{opis faksymile}}}
Państwo
Urodziny ok. 1020
Miejsce Sovana
Śmierć 25 maja 1085
Miejsce Salerno
Przyczyna {{{przyczyna śmierci}}}
Miejsce spoczynku {{{miejsce spoczynku}}}
{{{2}}} {{{3}}}
Papież
Okres sprawowania 1073-1085
Wyznanie katolicyzm
Kościół rzymskokatolicki
Prezbiterat maj 1073
Sakra biskupia 30 czerwca 1073
Pontyfikat 22 kwietnia 1073
Utrata stanu duchownego {{{data laicyzacji}}}
[[Plik:{{{grafika 2}}}|240x240px|alt=ilustracja|{{{opis grafiki 2}}}]]
{{{opis grafiki 2}}}

Święty
Grzegorz VII

Plik:Pope Saint Gregory VII.png
Czczony przez Kościół katolicki
Beatyfikacja 1584
przez Grzegorza XIII
Kanonizacja 1606
przez Pawła V
Wspomnienie 25 maja