Bitwa pod Kressenbrunn: Różnice pomiędzy wersjami

Z Felczak story
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Linia 15: Linia 15:
  
 
'''Bitwa pod Kressenbrunn''' (dziś ''Groissenbrunn'' część [[Engelhartstetten]] w [[Dolna Austria|Dolnej Austrii]], 15 km na północny zachód od [[Bratysława|Bratysławy]]) – starcie zbrojne, które miało miejsce 12 lipca 1260 r. Była to decydująca bitwa czeskiego króla [[Przemysł Ottokar II|Przemysła Ottokara II]] w walkach z królem Węgier [[Bela IV|Belą IV]].
 
'''Bitwa pod Kressenbrunn''' (dziś ''Groissenbrunn'' część [[Engelhartstetten]] w [[Dolna Austria|Dolnej Austrii]], 15 km na północny zachód od [[Bratysława|Bratysławy]]) – starcie zbrojne, które miało miejsce 12 lipca 1260 r. Była to decydująca bitwa czeskiego króla [[Przemysł Ottokar II|Przemysła Ottokara II]] w walkach z królem Węgier [[Bela IV|Belą IV]].
 +
 +
[[Plik:GuentherZ 2010-10-09 0030 Groissenbrunn Denkmal Schlacht Ottokar Bela.jpg|thumb|left|Obelisk ustawiony w miejscu bitwy]]
  
 
W połowie XIII w. [[Czechy|Czesi]] w wyniku działań zbrojnych znacznie rozszerzyli swoje Królestwo, opanowując [[Cheb]] (Eger) oraz Austrię i Karyntię. Przeciwko hegemonii Przemysła II opowiedział się król węgierski [[Bela IV]], który wiosną 1260 r. zawiązał sojusz z władcą [[Ruś Czerwona|Rusi Halickiej]] [[Daniel Halicki|Danielem]] oraz księciem krakowskim [[Bolesław V Wstydliwy|Bolesławem Wstydliwym]]. Węgrów wzmocniły także wojska Serbów, Bułgarów, Wołochów i Greków. Według kronikarzy siły te miały liczyć ponad 150 000 ludzi. Wojska Ottokara składały się natomiast z Czechów, Morawian, Austriaków, a także sił posiłkowych z Magdeburga, Miśni i Śląska. Łącznie wojska Przemysła Ottokara II liczyły 100 000 ludzi, w tym 7000 ciężkiego rycerstwa<ref name = "GoK">[https://books.google.pl/books?id=eo5pAAAAcAAJ&pg=PA48&dq=schlacht+bei+kressenbrunn&hl=pl&sa=X&ved=0ahUKEwivqu3k27LPAhVIkywKHUbACmwQ6AEINzAD#v=onepage&q=schlacht%20bei%20kressenbrunn&f=false Geschichte des österreichischen Kaiserstaates, von seinem Ursprunge bis auf Neuzeit], Praga 1859, str. 47-48</ref>.
 
W połowie XIII w. [[Czechy|Czesi]] w wyniku działań zbrojnych znacznie rozszerzyli swoje Królestwo, opanowując [[Cheb]] (Eger) oraz Austrię i Karyntię. Przeciwko hegemonii Przemysła II opowiedział się król węgierski [[Bela IV]], który wiosną 1260 r. zawiązał sojusz z władcą [[Ruś Czerwona|Rusi Halickiej]] [[Daniel Halicki|Danielem]] oraz księciem krakowskim [[Bolesław V Wstydliwy|Bolesławem Wstydliwym]]. Węgrów wzmocniły także wojska Serbów, Bułgarów, Wołochów i Greków. Według kronikarzy siły te miały liczyć ponad 150 000 ludzi. Wojska Ottokara składały się natomiast z Czechów, Morawian, Austriaków, a także sił posiłkowych z Magdeburga, Miśni i Śląska. Łącznie wojska Przemysła Ottokara II liczyły 100 000 ludzi, w tym 7000 ciężkiego rycerstwa<ref name = "GoK">[https://books.google.pl/books?id=eo5pAAAAcAAJ&pg=PA48&dq=schlacht+bei+kressenbrunn&hl=pl&sa=X&ved=0ahUKEwivqu3k27LPAhVIkywKHUbACmwQ6AEINzAD#v=onepage&q=schlacht%20bei%20kressenbrunn&f=false Geschichte des österreichischen Kaiserstaates, von seinem Ursprunge bis auf Neuzeit], Praga 1859, str. 47-48</ref>.
Linia 28: Linia 30:
 
== Przypisy ==
 
== Przypisy ==
 
{{Przypisy}}
 
{{Przypisy}}
 
[[Plik:GuentherZ 2010-10-09 0030 Groissenbrunn Denkmal Schlacht Ottokar Bela.jpg|thumb|left|Obelisk ustawiony w miejscu bitwy]]
 
  
 
{{Wojna infobox
 
{{Wojna infobox

Wersja z 17:41, 12 kwi 2020

Bitwa pod Kressenbrunn (dziś Groissenbrunn część Engelhartstetten w Dolnej Austrii, 15 km na północny zachód od Bratysławy) – starcie zbrojne, które miało miejsce 12 lipca 1260 r. Była to decydująca bitwa czeskiego króla Przemysła Ottokara II w walkach z królem Węgier Belą IV.

W połowie XIII w. Czesi w wyniku działań zbrojnych znacznie rozszerzyli swoje Królestwo, opanowując Cheb (Eger) oraz Austrię i Karyntię. Przeciwko hegemonii Przemysła II opowiedział się król węgierski Bela IV, który wiosną 1260 r. zawiązał sojusz z władcą Rusi Halickiej Danielem oraz księciem krakowskim Bolesławem Wstydliwym. Węgrów wzmocniły także wojska Serbów, Bułgarów, Wołochów i Greków. Według kronikarzy siły te miały liczyć ponad 150 000 ludzi. Wojska Ottokara składały się natomiast z Czechów, Morawian, Austriaków, a także sił posiłkowych z Magdeburga, Miśni i Śląska. Łącznie wojska Przemysła Ottokara II liczyły 100 000 ludzi, w tym 7000 ciężkiego rycerstwa[1].

Obie armie rozstawiły się obozem w okolicach granicy węgiersko-morawskiej po obu stronach rzeki Morawy – Czesi na prawym, natomiast Węgrzy na lewym brzegu rzeki. Żaden z władców nie chciał jednak przekraczać rzeki z obawy przed trudami przeprawy. W końcu Przemysł porozumiał się z królem węgierskim Belą proponując mu, że jedna z armii na rycerskich warunkach może przekroczyć rzekę nie będąc atakowana przez przeciwnika. Rozejm miał trwać do południa 13 lipca[2]. Czesi nie spodziewając się ataku Węgrów, wycofali część swoich sił w kierunku kraju. Sytuację wykorzystał królewski syn Stefan, który przekroczył rzekę i w okolicy wsi Kressenbrunn starł się z ciężkozbrojnymi Czechami. W tym momencie siły Ottokara zawróciły na pomoc swoim rycerzom uderzając na Węgrów ze skrzydła. W walce ciężko ranny został Stefan, którego zniesiono z pola bitwy[3]. Po powrocie reszty czeskiego rycerstwa, Węgrzy rozpoczęli paniczną ucieczkę. Ich straty wyniosły 18 000 zabitych na polu bitwy, w tym 14 000 utopionych w rzece[1].

Wynikiem bitwy było zawarcie 31 marca 1261 pokoju w Wiedniu, na mocy którego Bela odstąpił na rzecz Przemysła Ottokara II uzyskaną po wygaśnięciu Babenbergów Styrię. Jednocześnie postanowiono o zawarciu małżeństwa czeskiego króla z Kunegundą, wnuczką Beli IV, co nastąpiło jeszcze w tym samym roku w Hainburgu[4]. Ustalenie się granicy z Węgrami pozwoliło królowi czeskiemu na założenie miasta Marchegg. W tamtejszym zamku znajduje się obecnie ekspozycja muzealna poświęcona m.in. bitwie i osobie króla[5].

Dla upamiętnienia swojego zwycięstwa, w 1263 król czeski ufundował klasztor cystersów Zlatá Koruna i zasiedlił go zakonnikami z Heiligenkreuz[6].

Z okazji 750-lecia bitwy w 2010 r. w miejscu jej stoczenia posadowiono kamienny obelisk z tablicą pamiątkową.

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Geschichte des österreichischen Kaiserstaates, von seinem Ursprunge bis auf Neuzeit, Praga 1859, str. 47-48
  2. Geschichte Österreich's, seiner Völker und Länder, und der ..., Tom 1 str. 145
  3. Schlacht bei Kressenbrunn na www.haltenraum.com (de)
  4. Ottokar na www.natuerlich-marchegg.at (niem.).
  5. Schloss Marchegg - Ausstellung. [zarchiwizowane z tego adresu].{{#invoke:Sprawdź|Parametry |=problemy-w-cytuj |url=uri! |tytuł=txt! |autor= |nazwisko= |imię= |autor link= |autor2= |autor3= |autor4= |autor5= |imię2= |imię3= |imię4= |imię5= |nazwisko2= |nazwisko3= |nazwisko4= |nazwisko5= |autor link2= |autor link3= |autor link4= |autor link5= |data= |rok= |miesiąc= |data dostępu= |praca= |opublikowany= |oznaczenie= |strony= |język= |archiwum=uri? |zarchiwizowano= |id= |cytat= |odn= }}k{{#invoke:Sprawdź|pola z autorami|max=5|nazwisko=nazwisko#|imię=imię#|autor=autor#|link=autor link#|przed=Sprawdź autora:|po=.}}goły link w tytule
  6. Zlata Koruna – Kloster (niem.).

Bitwa pod Kressenbrunn

Walki Czechów z Węgrami
Bitwa pod Kressenbrunn
Bitwa pod Kressenbrunn
Czas 12 lipca 1260
Miejsce Kressenbrunn, Austria
Terytorium Austria
Wynik zwycięstwo wojsk czeskich
Strony konfliktu
Węgrzy
Ruś Halicka
wojska Bolesława Wstydliwego
Serbowie
Bułgarzy
Grecy
Czesi
Ślązacy
Karyntyjczycy
Styryjczycy
Brandenburczycy
Bawarczycy
Morawianie
Miśnia
Dowódcy
Bela IV Ottokar II
Zaangażowane jednostki
{{{jednostki1}}} {{{jednostki2}}}
Siły
150 000 100 000
Straty
18 000 zabitych, w tym 4 000 utonęło w rzece 10 000

{{{lokalizacja}}}

[[Plik:{{{mapa}}}|240x240px|alt=ilustracja|{{{opis mapy}}}]]
{{{opis mapy}}}