Atyusz Sal: Różnice pomiędzy wersjami

Z Felczak story
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Linia 14: Linia 14:
 
  |
 
  |
  
Sal z pokrewnego Atyusza (; zmarł między 1227 a 1237) był węgierskim arystokratą, który służył jako ispán izpánate w Karakó w 1205 roku.
+
'''Atyusz Sal''' († 1227÷1237), wegierski szlachcic, [[ispán]] komitatu [[Karakó]] w 1205 roku.
  
 
  <small><small><small><small>'''Sal from the kindred Atyusz''' ({{lang-hu|Atyusz nembeli Sal}}; died between 1227 and 1237) was a Hungarian noble, who served as ''[[ispán]]'' of [[Karakó]] ispánate in 1205.<ref>Zsoldos 2011, p. 160.</ref> </small></small></small></small>
 
  <small><small><small><small>'''Sal from the kindred Atyusz''' ({{lang-hu|Atyusz nembeli Sal}}; died between 1227 and 1237) was a Hungarian noble, who served as ''[[ispán]]'' of [[Karakó]] ispánate in 1205.<ref>Zsoldos 2011, p. 160.</ref> </small></small></small></small>
  
Był członkiem rodu Atyusz, jego kuzynami byli wpływowi panowie Atyusz III, Lawrence (synowie Atyusza II), Miska III i Salomon (synowie Miski II), jednak ojciec Sal jest niezidentyfikowany. [1] W 1212 r. Sal został wymieniony jako pristaldus (komornik) Andrzeja II na Węgrzech.
+
Członeki rodu [[Atyusz]], jego kuzynami byli wpływowi urzędnicy [[Atyusz III. Atyusz,|Atyusz III]] i [[Atyusz Lőrinc|Wawrzyniec]] (synowie Atyusza II) oraz  [[Atyusz III. Miska|Miska III]] i [[Atyusz Salamon|Salomon]] (synowie [[Atyusz II. Miska|Miski II]]), jednak ojciec Sala jest niezidentyfikowany. [1] W 1212 r. Sal został wymieniony jako ''pristaldus'' (komornik) króla Węgier [[II. András|Andrzeja II]].
  
 
  <small><small><small><small>He was a member of the [[Atyusz (genus)|Atyusz kindred]], his cousins were the influential lords [[Atyusz III Atyusz|Atyusz III]], [[Lawrence Atyusz|Lawrence]] (sons of Atyusz II), [[Miska III Atyusz|Miska III]] and [[Solomon Atyusz|Solomon]] (sons of Miska II), however Sal's father is unidentified.<ref>Engel: ''Genealógia'' (Genus Atyusz)</ref> In 1212, Sal was mentioned as a ''pristaldus'' (bailiff) of [[Andrew II of Hungary]].<ref name="Nemes">Nemes 2006, p. 29.</ref> </small></small></small></small>
 
  <small><small><small><small>He was a member of the [[Atyusz (genus)|Atyusz kindred]], his cousins were the influential lords [[Atyusz III Atyusz|Atyusz III]], [[Lawrence Atyusz|Lawrence]] (sons of Atyusz II), [[Miska III Atyusz|Miska III]] and [[Solomon Atyusz|Solomon]] (sons of Miska II), however Sal's father is unidentified.<ref>Engel: ''Genealógia'' (Genus Atyusz)</ref> In 1212, Sal was mentioned as a ''pristaldus'' (bailiff) of [[Andrew II of Hungary]].<ref name="Nemes">Nemes 2006, p. 29.</ref> </small></small></small></small>
  
Sal sporządził swoją pierwszą wolę i testament w 1221 r., Kiedy przekazał swoje dobra (np. Ziemie i winnice w Vöröstó, Kál, Tagyon) do opactwa Almád, klasztoru benedyktynów założonego przez jego rodzaj i jego córki. W 1227 roku napisał swój drugi testament, zapraszając swojego „krewnego” Szczepana, biskupa Zagrzebia. Podarował dalsze ziemie w tym dokumencie. Według karty wydanej w 1237 r. Sal zmarł bez męskich spadkobierców. Miał cztery córki: Ewę (małżonkę Buzada III Hahót, syna Buzada II Hahót), Weniwer, Helbrung i Agnes.
+
Sal sporządził swoją pierwszą wolę i testament w 1221 r., gdy przekazał swoje dobra (np. ziemie i winnice w Vöröstó, Kál, Tagyon) opactwu Almád, klasztorowi benedyktynów założonego przez jego ród i jego córki. W 1227 roku napisał swój drugi testament, zapraszając swojego „krewnego” Stefana, [[Biskup Zagrzebia|biskupa Zagrzebia]]. Podarował dalsze ziemie w tym dokumencie. Według karty wydanej w 1237 r. Sal zmarł bez męskich spadkobierców. Miał cztery córki: Ewę (małżonkę Buzada III Hahót, syna [[Hahót II. Buzád|Buzada II Hahót]]), Weniwer, Helbrung i Agnes.
  
 
  <small><small><small><small>Sal made his first [[will and testament]] in 1221, when bequeathed his estates (e.g. lands and vineyards in [[Vöröstó]], Kál, [[Tagyon]]) to the [[Almád Abbey]], a [[Benedictine]] monastery founded by his genus, and his daughters.<ref name="Nemes"/> In 1227, he wrote his second testament by inviting his "relative" Stephen, [[Bishop of Zagreb]]. He donated further lands in this document. According to a charter issued in 1237, Sal died without male heirs. He had four daughters: Eve (spouse of Buzád III Hahót, the son of [[Buzád Hahót|Buzád II Hahót]]), Weniwer, Helbrung and Agnes.<ref> Nemes 2006, p. 30.</ref> </small></small></small></small>
 
  <small><small><small><small>Sal made his first [[will and testament]] in 1221, when bequeathed his estates (e.g. lands and vineyards in [[Vöröstó]], Kál, [[Tagyon]]) to the [[Almád Abbey]], a [[Benedictine]] monastery founded by his genus, and his daughters.<ref name="Nemes"/> In 1227, he wrote his second testament by inviting his "relative" Stephen, [[Bishop of Zagreb]]. He donated further lands in this document. According to a charter issued in 1237, Sal died without male heirs. He had four daughters: Eve (spouse of Buzád III Hahót, the son of [[Buzád Hahót|Buzád II Hahót]]), Weniwer, Helbrung and Agnes.<ref> Nemes 2006, p. 30.</ref> </small></small></small></small>

Wersja z 13:10, 16 kwi 2020

Atyusz Sal († 1227÷1237), wegierski szlachcic, ispán komitatu Karakó w 1205 roku.

Sal from the kindred Atyusz (; died between 1227 and 1237) was a Hungarian noble, who served as ispán of Karakó ispánate in 1205.[1] 

Członeki rodu Atyusz, jego kuzynami byli wpływowi urzędnicy Atyusz III i Wawrzyniec (synowie Atyusza II) oraz Miska III i Salomon (synowie Miski II), jednak ojciec Sala jest niezidentyfikowany. [1] W 1212 r. Sal został wymieniony jako pristaldus (komornik) króla Węgier Andrzeja II.

He was a member of the Atyusz kindred, his cousins were the influential lords Atyusz III, Lawrence (sons of Atyusz II), Miska III and Solomon (sons of Miska II), however Sal's father is unidentified.[2] In 1212, Sal was mentioned as a pristaldus (bailiff) of Andrew II of Hungary.[3] 

Sal sporządził swoją pierwszą wolę i testament w 1221 r., gdy przekazał swoje dobra (np. ziemie i winnice w Vöröstó, Kál, Tagyon) opactwu Almád, klasztorowi benedyktynów założonego przez jego ród i jego córki. W 1227 roku napisał swój drugi testament, zapraszając swojego „krewnego” Stefana, biskupa Zagrzebia. Podarował dalsze ziemie w tym dokumencie. Według karty wydanej w 1237 r. Sal zmarł bez męskich spadkobierców. Miał cztery córki: Ewę (małżonkę Buzada III Hahót, syna Buzada II Hahót), Weniwer, Helbrung i Agnes.

Sal made his first will and testament in 1221, when bequeathed his estates (e.g. lands and vineyards in Vöröstó, Kál, Tagyon) to the Almád Abbey, a Benedictine monastery founded by his genus, and his daughters.[3] In 1227, he wrote his second testament by inviting his "relative" Stephen, Bishop of Zagreb. He donated further lands in this document. According to a charter issued in 1237, Sal died without male heirs. He had four daughters: Eve (spouse of Buzád III Hahót, the son of Buzád II Hahót), Weniwer, Helbrung and Agnes.[4] 

Przypisy

  1. Zsoldos 2011, p. 160.
  2. Engel: Genealógia (Genus Atyusz)
  3. 3,0 3,1 Nemes 2006, p. 29.
  4. Nemes 2006, p. 30.

Źródła

  • Nemes, Gábor (2006). "Az Atyusz nemzetség". In J. Újváry, Zsuzsanna (ed.). Tanulmányok évszázadok történelméből [Eseje o wiekach historii] (po węgiersku). Pázmány Péter Catholic University. pp. 13–39. ISBN 963-9206-24-5.
  • Zsoldos, Attila (2011). Magyarország világi archontológiája, 1000–1301 [Świecka Archontologia Węgier, 1000–1301] (po węgiersku). História, MTA Történettudományi Intézete. ISBN 978-963-9627-38-3.

Atyusz Sal

Ispán Karakó
Ispán Karakó
Okres od 1205
Poprzednik first known
Następca Thomas Türje (?)
Dane biograficzne
Ród Atyusz
Pochodzenie węgierskie
Państwo Królestwo Węgier
Urodziny data nieznana
Śmierć 1227 and 1237
Ojciec nieznany
Żona nieznana
Dzieci Eve
Weniwer
Helbrung
Agnes

[[Kategoria:Ród Atyusz]