Bitwa o Witkową Górę

Strona	Autorzy	Nota
[1]	[2]	Ten artykuł pochodzi z Wikipedii w języku polskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku polskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach.

Bitwa o Witkową Górę – starcie zbrojne, które miało miejsce 14 lipca 1420 podczas I krucjaty w okresie wojen husyckich. Bitwa stoczona została przez oblegające Pragę wojsko króla niemieckiego Zygmunta Luksemburskiego z armią husycką dowodzoną przez Jana Žižkę. Miejscem bitwy była Witkowa Góra, leżąca w tamtych czasach w pobliżu stolicy Czech (dziś już w granicach administracyjnych Pragi, w dzielnicy Žižkov), a walki toczyły się w znacznej mierze na terenie winnicy założonej przez ojca Zygmunta Luksemburskiego cesarza rzymskiego Karola IV. Wstęp Plik:Praha, Vítkov, památník.JPG Pomnik Jana Žižki na Witkowej Górze 1 marca 1420 papież Marcin V ogłosił bullę, w której nakazał Zygmuntowi Luksemburskiemu i znajdującym się w sąsiedztwie Czech władcom zorganizowanie krucjaty przeciwko zwolennikom poglądów Jana Husa, Johna Wycliffe'a i innym heretykom. Dwa tygodnie później, 15 marca 1420, Zygmunt Luksemburski nakazał stracenie Jana Krásy, zwolennika husytyzmu i przywódcy powstania we Wrocławiu, które miało miejsce w 1418. Dwa dni po wykonanym wyroku, 17 marca 1420, legat papieski Ferdinand de Palacios w tym samym Wrocławiu opublikował ogłoszoną 1 marca papieską bullę. Wydarzenia te ostatecznie przekonały utrakwistów, stanowiących umiarkowaną frakcję husytyzmu, że jakiekolwiek porozumienie jest niemożliwe. Postanowili więc połączyć swe siły z taborytami i wspólnie przygotować się do walki ze spodziewanym najazdem wojsk Zygmunta Luksemburskiego. Podczas gdy armia Luksemburskiego koncentrowała się w Świdnicy, wojska taborytów zniszczyły 4 kwietnia 1420 siły katolickie w Mladá Vožice, a 7 kwietnia taboryci dowodzeni przez Mikołaja Husa zdobyli Sedlice, a następnie Písek, zamek Rábí, Strakonice i Prachatice. W końcu kwietnia armia króla niemieckiego przekroczyła czeską granicę i na początku maja zdobyła Hradec Králové. Dowodzący czeskimi przeciwnikami husytyzmu Čeněk z Vartemberka obległ 7 maja Hradčany. Walki o Benešov i koło Kutnej Hory Wojska katolickie w sile 400 piechoty i rycerzy, dowodzone przez Piotra ze Sternberga próbowały bronić Benešova przed taborytami, jednak zostały rozbite, a miasto spalone. Oddziały taborytów zaatakował pod Kutną Horą Janek z Chtěnic i Pippo Spano (Filippo Scolari), jednak bez powodzenia. Wojska taborytów 22 maja 1420 wkroczyły do Pragi. Jan Žižka natomiast zniszczył kolumnę wojsk katolickich, której zadaniem była osłona zaopatrzenia idącego do Hradczan i Wyszehradu. W międzyczasie armia katolicka zdobyła Slaný, Louny i Mělník. Oblężenie Pragi i bitwa 12 czerwca 1420 rozpoczęło się oblężenie Pragi, bronionej przez 9000 żołnierzy. Według kronikarzy oblegająca Pragę armia katolicka liczyła 100–200 tysięcy żołnierzy. Natomiast zdaniem historyków armia ta była mniejsza, ale i tak jej liczebność oceniana na 50–100 tysięcy żołnierzy była niezwykle imponująca jak na owe czasy. Jednym z najważniejszych punktów była znajdująca się w pobliżu Pragi Witkowa Góra, a znajdujące się na niej fortyfikacje zabezpieczały drogi zaopatrzenia dla obleganych i jednocześnie utrudniały zaopatrzenie armii oblężniczej. Fortyfikacje te zbudowane były z drewna wzmocnionego kamieniem i gliną, a dodatkowym zabezpieczeniem były fosy. Na południowej części wzgórza znajdowała się wieża, północna część natomiast była zabezpieczona dzięki skalistemu stromemu podejściu. Fortyfikacje Witkowej Góry bronione być miały przez 26 mężczyzn i 3 kobiety, jednak zdaniem J. Durdika prawdopodobnie było w tych umocnieniach około 60 żołnierzy. Dla zdobycia Pragi konieczne było opanowanie Witkowej Góry, toteż 13 lipca jazda armii katolickiej przeprawiła się przez Wełtawę i ruszyła do ataku. Następnego dnia, 14 lipca, przybyła z odsieczą husycka armia dowodzona przez Jana Žižkę i uderzyła na armię oblężniczą. Większość husyckich żołnierzy uzbrojona była w cepy bojowe i broń palną. W międzyczasie Žižka podesłał obrońcom Witkowej Góry pomoc w postaci 50 strzelców. Po ciężkiej walce zwycięstwo odniosły wojska husyckie. Armia katolicka straciła 300 rycerzy i nieznaną ilość innych rodzajów wojsk. Choć pokonana, wciąż była potężna, dlatego nie wycofała się z Czech, a jedynie do Kutnej Hory, gdzie zamierzała kontynuować działania wojenne. Ciekawostki Po bitwie Witkowa Góra na cześć wodza zwycięskiej armii husyckiej otrzymała nazwę Žižkov, i tak też nazywa się dzisiejsza dzielnica Pragi obejmująca teren dawnej bitwy. Bitwę o Witkową Górę upamiętniono w latach 1929–1932 wzniesieniem monumentalnego pomnika Jana Žižki. Bibliografia Piotr Marczak: Wojny husyckie, strona 61–67, Wydawca "Egros", Warszawa. Verney, Victor (2009). Warrior of God: Jan Zizka and the Hussite Revolution. Frontline Books.

Bitwa o Witkową Górę — Wojny husyckie — Adolf Liebscher - Bitwa na Witkowej Górze dnia 14 lipca 1420 roku Adolf Liebscher - Bitwa na Witkowej Górze dnia 14 lipca 1420 roku Czas 12 lipca - 14 lipca 1420 Miejsce Witkowa Góra Terytorium Królestwo Czech Przyczyna I krucjata antyhusycka Wynik zwycięstwo husytów Strony konfliktu 22px I. wyprawa krzyżowa przeciw husytom 22px Święta Rzesza Niemiecka 22px Margrabstwo Miśni 22px Rakouské vévodství 22px Margrabstwo Morawskie 22px Królestwo Węgier 22px husycka koalicja 22px Prażanie 22px Taboryci žatecko-lounští Dowódcy 16px Zygmunt Luksemburski 16px Heinrich z Isenburgu † 22px Pippo Spano z Ozory 16px Oldřich z Boskovic 16px Jan Žižka z Trocnova Siły 7,000-8,000 zbrojnych 26 mężczyzn 3 kobiety 50 strzelców Straty 400-500 zabitych 2-3 zabitych 25px Wojny husyckie 20px Nowy Knin • Živohošt • Nekmierz • Sudomierz • Melechovo • Benešovo • Kutna Hora • Tabor • Witkowa Góra • Mały Bór • Wyszehrad • Most • Góra Vladař • Kutna Hora • Nebovidy • Habr • Niemiecki Bród • Hořice • Stachovy Dvor • Horni Dubenka • Czeska Skalica • Maleszowo • Uście • Zwettle • Tachov • Nysa • Kratzau • Stary Wielisław • Horka • Domažlice • Bitwa żorska • Trzebnica • Hiltersried • Lipany