Friedrich der Schöne: Różnice pomiędzy wersjami
| Linia 15: | Linia 15: | ||
| | | | ||
| − | '''Friedrich der Schöne''' (pol. ''Fryderyk III Piękny'', węg. ''III. Frigyes'', chorw. ''Fridrik III. Lijepi'', cz. ''Fridrich I. Habsburský'', słow. ''Fridrich I. Habsburský'') (* [[1289]]; † 13 stycznia [[1330]] – [[władcy Austrii|książę Austrii]] i [[władcy Styrii|Styrii]] [[1306]]-1330 (jako '''Fryderyk I'''), [[Władcy Niemiec|antykról niemiecki]] [[1314]]-[[1325]], [[koregent]] cesarza Ludwika IV Bawarskiego 1325-1330. | + | '''Friedrich der Schöne''' (pol. ''Fryderyk III Piękny'', węg. ''III. Frigyes'', chorw. ''Fridrik III. Lijepi'', cz. ''Fridrich I. Habsburský'', słow. ''Fridrich I. Habsburský'') (* [[1289]]; † 13 stycznia [[1330]]) – [[władcy Austrii|książę Austrii]] i [[władcy Styrii|Styrii]] [[1306]]-1330 (jako '''Fryderyk I'''), [[Władcy Niemiec|antykról niemiecki]] [[1314]]-[[1325]], [[koregent]] cesarza Ludwika IV Bawarskiego 1325-1330. |
Syn króla niemieckiego, [[Albrecht I Habsburg|Albrechta I Habsburga]], i [[Elżbieta Tyrolska|Elżbiety Tyrolskiej]]. Po śmierci brata [[Rudolf III Habsburg|Rudolfa III]] w [[1307]] bezskutecznie ubiegał się o tron w [[Czechy|Czechach]]. W 1314 wysunął swoją kandydaturę do tronu niemieckiego przeciw kandydaturze [[Ludwik IV Bawarski|Ludwika IV Bawarskiego]]. Na elekcji uzyskał poparcie połowy elektorów, głównie stronników domu habsburskiego. Wywołało to wojnę domową w Niemczech. W [[1319]] roku bezskutecznie próbował zagarnąć posiadłości przeciwnika. W [[1322]] Fryderyk Piękny pokonany w bitwach pod [[Ampfing]] i [[Mühldorf am Inn|Mühldorf]] dostał się do niewoli. Ludwik IV darował mu jednak karę więzienia i w zamian za zakończenie działań wojennych oraz uspokojenie opozycji uczynił koregentem (1325). Od 1326 Fryderyk odsunął się od polityki w Rzeszy, pozostawił ster rządów cesarzowi. Do końca życia przebywał w swoich posiadłościach w Austrii. | Syn króla niemieckiego, [[Albrecht I Habsburg|Albrechta I Habsburga]], i [[Elżbieta Tyrolska|Elżbiety Tyrolskiej]]. Po śmierci brata [[Rudolf III Habsburg|Rudolfa III]] w [[1307]] bezskutecznie ubiegał się o tron w [[Czechy|Czechach]]. W 1314 wysunął swoją kandydaturę do tronu niemieckiego przeciw kandydaturze [[Ludwik IV Bawarski|Ludwika IV Bawarskiego]]. Na elekcji uzyskał poparcie połowy elektorów, głównie stronników domu habsburskiego. Wywołało to wojnę domową w Niemczech. W [[1319]] roku bezskutecznie próbował zagarnąć posiadłości przeciwnika. W [[1322]] Fryderyk Piękny pokonany w bitwach pod [[Ampfing]] i [[Mühldorf am Inn|Mühldorf]] dostał się do niewoli. Ludwik IV darował mu jednak karę więzienia i w zamian za zakończenie działań wojennych oraz uspokojenie opozycji uczynił koregentem (1325). Od 1326 Fryderyk odsunął się od polityki w Rzeszy, pozostawił ster rządów cesarzowi. Do końca życia przebywał w swoich posiadłościach w Austrii. | ||
Wersja z 14:53, 11 maj 2020
| Strona | Autorzy | Nota |
| [1] | [2] | Ten artykuł pochodzi z Wikipedii w języku polskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku polskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach. |
|
Friedrich der Schöne (pol. Fryderyk III Piękny, węg. III. Frigyes, chorw. Fridrik III. Lijepi, cz. Fridrich I. Habsburský, słow. Fridrich I. Habsburský) (* 1289; † 13 stycznia 1330) – książę Austrii i Styrii 1306-1330 (jako Fryderyk I), antykról niemiecki 1314-1325, koregent cesarza Ludwika IV Bawarskiego 1325-1330. Syn króla niemieckiego, Albrechta I Habsburga, i Elżbiety Tyrolskiej. Po śmierci brata Rudolfa III w 1307 bezskutecznie ubiegał się o tron w Czechach. W 1314 wysunął swoją kandydaturę do tronu niemieckiego przeciw kandydaturze Ludwika IV Bawarskiego. Na elekcji uzyskał poparcie połowy elektorów, głównie stronników domu habsburskiego. Wywołało to wojnę domową w Niemczech. W 1319 roku bezskutecznie próbował zagarnąć posiadłości przeciwnika. W 1322 Fryderyk Piękny pokonany w bitwach pod Ampfing i Mühldorf dostał się do niewoli. Ludwik IV darował mu jednak karę więzienia i w zamian za zakończenie działań wojennych oraz uspokojenie opozycji uczynił koregentem (1325). Od 1326 Fryderyk odsunął się od polityki w Rzeszy, pozostawił ster rządów cesarzowi. Do końca życia przebywał w swoich posiadłościach w Austrii. Żoną Fryderyka III Pięknego była Izabela (po ślubie używała imienia Elżbieta), córka króla Aragonii Jakuba II Sprawiedliwego. Ich dzieckiem była Anna urodzona w 1318, która w 1320 lub 1321 została zaręczona z polskim królem Kazimierzem Wielkim. |
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||