Derencsényi Imre: Różnice pomiędzy wersjami
| Linia 5: | Linia 5: | ||
{{Redoslijed| | {{Redoslijed| | ||
|poprzednik = [[Both János]] | |poprzednik = [[Both János]] | ||
| − | |gl_članak_funkcija = [[Ban Chorwacji | + | |gl_članak_funkcija = [[Ban Dalmacji, Chorwacji i Slawonii]]<br />(1493) |
|następca = [[Kanizsai László]] | |następca = [[Kanizsai László]] | ||
}} | }} | ||
| Linia 77: | Linia 77: | ||
== Linki zewnętrzne == | == Linki zewnętrzne == | ||
| − | |||
* [http://hbl.lzmk.hr/clanak.aspx?id=4581 Emerik Derenčin - Hrvatski biografski leksikon] | * [http://hbl.lzmk.hr/clanak.aspx?id=4581 Emerik Derenčin - Hrvatski biografski leksikon] | ||
* [http://www.enciklopedija.hr/Natuknica.aspx?ID=14657 Emerik Derenčin - Hrvatska enciklopedija] | * [http://www.enciklopedija.hr/Natuknica.aspx?ID=14657 Emerik Derenčin - Hrvatska enciklopedija] | ||
* [http://proleksis.lzmk.hr/17431/ emerik Derenčin - Proleksis enciklopedija] | * [http://proleksis.lzmk.hr/17431/ emerik Derenčin - Proleksis enciklopedija] | ||
| − | {{SORTUJ: | + | {{SORTUJ:Derencsenyi, Imre}} |
| − | [[Kategoria:Banowie Chorwacji]] | + | |
| + | [[Kategoria:Banowie Dalmacji, Chorwacji i Slawonii]] | ||
[[Kategoria:Ród Derencsényi]] | [[Kategoria:Ród Derencsényi]] | ||
[[Kategoria:Rody]] | [[Kategoria:Rody]] | ||
Wersja z 14:00, 15 lis 2019
Za: [1]
Za: [2]
| Poprzednik: | Ban Dalmacji, Chorwacji i Slawonii (1493) |
Następca: |
| Both János | Kanizsai László |
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Derencsényi Imre (łac. Emericus de Derenchen, chor.Emeric (Mirko) Derencin) (bd-1493), węgierski szlachcic, ban Jajce (1490-1492), ban chorwacki (1493 ) i dowódca wojskowy. Dowodził chorwacką armią w tragicznej bitwie pod Krbavsko Polje przeciwko tureckiej armii najemników Jakuba-paszy Haduma, w której chorwacka armia arystokratyczna poniosła ciężką klęskę. Został schwytany, a następnie uwięziony w Anatolii.
Życiorys
Kariera
Pochodzi ze starej rodziny węgierskiej szlachty z rodu Balogh z siedzibą w Drienčane w żupanacie Gömör w dzisiejszej Słowacji. Jego ojcem był Jan (János) i jego żona Szapolyai Orsula, siostra Istvána i ciotka późniejszego chorwacko-węgierskiego króla Szapolyai I. Jánosa. Był lojalny wobec Korony i pełnił wysokie funkcje w Królestwie Chorwacji i na Węgrzech. Był kapitanem miasta Tate i Komároma, burmistrzem hrabstwa Gömör (1469-1475), wielkim sędzią hrabstwa Somogy i mistrzem tawerny na węgierskim dworze królewskim.[1]. Wraz z Ladislavem Csulayem sprawował urząd bana Jajce (1490-1492). Z tej okazji wyróżnił się jako doskonały dowódca obrony Jajce. Od 1492 do 1493 pełnił funkcję kapitana miasta Senj.
W pierwszej połowie 1493 r. wraz z Ivanem Botem od Bajne był chorwackim banem i powierzono mu obronę Senja przed atakami książąt Frankopan i ograniczenie ich władzy[2]. Kiedy książę Bernardin Frankopan najechał Senj wiosną tego roku, próbując odzyskać skonfiskowane mienie, król Maciej Korwin zaatakował Senj, wzywając samych Senjansów, atakując oddziały Frankopanów i eliminując ich z Senja i oblegając w Brinje. Podczas oblężenia Ivan Bot został zabity, a Derenčin pozostał jedynym banem.[3]
Krbavska bitka
Na wieść o inwazji rabusiów tureckich latem 1493 r. wrogość bana i książąt Frankopanów została przełamana i połączona armia bansko-feudalna złożona z ponad 10 000 ludzi wyruszyła, aby przechwycić Turków, aby zapobiec ich powrotowi do Bośni i porwać chorwackich niewolników. Bitwa odbyła się 9 września na Krbavskim Polu pod ufortyfikowanym miastem Udbina. Przekonany o przewadze liczebnej swojej armii i swojej wiedzy, Derenčin zignorował rozsądną sugestię niektórych dowódców, by wciągnać Turków do zasadzki w głąb Bośni. Zamiast tego przyjął bitwę na otwartym polu, co doprowadziło do całkowitej porażki armii chorwackiej.
Po krótkiej i zaciętej bitwie ponad 10 tysięcy żołnierzy zostało zabitych i schwytanych. Syn Derenčina, Pavao (Paweł) i brat, zginęli w bitwie, a ban został schwytany i zabrany do Konstantynopola, skąd miał okazję, za pośrednictwem Dubrownika, wysłać list do węgierskiego króla Władysława II (1490-1516), a następnie do więzienia Kara Hisar-i Sahib w prowincji Brus w Anatolii. Po trzech miesiącach więzienia w ciemni zmarł.
