Stjepan Kulinić: Różnice pomiędzy wersjami
| Linia 14: | Linia 14: | ||
|-style="vertical-align:top;" | |-style="vertical-align:top;" | ||
| | | | ||
| + | |||
| + | {{Redoslijed| | ||
| + | |poprzednik = [[Kulin]] | ||
| + | |gl_članak_funkcija = [[Plik:Coat of arms of Bosnia and Herzegovina (1992–1998).svg|22px]] [[Ban Bośni]]<br>([[1204]]-[[1232]]) | ||
| + | |współrządzący = | ||
| + | |następca = [[Matej Ninoslav]] | ||
| + | }} | ||
| + | |||
| + | {| | ||
| + | | | ||
| + | |} | ||
'''Stefan''' (zm. [[1236]] r.) - [[ban (tytuł)|ban]] [[Bośnia (region)|Bośni]] od [[1204]] do [[1232]] roku, z dynastii [[Kulinowicze|Kulinowiczów]], obalony przez przeciwników. | '''Stefan''' (zm. [[1236]] r.) - [[ban (tytuł)|ban]] [[Bośnia (region)|Bośni]] od [[1204]] do [[1232]] roku, z dynastii [[Kulinowicze|Kulinowiczów]], obalony przez przeciwników. | ||
| Linia 31: | Linia 42: | ||
* L. Podhorodecki, ''Jugosławia. Zarys dziejów'', Warszawa 1977. | * L. Podhorodecki, ''Jugosławia. Zarys dziejów'', Warszawa 1977. | ||
| − | + | | | |
| − | + | {{Władca infobox | |
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
|władca = Stefan | |władca = Stefan | ||
|imiona = | |imiona = | ||
Wersja z 10:08, 22 maj 2020
| Strona | Autorzy | Nota |
| [1] | [2] | Ten artykuł pochodzi z Wikipedii w języku polskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku polskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach. |
|
Stefan (zm. 1236 r.) - ban Bośni od 1204 do 1232 roku, z dynastii Kulinowiczów, obalony przez przeciwników. PanowanieW młodości przebywał jako zakładnik na dworze węgierskim, gdzie poznał panujące obyczaje.[1] Po śmierci ojca, Kulina został banem Bośni. Prowadził całkowicie odmienną politykę w przeciwieństwie do swojego ojca, będąc gorliwym katolikiem. Utrzymywał też pokojowe kontakty z Węgrami, których uznawał zależność. W czasie jego rządów doszło do rozwoju sekty bogomiłów, która rozprzestrzeniła się na tereny południowych Węgier, północnych Włoch, południowo-wschodniej Francji i Chorwacji. Wzbudziło to zaniepokojenie papieża Honoriusza III, który skierował do banowiny swojego legata w 1221 r., Anconiusa. po jego wizycie w kraju i zdaniu relacji papieżowi ten ostatni skierował skargę na bana do władcy węgierskiego, polecając mu zniszczenie herezji poprzez zorganizowanie zbrojnej krucjaty. Król Andrzej II uwikłany wewnętrznymi konfliktami na Węgrzech nie był w stanie skutecznie wyegzekwować decyzji papieża. Ostatecznie uczynił to arcybiskup Kalocsy, który po wspólnej krucjaty namówił władcę Sremu w 1232 r. Te wydarzenia oraz prowęgierska polityka Stefana doprowadziły do zawiązania się spisku przeciwko niemu oraz jego obalenia w 1232 r. przez zwolenników bogomiłów. Władzę powierzono w ręce Mateja Ninoslava, zaś sam Stefan uciekł na dwór syna, Sibislava, pana Usory, gdzie zmarł w 1236 r.[2] PrzypisyBibliografia
|
| ||||||||||||||||||||||||