Mizerykordia: Różnice pomiędzy wersjami
Przejdź do nawigacji
Przejdź do wyszukiwania
| Linia 21: | Linia 21: | ||
[[Plik:592201 dolnośląskie Krzeszów mauzoleum Piastów 6.JPG|thumb|left|215px|Mizerykordia - na pokrywie nagrobnej [[Bolko II Mały|Bolka II Świdnickiego]] w mauzoleum w [[Opactwo Cystersów w Krzeszowie|Krzeszowie]]<ref>Henryk Dziurla: ''Krzeszów''. Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 1964, s. 117.</ref>.]] | [[Plik:592201 dolnośląskie Krzeszów mauzoleum Piastów 6.JPG|thumb|left|215px|Mizerykordia - na pokrywie nagrobnej [[Bolko II Mały|Bolka II Świdnickiego]] w mauzoleum w [[Opactwo Cystersów w Krzeszowie|Krzeszowie]]<ref>Henryk Dziurla: ''Krzeszów''. Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 1964, s. 117.</ref>.]] | ||
| − | Stanowiła ważną rolę w uzbrojeniu [[średniowiecze|średniowiecznego]] rycerstwa. Używana głównie w okresie późnego średniowiecza, gdy do użytku weszły [[zbroja płytowa|zbroje płytowe]] – dzięki wąskiemu [[Ostrze (broń)|ostrzu]] umożliwiała zadanie ciosu pomiędzy płytami pancerza lub nawet jego przebicie. Łączyła stosunkowo niewielkie rozmiary i wysoką skuteczność bojową. W wiekach [[XIII wiek|XIII]] – [[XV wiek|XV]] mizerykordię noszono obok [[miecz]]a, zawieszano z prawej strony pasa, od drugiej połowy [[XIV wiek|XIV w.]] mocowano na łańcuszku przytwierdzonym do napierśnika [[zbroja|zbroi]]. Pośród mizerykordii można wyróżnić dwie grupy broni – [[Nóż szturmowy|noże bojowe]] o [[głownia|głowni]] jednosiecznej oraz sztylety z głownią obusieczną. Mizerykordia charakteryzowała się również motywami zdobniczymi, co według niektórych historyków odróżnia ją od puginału, aczkolwiek nie zachował się żaden egzemplarz potwierdzający tę hipotezę | + | Stanowiła ważną rolę w uzbrojeniu [[średniowiecze|średniowiecznego]] rycerstwa. Używana głównie w okresie późnego średniowiecza, gdy do użytku weszły [[zbroja płytowa|zbroje płytowe]] – dzięki wąskiemu [[Ostrze (broń)|ostrzu]] umożliwiała zadanie ciosu pomiędzy płytami pancerza lub nawet jego przebicie. Łączyła stosunkowo niewielkie rozmiary i wysoką skuteczność bojową. W wiekach [[XIII wiek|XIII]] – [[XV wiek|XV]] mizerykordię noszono obok [[miecz]]a, zawieszano z prawej strony pasa, od drugiej połowy [[XIV wiek|XIV w.]] mocowano na łańcuszku przytwierdzonym do napierśnika [[zbroja|zbroi]]. Pośród mizerykordii można wyróżnić dwie grupy broni – [[Nóż szturmowy|noże bojowe]] o [[głownia|głowni]] jednosiecznej oraz sztylety z głownią obusieczną. Mizerykordia charakteryzowała się również motywami zdobniczymi, co według niektórych historyków odróżnia ją od puginału, aczkolwiek nie zachował się żaden egzemplarz potwierdzający tę hipotezę.<ref>Andrzej Nadolski: ''Broń i strój rycerstwa polskiego w średniowieczu''. Warszawa: Ossolineum, 1979, s. 94. ISBN 83-04-00108-X.</ref><ref>Andrzej Nadolski: Uzbrojenie w Polsce średniowiecznej 1350-1450.. Łódź: PAN, 1990, str. 28-40, 124-130. ISBN 83-00-03284-3.</ref><ref> Michał Gradowski, Zdzisław Żygulski: ''Słownik uzbrojenia historycznego''. Warszawa: PWN, 2010, s. 30. ISBN 978-83-01-16260-3.</ref> |
| − | |||
| − | |||
== Przypisy == | == Przypisy == | ||
Wersja z 08:42, 25 maj 2020
| Strona | Autorzy | Nota |
| [1] | [2] | Ten artykuł pochodzi z Wikipedii w języku polskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku polskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach. |
|
Plik:Miséricorde.jpg Mizerykordia Mizerykordia (łac. misericordia – miłosierdzie) – krótki, wąski sztylet służący do dobijania rannego lub konającego przeciwnika (stąd nazwa), o mocnym sztychu oraz długiej klindze przystosowanej do pchnięcia przeciwnika (coup de grâce). Pochodny puginału. Stanowiła ważną rolę w uzbrojeniu średniowiecznego rycerstwa. Używana głównie w okresie późnego średniowiecza, gdy do użytku weszły zbroje płytowe – dzięki wąskiemu ostrzu umożliwiała zadanie ciosu pomiędzy płytami pancerza lub nawet jego przebicie. Łączyła stosunkowo niewielkie rozmiary i wysoką skuteczność bojową. W wiekach XIII – XV mizerykordię noszono obok miecza, zawieszano z prawej strony pasa, od drugiej połowy XIV w. mocowano na łańcuszku przytwierdzonym do napierśnika zbroi. Pośród mizerykordii można wyróżnić dwie grupy broni – noże bojowe o głowni jednosiecznej oraz sztylety z głownią obusieczną. Mizerykordia charakteryzowała się również motywami zdobniczymi, co według niektórych historyków odróżnia ją od puginału, aczkolwiek nie zachował się żaden egzemplarz potwierdzający tę hipotezę.[2][3][4] Przypisy
Linki zewnętrzne
|
