Bebek II. Domokos: Różnice pomiędzy wersjami
Przejdź do nawigacji
Przejdź do wyszukiwania
| Linia 1: | Linia 1: | ||
| − | [[Kategoria: | + | [[Kategoria:1w]] |
{{Uwaga| | {{Uwaga| | ||
|strona = https://hu.wikipedia.org/wiki/Bebek_Domokos_(p%C3%BCsp%C3%B6k) | |strona = https://hu.wikipedia.org/wiki/Bebek_Domokos_(p%C3%BCsp%C3%B6k) | ||
| Linia 39: | Linia 39: | ||
|} | |} | ||
| − | '''''Pelsőci'' Bebek Domokos''' (pol. ''Domokos II Bebek'' Pelsőci) | + | '''''Pelsőci'' Bebek Domokos''' (pol. ''Domokos II Bebek'' Pelsőci)* nieznana, † 31 października [[1374]] w [[Nagyvárad]]), węgierski szlachcic, duchowny, [[biskup Csanád]] (1360–1373), a następnie [[biskup Várad]] (23 lutego 1373 – 31 października 1374). |
== Życiorys == | == Życiorys == | ||
| − | Syn [[Bebek I. Domokos| | + | Syn [[Bebek I. Domokos|Dominika I]], założyciela rodziny [[Pelsőci]] rodu [[Bebek]].<ref name="kislexikon:Bebek">[http://www.kislexikon.hu/bebek.html kislexikon.hu: Bebek]</ref> |
| − | |||
| − | |||
'''W 1349 r. Kanonicy Esztergom, a następnie za zgodą papieża Klemensa VI będą także kanonicy Egeru'''. W 1352 r. Domokos został przełożonym św. Tomasza z Ostrzyhomia, w 1357 r. [[prépost]] [[szepe]] (Spiszu), a od 1360 r. [[biskup Csanád]]u. Został wybrany arcybiskupem Kalocsa w 1367 roku, a jego imię pojawia się tylko raz w tytule [[I. Lajos|Ludwika Wielkiego]], ale papież go nie wymienia i pozostaje biskupem Csanádu. Od 1372 r. [[biskup Várad]]u, '''gdzie poprawił swoje poprzednika, prawa biskupa Demetera w Kapitule''', i wydał pieczęć. Pod jego biskupstwem kapituła zaczęła redagować własne chartularium [2]. Zmarł 31 października 1374 r. [3] Jego prochy spoczęły pod ołtarzem kaplicy w Nagyvárad. | '''W 1349 r. Kanonicy Esztergom, a następnie za zgodą papieża Klemensa VI będą także kanonicy Egeru'''. W 1352 r. Domokos został przełożonym św. Tomasza z Ostrzyhomia, w 1357 r. [[prépost]] [[szepe]] (Spiszu), a od 1360 r. [[biskup Csanád]]u. Został wybrany arcybiskupem Kalocsa w 1367 roku, a jego imię pojawia się tylko raz w tytule [[I. Lajos|Ludwika Wielkiego]], ale papież go nie wymienia i pozostaje biskupem Csanádu. Od 1372 r. [[biskup Várad]]u, '''gdzie poprawił swoje poprzednika, prawa biskupa Demetera w Kapitule''', i wydał pieczęć. Pod jego biskupstwem kapituła zaczęła redagować własne chartularium [2]. Zmarł 31 października 1374 r. [3] Jego prochy spoczęły pod ołtarzem kaplicy w Nagyvárad. | ||
Wersja z 09:34, 22 lip 2020
| Strona | Autorzy | Nota |
| [1] | [2] | Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku węgierskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku węgierskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach. |
Pelsőci Bebek Domokos (pol. Domokos II Bebek Pelsőci)* nieznana, † 31 października 1374 w Nagyvárad), węgierski szlachcic, duchowny, biskup Csanád (1360–1373), a następnie biskup Várad (23 lutego 1373 – 31 października 1374). ŻyciorysSyn Dominika I, założyciela rodziny Pelsőci rodu Bebek.[1] W 1349 r. Kanonicy Esztergom, a następnie za zgodą papieża Klemensa VI będą także kanonicy Egeru. W 1352 r. Domokos został przełożonym św. Tomasza z Ostrzyhomia, w 1357 r. prépost szepe (Spiszu), a od 1360 r. biskup Csanádu. Został wybrany arcybiskupem Kalocsa w 1367 roku, a jego imię pojawia się tylko raz w tytule Ludwika Wielkiego, ale papież go nie wymienia i pozostaje biskupem Csanádu. Od 1372 r. biskup Váradu, gdzie poprawił swoje poprzednika, prawa biskupa Demetera w Kapitule, i wydał pieczęć. Pod jego biskupstwem kapituła zaczęła redagować własne chartularium [2]. Zmarł 31 października 1374 r. [3] Jego prochy spoczęły pod ołtarzem kaplicy w Nagyvárad. 1349-ben esztergomi kanonok, s ekkor VI. Kelemen pápa engedélyével egyben egri kanonok is lesz. 1352-ben esztergomi Szent Tamás-prépost, 1357-ben szepesi prépost, 1360-tól pedig csanádi püspök volt. 1367-ben megválasztják kalocsai érseknek, neve egyszer elő is fordul Nagy Lajos oklevelében ilyen minőségben, de a pápa végül nem nevezi, marad csanádi püspöknek. 1372-től váradi püspök, ahol orvosolta elődjének, Demeter püspöknek a káptalan jogain tett sérelmeit, s erről pecsétes oklevelet is kiadott. Püspöksége alatt kezdte a káptalan szerkeszteni saját chartulariumát.[2] 1374. október 31-én halt meg.[3] Hamvait a nagyváradi kápolna oltára alá helyezték nyugalomra. Przypisy
Bibliografia
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
