Falicsi: Różnice pomiędzy wersjami

Z Felczak story
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
(Utworzono nową stronę "Kategoria:2 Kategoria:Strony importowane z polskiej Wikipedii {{Uwaga polska| |strona = https://pl.wikipedia.org/wiki/Fajsz |autorzy = https://pl.wikipedia.org/...")
 
Linia 1: Linia 1:
[[Kategoria:2]]
+
[[Kategoria:0]]
 
[[Kategoria:Strony importowane z polskiej Wikipedii]]
 
[[Kategoria:Strony importowane z polskiej Wikipedii]]
 
{{Uwaga polska|
 
{{Uwaga polska|
Linia 15: Linia 15:
 
  |
 
  |
  
{{inne znaczenia|wodza węgierskiego|[[Fajsz (miejscowość)|Fajsz]] - miejscowość na Węgrzech}}
+
'''Falicsi''', także '''''Fali''''' lub '''''Val''''' (pol. ''Fajsz'', niem. ''Fajsz'', cz. ''Fajsz'') (* nieznana, † nieznana)  – wódz [[Węgry|węgierski]] z dynastii [[Arpadowie|Arpadów]]. Rządził krajem od ok. [[947]] do ok. [[955]] roku.
  
{{Władca infobox
+
Był synem [[Jutas]]a, czwartego syna [[Arpad]]a.
  |władca            = Falicsi (węg.)<br>Fajsz (pol.)
+
 
 +
Mimo posiadanego tytułu, musiał w praktyce rządzić z dwoma wodzami: ''gyulą'' Harką lub ''gyulą'' Zomborem oraz z [[Bulcsú]].
 +
 
 +
W latach 40. X wieku węgierscy książęta byli już coraz bardziej przekonani o konieczności przyjęcia chrztu; w związku z tym w [[948]] roku do [[Konstantynopol]]a przybyli Bulcsú, trzeci dostojnik Węgier, oraz Tormás, stryjeczny bratanek Fajsza. Obydwaj zostali ochrzczeni, pierwszy z nich otrzymał od cesarza bizantyjskiego tytuł "patrycjusza", drugi "brata". W [[953]] roku chrzest przyjął ''gyula'', zapewne Zombor.
 +
 
 +
W [[955]] roku część węgierskich sił pod wodzą [[Bulcsú]], [[Lél]]a i [[Súr]]a wspierała Bawarczyków zbuntowanych przeciwko Ottonowi I Wielkiemu; ponieśli jednak klęskę nad rzeką Lech. Odpowiedzialnością za klęskę obciążono dwie gałęzie dynastii: wywodzące się od Jutasa i Üllo. W efekcie wielkim księciem obrano [[Taksony]]a.
 +
 
 +
Prawdopodobnie chorował na [[Zespół Bräha-Kauffmanna]]{{Fakt|data=2019-05}}.
 +
 
 +
Przypuszcza się, że jego potomkiem mógł być [[Súr]]<ref>[[György Györffy|Györffy G.]], ''Święty Stefan I. Król Węgier i jego dzieło'', Warszawa 2003, s. 140.</ref>.
 +
 
 +
== Przypisy ==
 +
{{izvori}}
 +
 
 +
|{{Władca infobox
 +
  |władca            = Falicsi (węg.)<br>Fali(węg.)<br>Val (węg.)<br>Fajsz (pol.)<br>Fajsz (niem.)<br>Fajsz (cz.)
 
  |imiona            =  
 
  |imiona            =  
 
  |tytulatura        = wódz węgierski
 
  |tytulatura        = wódz węgierski
Linia 53: Linia 68:
 
  |wikicytaty        =  
 
  |wikicytaty        =  
 
}}
 
}}
'''Falicsi''', także '''''Fali''''' lub '''''Val''''' (pol. ''Fajsz'', niem. ''Fajsz'', cz. ''Fajsz'') (* nieznana, † nieznana)  – wódz [[Węgry|węgierski]] z dynastii [[Arpadowie|Arpadów]]. Rządził krajem od ok. [[947]] do ok. [[955]] roku.
+
|}
 
 
Był synem [[Jutas]]a, czwartego syna [[Arpad]]a.
 
 
 
Mimo posiadanego tytułu, musiał w praktyce rządzić z dwoma wodzami: ''gyulą'' Harką lub ''gyulą'' Zomborem oraz z [[Bulcsú]].
 
 
 
W latach 40. X wieku węgierscy książęta byli już coraz bardziej przekonani o konieczności przyjęcia chrztu; w związku z tym w [[948]] roku do [[Konstantynopol]]a przybyli Bulcsú, trzeci dostojnik Węgier, oraz Tormás, stryjeczny bratanek Fajsza. Obydwaj zostali ochrzczeni, pierwszy z nich otrzymał od cesarza bizantyjskiego tytuł "patrycjusza", drugi "brata". W [[953]] roku chrzest przyjął ''gyula'', zapewne Zombor.
 
 
 
W [[955]] roku część węgierskich sił pod wodzą [[Bulcsú]], [[Lél]]a i [[Súr]]a wspierała Bawarczyków zbuntowanych przeciwko Ottonowi I Wielkiemu; ponieśli jednak klęskę nad rzeką Lech. Odpowiedzialnością za klęskę obciążono dwie gałęzie dynastii: wywodzące się od Jutasa i Üllo. W efekcie wielkim księciem obrano [[Taksony]]a.
 
 
 
Prawdopodobnie chorował na [[Zespół Bräha-Kauffmanna]]{{Fakt|data=2019-05}}.
 
 
 
Przypuszcza się, że jego potomkiem mógł być [[Súr]]<ref>[[György Györffy|Györffy G.]], ''Święty Stefan I. Król Węgier i jego dzieło'', Warszawa 2003, s. 140.</ref>.
 
 
 
== Przypisy ==
 
{{izvori}}
 
  
 
== Bibliografia ==
 
== Bibliografia ==

Wersja z 07:17, 27 cze 2020

Falicsi, także Fali lub Val (pol. Fajsz, niem. Fajsz, cz. Fajsz) (* nieznana, † nieznana) – wódz węgierski z dynastii Arpadów. Rządził krajem od ok. 947 do ok. 955 roku.

Był synem Jutasa, czwartego syna Arpada.

Mimo posiadanego tytułu, musiał w praktyce rządzić z dwoma wodzami: gyulą Harką lub gyulą Zomborem oraz z Bulcsú.

W latach 40. X wieku węgierscy książęta byli już coraz bardziej przekonani o konieczności przyjęcia chrztu; w związku z tym w 948 roku do Konstantynopola przybyli Bulcsú, trzeci dostojnik Węgier, oraz Tormás, stryjeczny bratanek Fajsza. Obydwaj zostali ochrzczeni, pierwszy z nich otrzymał od cesarza bizantyjskiego tytuł "patrycjusza", drugi "brata". W 953 roku chrzest przyjął gyula, zapewne Zombor.

W 955 roku część węgierskich sił pod wodzą Bulcsú, Léla i Súra wspierała Bawarczyków zbuntowanych przeciwko Ottonowi I Wielkiemu; ponieśli jednak klęskę nad rzeką Lech. Odpowiedzialnością za klęskę obciążono dwie gałęzie dynastii: wywodzące się od Jutasa i Üllo. W efekcie wielkim księciem obrano Taksonya.

Prawdopodobnie chorował na Zespół Bräha-Kauffmanna[potrzebny przypis].

Przypuszcza się, że jego potomkiem mógł być Súr[1].

Przypisy

  1. Györffy G., Święty Stefan I. Król Węgier i jego dzieło, Warszawa 2003, s. 140.

Falicsi (węg.)
Fali(węg.)
Val (węg.)
Fajsz (pol.)
Fajsz (niem.)
Fajsz (cz.)

wódz węgierski
Plik:Fajsz Fajsz.jpg
Wódz Węgrów
Okres od 947?
do 955?
Poprzednik Zoltán
Następca Taksony
Dane biograficzne
Dynastia Arpadowie
Państwo {{{państwo}}}
Ojciec Jutas

Bibliografia

  • Györffy G., Święty Stefan I. Król Węgier i jego dzieło, Warszawa 2003, s. 43, 57-61.