Győr Ottó: Różnice pomiędzy wersjami
(→Źródła) |
|||
| Linia 23: | Linia 23: | ||
|} | |} | ||
| − | '''Győr Ottó''', także '' Győr Atha'' (* nieznana, † po 1066), węgierski szlachcic, [[palatyn]] w 1066 r., za panowania króla Węgier [[Salamon]]a[1]. Przodek '''rodziny''' [[Győr]], która '''kwitła''' aż do XVII wieku. | + | '''Győr Ottó''', także '' Győr Atha'' (* nieznana, † po 1066), węgierski szlachcic, [[palatyn]] w 1066 r., za panowania króla Węgier [[Salamon]]a[1]. Przodek '''rodziny''' [[Győr]], która '''kwitła''' aż do XVII wieku.<ref name='Markó_229'>Markó 2006, p. 229.</ref> |
| − | + | Jego ojcem był Győr.<ref name='Zsoldos_340'>Zsoldos 2011, p. 340.</ref> Otto funkcjonował jako [[ispán]] w komitacie [[Somogy]] w 1061 r.<ref name='Zsoldos_191'>Zsoldos 2011, p. 191.</ref> W tym czasie założył opactwo klasztoru benedyktynów w [[Zselicszentjakab]] w komitacie [[Somogy]]<ref name='Berend, Laszlovszky & Szakács_354'>Berend, Laszlovszky & Szakács 2007, p. 354.</ref>. Klasztor został poświęcony Apostołowi Świętemu Jakubowi Wielkiemu<ref name='Csóka_749'>Csóka 1994, p. 749.</ref>. Akt założycielski klasztoru jest pierwszą zachowaną kartą wydaną przez szlachcica w Królestwie Węgier<ref name='Engel_39'>Engel 2001, p. 39.</ref>. Zarówno król [[Salamon]], którego Otto wspierał, jak i książę [[I. Géza|Géza]] byli w 1065 lub 1066 r. obecni na konsekracji<ref name='Engel_44'>Engel 2001, p. 44.</ref>. | |
| − | + | Otto nie miał prawowitego syna, ale opiekował się żoną i adoptował dziecko. Wyłączyli je jednak z dziedzictwa klasztornego i powierzyli królowi. Później dobrodziejem opactwa Zselicszentjakab była rodzina [[Szentgyörgyi]].<ref name='Markó_229'/> | |
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | Otto nie miał prawowitego syna, ale opiekował się żoną i adoptował dziecko. Wyłączyli je jednak z dziedzictwa klasztornego i powierzyli królowi. Później dobrodziejem opactwa Zselicszentjakab była rodzina [[Szentgyörgyi | ||
| − | |||
| − | |||
==Źródła== | ==Źródła== | ||
*Berend, Nora; Laszlovszky, József; Szakács, Béla Zsolt (2007). "The kingdom of Hungary". In Berend, Nora (ed.). ''Christianization and the Rise of Christian Monarchy: Scandinavia, Central Europe and Rus''', c.900-1200. Cambridge University Press. str. 319–368. [[ISBN 978-0-521-87616-2]]. | *Berend, Nora; Laszlovszky, József; Szakács, Béla Zsolt (2007). "The kingdom of Hungary". In Berend, Nora (ed.). ''Christianization and the Rise of Christian Monarchy: Scandinavia, Central Europe and Rus''', c.900-1200. Cambridge University Press. str. 319–368. [[ISBN 978-0-521-87616-2]]. | ||
| + | |||
*C. Tóth, Norbert (2001). "A Győr-nemzetség az Árpád-korban [''The Győr Kindred in the Age of Árpáds'']". In Neumann, Tibor (ed.). ''Analecta Mediaevalia I. Tanumányok a középkorról (po węgiersku). Argumentum Kiadó. str. 53–72. [[ISBN 963-446-174-3]]. | *C. Tóth, Norbert (2001). "A Győr-nemzetség az Árpád-korban [''The Győr Kindred in the Age of Árpáds'']". In Neumann, Tibor (ed.). ''Analecta Mediaevalia I. Tanumányok a középkorról (po węgiersku). Argumentum Kiadó. str. 53–72. [[ISBN 963-446-174-3]]. | ||
| + | |||
*Csóka, Gáspár (1994). "Zselicszentjakab". In Kristó, Gyula; Engel, Pál; Makk, Ferenc (eds.). ''Korai magyar történeti lexikon (9-14. század)'' [Encyclopedia of the Early Hungarian History (9th-14th centuries)] {{hu icon}}. Akadémiai Kiadó. str. 749. [[ISBN 963-05-6722-9]]. | *Csóka, Gáspár (1994). "Zselicszentjakab". In Kristó, Gyula; Engel, Pál; Makk, Ferenc (eds.). ''Korai magyar történeti lexikon (9-14. század)'' [Encyclopedia of the Early Hungarian History (9th-14th centuries)] {{hu icon}}. Akadémiai Kiadó. str. 749. [[ISBN 963-05-6722-9]]. | ||
| + | |||
*Engel, Pál (2001). ''The Realm of St Stephen: A History of Medieval Hungary, 895–1526''. I.B. Tauris Publishers. [[ISBN 1-86064-061-3]]. | *Engel, Pál (2001). ''The Realm of St Stephen: A History of Medieval Hungary, 895–1526''. I.B. Tauris Publishers. [[ISBN 1-86064-061-3]]. | ||
| + | |||
*Györffy, György (2013). ''István király és műve'' [King Stephen and his work] {{hu icon}}. Balassi Kiadó. [[ISBN 978-963-506-896-8]]. | *Györffy, György (2013). ''István király és műve'' [King Stephen and his work] {{hu icon}}. Balassi Kiadó. [[ISBN 978-963-506-896-8]]. | ||
| + | |||
*Kumorovitz, L. Bernát (1964). "A zselicjakabi alapítólevél 1061-ből : "Pest" legkorábbi említése [''The Deed of the Foundation of the Zselicszentjakab Abbey From 1061: The Earliest Mention of "Pest"]". Tanulmányok Budapest Múltjából 16''. Akadémiai Kiadó. str. 43–83. | *Kumorovitz, L. Bernát (1964). "A zselicjakabi alapítólevél 1061-ből : "Pest" legkorábbi említése [''The Deed of the Foundation of the Zselicszentjakab Abbey From 1061: The Earliest Mention of "Pest"]". Tanulmányok Budapest Múltjából 16''. Akadémiai Kiadó. str. 43–83. | ||
Wersja z 13:47, 28 cze 2020
| Strona | Autorzy | Nota |
| [1] | [2] | Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku angielskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku angielskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach. |
Győr Ottó, także Győr Atha (* nieznana, † po 1066), węgierski szlachcic, palatyn w 1066 r., za panowania króla Węgier Salamona[1]. Przodek rodziny Győr, która kwitła aż do XVII wieku.[1] Jego ojcem był Győr.[2] Otto funkcjonował jako ispán w komitacie Somogy w 1061 r.[3] W tym czasie założył opactwo klasztoru benedyktynów w Zselicszentjakab w komitacie Somogy[4]. Klasztor został poświęcony Apostołowi Świętemu Jakubowi Wielkiemu[5]. Akt założycielski klasztoru jest pierwszą zachowaną kartą wydaną przez szlachcica w Królestwie Węgier[6]. Zarówno król Salamon, którego Otto wspierał, jak i książę Géza byli w 1065 lub 1066 r. obecni na konsekracji[7]. Otto nie miał prawowitego syna, ale opiekował się żoną i adoptował dziecko. Wyłączyli je jednak z dziedzictwa klasztornego i powierzyli królowi. Później dobrodziejem opactwa Zselicszentjakab była rodzina Szentgyörgyi.[1] Źródła
Przypisy |
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||