Gyárfás: Różnice pomiędzy wersjami
| Linia 1: | Linia 1: | ||
| − | [[Kategoria: | + | [[Kategoria:1b]] |
[[Kategoria:Strony importowane z angielskiej Wikipedii]] | [[Kategoria:Strony importowane z angielskiej Wikipedii]] | ||
{{Uwaga| | {{Uwaga| | ||
| Linia 33: | Linia 33: | ||
Według współczesnego Rahewina, młodszy brat Gézy, [[IV. István|István]], został „oskarżony przed królem o aspiracje do władzy królewskiej”. W obawie przed porwaniem i straceniem przez brata Stefan szukał schronienia w Świętym Cesarstwie Rzymskim latem 1157 r.<ref name="Makk">Makk 1989, str. 69.</ref> Na żądanie cesarza, '''uprzywilejowany''' przez Istvána, [[II. Géza]] uznał [[Friedrich I. (HRR)|Fryderyka Barbarossę]] za arbitra w jego konflikcie ze Istvánem i wysłał swoich wysłanników: [[Sędzia|sędziego królewskiego]] [[Héder Henrik]]a (brata [[Wolfer]]a) i biskupa Gervasiusa - na sejm cesarski w Ratyzbonie w styczniu 1158 r. Wysłannicy '''odrzucili''' oskarżenia Stefana i z powodzeniem doprowadzili do tego, że Fryderyk zajął neutralną pozycję, który „postanowił '''odłożyć się''' na bardziej dogodny czas na rozstrzygnięcie” sporu między Gézą a Istvánem. Po udanej misji dyplomatycznej Hédera i Gervasiusa István opuścił dwór niemiecki, udał się do [[Bizancjum|Cesarstwa Bizantyjskiego]] i osiadł w Konstantynopolu.<ref name="Makk" /> Rahewin, '''który opowiadał o wydarzeniach''' [[Otto von Freising]] ''Gesta Friderici imperatoris'', błędnie nazwał Gervasiusa „biskupem Vasvár”, który był w rzeczywistości kolegialnym '''rozdziałem''' jego diecezji<ref>Kubinyi 1975, str. 97.</ref>. Pozostała część posługi Gervasiusa jest nieznana. Jego najbliższym znanym następcą był András (érsek), który został wybrany [[arcybiskup Kalocsy|arcybiskupem Kalocsy]] w 1169 r., dziesięć lat później.<ref name="Zsoldos"/> | Według współczesnego Rahewina, młodszy brat Gézy, [[IV. István|István]], został „oskarżony przed królem o aspiracje do władzy królewskiej”. W obawie przed porwaniem i straceniem przez brata Stefan szukał schronienia w Świętym Cesarstwie Rzymskim latem 1157 r.<ref name="Makk">Makk 1989, str. 69.</ref> Na żądanie cesarza, '''uprzywilejowany''' przez Istvána, [[II. Géza]] uznał [[Friedrich I. (HRR)|Fryderyka Barbarossę]] za arbitra w jego konflikcie ze Istvánem i wysłał swoich wysłanników: [[Sędzia|sędziego królewskiego]] [[Héder Henrik]]a (brata [[Wolfer]]a) i biskupa Gervasiusa - na sejm cesarski w Ratyzbonie w styczniu 1158 r. Wysłannicy '''odrzucili''' oskarżenia Stefana i z powodzeniem doprowadzili do tego, że Fryderyk zajął neutralną pozycję, który „postanowił '''odłożyć się''' na bardziej dogodny czas na rozstrzygnięcie” sporu między Gézą a Istvánem. Po udanej misji dyplomatycznej Hédera i Gervasiusa István opuścił dwór niemiecki, udał się do [[Bizancjum|Cesarstwa Bizantyjskiego]] i osiadł w Konstantynopolu.<ref name="Makk" /> Rahewin, '''który opowiadał o wydarzeniach''' [[Otto von Freising]] ''Gesta Friderici imperatoris'', błędnie nazwał Gervasiusa „biskupem Vasvár”, który był w rzeczywistości kolegialnym '''rozdziałem''' jego diecezji<ref>Kubinyi 1975, str. 97.</ref>. Pozostała część posługi Gervasiusa jest nieznana. Jego najbliższym znanym następcą był András (érsek), który został wybrany [[arcybiskup Kalocsy|arcybiskupem Kalocsy]] w 1169 r., dziesięć lat później.<ref name="Zsoldos"/> | ||
| − | |||
| − | |||
==Przypisy== | ==Przypisy== | ||
| Linia 51: | Linia 49: | ||
* Zsoldos, Attila (2011). ''Magyarország világi archontológiája, 1000–1301'' [''Świecka archontologia Węgier, 1000–1301'']. História, MTA Történettudományi Intézete. Budapest. ISBN978-963-9627-38-3. | * Zsoldos, Attila (2011). ''Magyarország világi archontológiája, 1000–1301'' [''Świecka archontologia Węgier, 1000–1301'']. História, MTA Történettudományi Intézete. Budapest. ISBN978-963-9627-38-3. | ||
| − | |||
| | | | ||
| − | |||
{{Biskup infobox | {{Biskup infobox | ||
|imię i nazwisko = Gervasius (łac.)<br>Geruasius (łac.) | |imię i nazwisko = Gervasius (łac.)<br>Geruasius (łac.) | ||
| Linia 110: | Linia 106: | ||
|www = | |www = | ||
}} | }} | ||
| + | |} | ||
{{SORTUJ:Gyarfas}} | {{SORTUJ:Gyarfas}} | ||
Wersja z 05:22, 20 cze 2020
| Strona | Autorzy | Nota |
| [1] | [2] | Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku angielskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku angielskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach. |
Gyárfás (łac. Gervasius lub Geruasius) (* nieznana, † po 1158), węgierski duchowny, prałat, później biskup Győr około 1156–1158. KarieraGyárfás rozpoczął karierę kościelną jako członek królewskiej kaplicy za panowania króla Węgier Gezy II. Został mianowany kapelanem królewskim w 1146 i 1150 r.[1] Kronikarz Rahewin opisał go jako „wysoko wykwalifikowanego, niezwykle kulturalnego człowieka”[2]. Został wybrany na biskupa Győr w 1156 r.[3] Zostając członkiem rady królewskiej, interweniował z Gézą II w marcu 1157 r., aby udzielić archidiecezji Esztergom w Nánie i Kakat prawa poboru soli (obecnie Štúrovo, Słowacja). Za jego wstawiennictwem Géza II nadał także pewne przywileje kapitule katedralnej Győr.[1] Jeszcze w tym samym roku Gyárfás przyczynił się i zezwolił na założenie benedyktyńskiego opactwa Küszén (późniejszy Németújvár, obecnie Burg Güssing w Austrii), aby przybył Wolfer, urodzony w Karyntii rycerz i przodek rodziny Kőszegi. Gyárfás podporządkował klasztor opactwu Pannonhalma.[1] Według współczesnego Rahewina, młodszy brat Gézy, István, został „oskarżony przed królem o aspiracje do władzy królewskiej”. W obawie przed porwaniem i straceniem przez brata Stefan szukał schronienia w Świętym Cesarstwie Rzymskim latem 1157 r.[4] Na żądanie cesarza, uprzywilejowany przez Istvána, II. Géza uznał Fryderyka Barbarossę za arbitra w jego konflikcie ze Istvánem i wysłał swoich wysłanników: sędziego królewskiego Héder Henrika (brata Wolfera) i biskupa Gervasiusa - na sejm cesarski w Ratyzbonie w styczniu 1158 r. Wysłannicy odrzucili oskarżenia Stefana i z powodzeniem doprowadzili do tego, że Fryderyk zajął neutralną pozycję, który „postanowił odłożyć się na bardziej dogodny czas na rozstrzygnięcie” sporu między Gézą a Istvánem. Po udanej misji dyplomatycznej Hédera i Gervasiusa István opuścił dwór niemiecki, udał się do Cesarstwa Bizantyjskiego i osiadł w Konstantynopolu.[4] Rahewin, który opowiadał o wydarzeniach Otto von Freising Gesta Friderici imperatoris, błędnie nazwał Gervasiusa „biskupem Vasvár”, który był w rzeczywistości kolegialnym rozdziałem jego diecezji[5]. Pozostała część posługi Gervasiusa jest nieznana. Jego najbliższym znanym następcą był András (érsek), który został wybrany arcybiskupem Kalocsy w 1169 r., dziesięć lat później.[3] PrzypisyŹródła
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||
