Kinizsi Pál: Różnice pomiędzy wersjami
| Linia 36: | Linia 36: | ||
Pochodzenie Pál jest niejasne. Według niektórych źródeł był synem młynarza<ref>Charles Hebbert; Norm Longley; Dan Richardson (2002). ''[https://books.google.com/books?id=uuEQsiwrldoC&pg=PA284 Hungary]''. Rough Guides. str. 284–. ISBN 978-1-85828-917-5.</ref>, a przed karierą wojskową był młynarzem-czeladnikiem<ref>Franz Babinger (1992). ''[https://books.google.com/books?id=PPxC6rO7vvsC&pg=PA374 Mehmed the Conqueror and His Time]''. Princeton University Press. str. 374–. ISBN 0-691-01078-1.</ref>. Według niektórych serbskich historyków był on pochodzenia serbskiego<ref name="Szalay1862">László Szalay (1862). ''[https://books.google.com/books?id=QbIAAAAAcAAJ&pg=PA7 Das Rechtsverhältniss der serbischen Niederlassungen zum Staate in den Ländern der ungarischen Krone]''. Lauffer & Stolp. str. 7–.</ref><ref>Љубомир Степанов: Срби у Кнезу (Темишвар, 1998)</ref> i prawdopodobnie był potomkiem [[Vuk Branković|Vuka Brankovića]], choć nie można tego ustalić<ref name="Szalay1862" />. | Pochodzenie Pál jest niejasne. Według niektórych źródeł był synem młynarza<ref>Charles Hebbert; Norm Longley; Dan Richardson (2002). ''[https://books.google.com/books?id=uuEQsiwrldoC&pg=PA284 Hungary]''. Rough Guides. str. 284–. ISBN 978-1-85828-917-5.</ref>, a przed karierą wojskową był młynarzem-czeladnikiem<ref>Franz Babinger (1992). ''[https://books.google.com/books?id=PPxC6rO7vvsC&pg=PA374 Mehmed the Conqueror and His Time]''. Princeton University Press. str. 374–. ISBN 0-691-01078-1.</ref>. Według niektórych serbskich historyków był on pochodzenia serbskiego<ref name="Szalay1862">László Szalay (1862). ''[https://books.google.com/books?id=QbIAAAAAcAAJ&pg=PA7 Das Rechtsverhältniss der serbischen Niederlassungen zum Staate in den Ländern der ungarischen Krone]''. Lauffer & Stolp. str. 7–.</ref><ref>Љубомир Степанов: Срби у Кнезу (Темишвар, 1998)</ref> i prawdopodobnie był potomkiem [[Vuk Branković|Vuka Brankovića]], choć nie można tego ustalić<ref name="Szalay1862" />. | ||
| − | Pierwsza wzmianka o jego nazwisku pochodzi z 1464 r., W łacińskim pisemnym dokumencie wspominającym, że ''Egrenius'' (Jego Ekscelencja) ''Paulus de Kenezy'' '''otrzymuje w posiadanie''' komiatat [[Abaúj]] | + | Pierwsza wzmianka o jego nazwisku pochodzi z 1464 r., W łacińskim pisemnym dokumencie wspominającym, że ''Egrenius'' (Jego Ekscelencja) ''Paulus de Kenezy'' '''otrzymuje w posiadanie''' komiatat [[Abaúj]]<ref name="Csánki">Csánki Dezső, Magyarország történelmi földrajza a Hunyadiak korában, vol. I, str. 228, citat în Ioan Hațegan, Ligia Boldea, Dumitru Țeicu, Cronologia Banatului: Banatul între 934–1552, vol. II, partea 1, Timișoara: Ed. Banatul, 2006, ISBN 973-7837-72-3 (versiune online), str. 262</ref>. Później w 1510 r. pojawia się również w postaci ''Paulo de Kynys Comiti Themesiensi et Generali Capetaneo partium Regni nostrum inferiorum''<ref name="Csánki">. |
| − | |||
| − | |||
=== Kariera wojskowa === | === Kariera wojskowa === | ||
Wersja z 08:37, 22 cze 2020
| Strona | Autorzy | Nota |
| [1] | [2] | Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku angielskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku angielskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach. |
Kinizsi Pál (łac. Paulus de Kenezy, rum. Paul Cneazul lub Pavel Chinezu) (* 1432, † 1494), dowódca w służbie armii węgierskiej pod panowaniem króla Macieja Korwina. Był księciem komitatu Temes (w historycznym regionie Banat, obecnie część Serbii i Rumunii) od 1484 r. i kapitanem generalnym Dolnych Części. Był generałem słynnej Czarnej Armii króla Macieja. Słynny ze zwycięstwa nad Turkami w bitwie na Chlebowym Polu w październiku 1479 roku. Podobno nigdy nie przegrał żadnej bitwy. Pál Kinizsi (1432–1494), also known as Paulus de Kenezy (in Latin) or Paul Cneazul or Pavel Chinezu (in Romanian) was a general in the service of Hungarian army under king Matthias Corvinus. He was the Count of Temes County (in the historical Banat region, now part of Serbia and Romania ) from 1484 and Captain-General of the Lower Parts. He was a general of King Mathias' famed Black Army. He is famous for his victory over the Ottomans in the Battle of Breadfield in October 1479. He reputedly has never lost a battle. ŻyciePochodzenie i wczesne życiePochodzenie Pál jest niejasne. Według niektórych źródeł był synem młynarza[1], a przed karierą wojskową był młynarzem-czeladnikiem[2]. Według niektórych serbskich historyków był on pochodzenia serbskiego[3][4] i prawdopodobnie był potomkiem Vuka Brankovića, choć nie można tego ustalić[3]. Pierwsza wzmianka o jego nazwisku pochodzi z 1464 r., W łacińskim pisemnym dokumencie wspominającym, że Egrenius (Jego Ekscelencja) Paulus de Kenezy otrzymuje w posiadanie komiatat Abaúj[5]. Później w 1510 r. pojawia się również w postaci Paulo de Kynys Comiti Themesiensi et Generali Capetaneo partium Regni nostrum inferiorumBłąd rozszerzenia cite: Brak znacznika zamykającego
FolklorW legendach znany jest jako pospolity. [9] Kinizsi jest bohaterem niektórych węgierskich i rumuńskich opowieści ludowych wraz z królem Maciejem Korwinem jako niezwykle silnym uczniem byłego młynarza. Według tych opowieści król polował w lesie Bakony w pobliżu młyna, w którym pracował i poprosił o drinka; Kinizsi, aby pokazać swoją siłę, podał puchar kielichowi młyńskiemu. Pod wrażeniem króla zabrał go do służby, gdzie siła, waleczność i lojalność Kinizsi przyniosły mu szybką awans. Mówi się, że władał dwoma wielkimi mieczami w bitwie i tańczył taniec zwycięstwa po Bitwie o Chleb Chlebowy ze schwytanym lub martwym Turkiem pod każdym ramieniem, a trzeci trzymał z włosami lub pasem w zębach. In legends, he is known as a commoner.[6] Kinizsi is a hero of some Hungarian and Romanian folk tales along with king Matthias Corvinus as an extremely strong former miller's apprentice. According to these tales, the king was hunting in the Bakony forest near the mill where he worked and asked for a drink; Kinizsi, to show his strength, served the cup on a millstone. The king, impressed, took him into his service, where Kinizsi's strength, prowess and loyalty earned him rapid promotion. He is said to have wielded two greatswords in battle and to have danced a victory dance after the Battle of Kenyérmező with a captured or dead Turk under each arm and a third held with his hair or belt in his teeth. HonorsZnaczki pocztowe: Znaczki pocztowe Paula Kinizsi zostały wydane przez Węgry 1 stycznia 1943 r. [10] oraz w 1945 r. Ten sam znaczek został obciążony opłatą w wysokości 28 wypełniaczy na 5 wypełniaczach i wydany w 1945 r. [11] Postage stamps: Pál Kinizsi postage stamps were issued by Hungary on 1 January 1943.[7] and in 1945. This same stamp was surcharged 28 fillér on 5 fillér and issued in 1945.[8] Przypisy
Źródła
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
- Strony z zepsutymi przypisami
- 1prz
- Strony importowane z angielskiej Wikipedii
- Strony z odwołaniami do nieistniejących plików
- Kinizsi
- Ród
- Sędziowie królewscy
- Urzędnicy Królestwa Węgier
- Węgierscy dygnitarze historyczni
- Węgierscy dowódcy
- Węgierscy szlachcice
- Węgierscy urzędnicy królewscy
- Urodzeni w 1432
- Urodzeni w XV wieku
- Zmarli w 1494
- Zmarli w XV wieku
