Újlaki III. Lőrinc

Strona	Autorzy	Nota
[1]	[2]	Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku angielskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku angielskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach.

Poprzednik: Książę Iloku (1477-czerwiec 1524) Następca: Újlaki V. Miklós koniec tytułu ?? Poprzednik: Wojewoda Bośni (bd) Następca: brak informacji brak informacji Poprzednik: Ban Maczwy (1477-1492) Współrządzący: Felföldi Pál (do 1479) Następca: Felföldi Pál brak informacji Poprzednik: Ban Maczwy (1496) Następca: brak informacji tytuł został zlikwidowany Poprzednik: Ban Belgradu (1511-1513) Następca: brak informacji brak informacji Poprzednik: Sędzia królewski (1518-1524) Następca: Szentgyörgyi Péter Sárkány Ambrus Újlaki III. Lőrinc (pol. Laurenty II Újlaki, chor. Lovro III Iločki) (* ok.1459, † ok.1524), chorwacko-węgierski szlachcic, członek szlacheckiej rodziny Iločkich, bardzo zamożnej i potężnej w Królestwie Węgier-Chorwacja. , Miał tytuł „Wojewoda (książę) Ilok” i wojewoda Bośni, a za życia Ban Macso (1477–1492), Ban Belgrad (1511–1513), członek Królewskiej Rady Izby (około 1516 r.) i sędzia królewski (1518–1524). Lawrence of Ilok (, ; c. August 1459 – c. June 1524) was a Croatian-Hungarian nobleman, a member of the Iločki noble family, very wealthy and powerful in the Kingdom of Hungary-Croatia. He held the title "Voivode (Duke) of Ilok" and Voivode of Bosnia, and was during his life Ban of Macsó (1477 – 1492), Ban of Belgrade (1511 – 1513), member of the Royal Chamber Council (around 1516) and royal judge (1517 – 1524). Biografia Pochodzenie i rodzina Lőrinc urodził się między 6 sierpnia a 3 września 1459 r. Jego ojcem był Mikołaj z Iloka, ban Dalmacji i Chorwacji, wojewoda Siedmiogrodu, a także tytularny król Bośni. Matka zaś była Doroty Széchy z Gornja Lendava, druga żona ojca. Urodził się prawdopodobnie w Iloku, siedzibie rodziny, jako potomek niegdyś mniej szlacheckiej rodziny z Dubicy w żupanacie Dolnej Slawonii (obszar odpowiadający współczesnej północno-zachodniej Bośni, na prawym brzegu rzeki Sawy), którego pierwszym znanym członkiem był Gug (w niektórych źródłach w Göge), który żył w XIII wieku. Był trzecim z rzędu, noszącym w rodzinie imię Lőrinc; jego pra-pra-pra-pradziadek był Lőrinc I, zwany Slaven (łac. Sclavus, węg. Tót), który zmarł w 1349 r., a bratanek tego ostatniego otrzymał imię Lőrinc II (floruit 1325-1367 ). He was born between 6 August and 3 September 1459. The son of Nicholas of Ilok, Ban (viceroy) of Croatia, Voivode of Transylvania as well as titular King of Bosnia, and his second wife Dorothy Széchy of Gornja Lendava, Lawrence was born most probably in Ilok, the family seat, as a descendant of once lower-nobility-family from Dubica County in Lower Slavonia (an area that corresponds to modern northwestern Bosnia, on the right bank of the Sava river), whose first known member was Gug (in some sources Göge), who had lived in the 13th century. He was the third in a row to have carried the name Lawrence in his family; his great-great-great-grandfather was Lawrence I, called Slaven (English: The Slav, Latin: Sclavus), Hungarian: Tót), who died in 1349, and the nephew of the latter was named Lawrence II (floruit 1325-1367). Pozostając jedynym męskim potomkiem ojca, odziedziczył duże majątki z mnóstwem zamków i warownych miast po śmierci ojca w 1477 r. Udało mu się zachować większość władzy i pozycji rodziny. Z dwóch jego małżeństw był tylko jeden problem, syn, który zmarł w młodym wieku. Jego pierwszą żoną była Katarzyna Pongrác z Dengeleg, córka Jana Pongráca, wojewody Siedmiogrodu, który zmarł około 1510 roku. Potem poślubił Magdalenę Bakóci, która przeżyła go, a później poślubiła Władysława Morea z Csuli. Orientacja polityczna Po raz pierwszy wspomniany w dokumentach już w 1460 r., a następnie w testamencie ojca w 1471 r. Lőrinc odziedziczył w 1477 r. nie tylko własność Mikołaja, ale ciągłość jego orientacji politycznej. Stało się to widoczne po śmierci króla Macieja Korwina w 1490 r., Ponieważ on, podobnie jak większość chorwackiej szlachty, silnie wspierał nieślubnego syna Macieja, Jana Korwina, by został nowym królem. Ponieważ węgierska szlachta preferowała i ostatecznie wybrała Władysława II Jagiellończyka, nie przyjął go, ale dołączył do zwolenników trzeciego kandydata na tron, Maksymiliana I Austrii, który rozpoczął wojnę z Jagiellonem. Był to długotrwały związek między Habsburgami a Domem Újlakich, ponieważ jego ojciec Mikołaj był zwolennikiem Fryderyka III na długo przed urodzeniem Lőrinca, a nawet stał się ojcem chrzestnym nowonarodzonego syna Fryderyka Maksymiliana w 1459 roku. W wojnie między dwoma pretendentami do korony, która trwała od 1490 do 1491 roku i zakończyła się podpisaniem pokoju w Pressburgu, był zdecydowanie po stronie Habsburga. Pod koniec działań wojennych nadal nie uznawał taktatu i Jagiellona za nowego króla. Gdy armia Jagiellona zaatakowała go w 1494 r., został zmuszony do wycofania się i ucieczki, tracąc prawie wszystkie posiadłości. W końcu jednak zmienił zdanie i przy pomocy wpływowych doradców króla zdołał dotrzeć do króla na audiencję w Peczu, aby go przeprosić i pogodzić. Dopiero w 1496 r. jego majątki zostały mu zwrócone pod warunkiem przejęcia po jego śmierci w razie nie pozostawienia męskiego spadkobiercy. Wiek dojrzały i ostatnie lata Po odzyskaniu swoich nieruchomości, podobnie jak jego ojciec, starał się je utrzymać, a także budować i odnawiać fortyfikacje, wobec z każdym dniem zwiększającego się zagrożenia ze strony Osmanów. Najbardziej narażone ze wszystkich jego ziem były ziemie w północno-wschodniej Bośni i południowej części Maczwy. Wspierał Kościół katolicki i był jego patronem. Finansował budowę nowych obiektów sakralnych i odnowienie starych. Szczególnie skoncentrował swoje wysiłki na zachęcaniu papieża do kanonizacji Jana Capistrano, ponieważ ten katolicki męczennik zmarł w Iloku i został tam pochowany w miejscowym kościele franciszkańskim, lecz bez powodzenia. Po pojednaniu z królem pełnił kilka wysokich funkcji państwowych, np. ban Belgradu (1511–1513), członek Królewskiej Rady Izby (około 1516 r.) i sędzia królewski (1517–1524). Lőrinc zmarł między 23 maja a 15 czerwca 1524 r. i został pochowany w kościele franciszkanów p.w. św. Jana z Capistrano w jego mieście Ilok, obok grobów jego pierwszej żony Katarzyny i jego ojca Mikołaja. Choć nieco uszkodzony, jego nagrobek jest dość dobrze zachowany i jest dziś dostępny dla publiczności. Zobacz także House of Ilok St. John of Capistrano Banate of Macsó External links Duke Lovro of Ilok – ruler in Ilok's Palace Lovro / Lawrence – the last scion of his family The tombstones of Nicholas and Lawrence of Ilok Lovro / Lawrence of Ilok in the book A history of the Croatian people from their arrival on the shores of the Adriatic to the present day written by Francis Ralph, New York 1962 The Church of St. John of Capistrano in Ilok holds the remains of Nicholas and Lawrence of Ilok

Újlaki III. Lőrinc (węg.) Laurenty II Újlaki (pol.) Lovro III Iločki (chor.) — Książę Iloku Wojewoda Bośni Ban Maczwy Ban Belgradu Sędzia królewski — Plik:Epitaf Lovre sina Nikole Ilockog crkva sv Ivana Kapistrana Ilok 221209.jpg Książę Iloku Okres od 1477 do czerwiec 1524 Poprzednik Újlaki V. Miklós Następca koniec tytułu ?? Wojewoda Bośni Okres 1477 Poprzednik brak informacji Następca brak informacji Ban Maczwy Okres od (1) 1477, (2) 1496 do (1) 1492, (2) 1496 Poprzednik 1. Felföldi Pál 2. brak informacji Następca 1. brak informacji 2. tytuł został zlikwidowany Ban Belgradu Okres od 1511 do 1513 Poprzednik brak informacji Następca brak informacji Sędzia królewski Okres od 1518 do 1524 Poprzednik Szentgyörgyi Péter Następca Sárkány Ambrus Dane biograficzne Ród Újlaki Pochodzenie węgierskie Państwo Królestwo Węgier w unii personalnej z Królestwem Chorwacji Urodziny sierpień 1459 Śmierć czerwiec 1524 Ojciec V. Miklós (Nikola) Matka nieznana Żona Katherine Pongrác z Dengeleg Żona Bakóci Magdalene