Stjepan Kulinić: Różnice pomiędzy wersjami
m (Zastępowanie tekstu - "* nieznana" na "* nieznana") |
|||
| Linia 26: | Linia 26: | ||
|} | |} | ||
| − | '''Stjepan Kulinić''' (pol. ''Stefan'', chor. ''Stjepan Kulinić'', serb. ''Стефан Кулинић'') (* nieznana, † [[1236]]) - [[ban (tytuł)|ban]] [[Bośnia (region)|Bośni]] od [[1204]] do [[1232]] roku, z dynastii [[Kulinowicze|Kulinowiczów]], obalony przez przeciwników. | + | '''Stjepan Kulinić''' (pol. ''Stefan'', chor. ''Stjepan Kulinić'', serb. ''Стефан Кулинић'') (* nieznana, † [[1236]]) - [[ban (tytuł)|ban]] [[Bośnia (region)|Bośni]] od [[1204]] do [[1232]] roku, z dynastii [[Kulinowicze|Kulinowiczów]], obalony przez przeciwników. |
== Panowanie == | == Panowanie == | ||
Aktualna wersja na dzień 11:50, 6 sie 2020
| Strona | Autorzy | Nota |
| [1] | [2] | Ten artykuł pochodzi z Wikipedii w języku polskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku polskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach. |
|
Stjepan Kulinić (pol. Stefan, chor. Stjepan Kulinić, serb. Стефан Кулинић) (* nieznana, † 1236) - ban Bośni od 1204 do 1232 roku, z dynastii Kulinowiczów, obalony przez przeciwników. PanowanieW młodości przebywał jako zakładnik na dworze węgierskim, gdzie poznał panujące obyczaje.[1] Po śmierci ojca, Kulina został banem Bośni. Prowadził całkowicie odmienną politykę w przeciwieństwie do swojego ojca, będąc gorliwym katolikiem. Utrzymywał też pokojowe kontakty z Węgrami, których uznawał zależność. W czasie jego rządów doszło do rozwoju sekty bogomiłów, która rozprzestrzeniła się na tereny południowych Węgier, północnych Włoch, południowo-wschodniej Francji i Chorwacji. Wzbudziło to zaniepokojenie papieża Honoriusza III, który skierował do banowiny swojego legata w 1221 r., Anconiusa. po jego wizycie w kraju i zdaniu relacji papieżowi ten ostatni skierował skargę na bana do władcy węgierskiego, polecając mu zniszczenie herezji poprzez zorganizowanie zbrojnej krucjaty. Król Andrzej II uwikłany wewnętrznymi konfliktami na Węgrzech nie był w stanie skutecznie wyegzekwować decyzji papieża. Ostatecznie uczynił to arcybiskup Kalocsy, który po wspólnej krucjaty namówił władcę Sremu w 1232 r. Te wydarzenia oraz prowęgierska polityka Stefana doprowadziły do zawiązania się spisku przeciwko niemu oraz jego obalenia w 1232 r. przez zwolenników bogomiłów. Władzę powierzono w ręce Mateja Ninoslava, zaś sam Stefan uciekł na dwór syna, Sibislava, pana Usory, gdzie zmarł w 1236 r.[2] PrzypisyBibliografia
|
| ||||||||||||||||||||||||
.svg){kind=link}