Burzenland: Różnice pomiędzy wersjami

Z Felczak story
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Linia 82: Linia 82:
 
Transylvanian Saxons remained in the Burzenland until the 20th century. Beginning in 1976, most of these Germans began to immigrate to [[West Germany]] with the approval of the [[Socialist Republic of Romania|Communist Romanian regime]].<ref name="vofkori" />
 
Transylvanian Saxons remained in the Burzenland until the 20th century. Beginning in 1976, most of these Germans began to immigrate to [[West Germany]] with the approval of the [[Socialist Republic of Romania|Communist Romanian regime]].<ref name="vofkori" />
  
−
==Towns==
+
== Miasta ==
−
[[File:Schuler10.JPG|300px|thumb|View of part of the Burzenland from the peak of [[Postăvaru]]. [[Ghimbav]] is on the right, while [[Codlea]] can be seen in the distance on [[Măgura Codlei]].]]
+
[[File:Schuler10.JPG|300px|thumb|Widok części Burzenland ze szczytu [[Postăvaru]]. [[Ghimbav]] jest po prawej stronie, a [[Codlea]] można zobaczyć w oddali na [[Măgura Codlei]].]]
 
[[File:Burzenland 01.jpg|300px|thumb|Same view in winter.]]
 
[[File:Burzenland 01.jpg|300px|thumb|Same view in winter.]]
 
In each case, the modern [[Romanian language|Romanian]] name is given first, followed by the historic [[German language|German]] and [[Hungarian language|Hungarian]] names.
 
In each case, the modern [[Romanian language|Romanian]] name is given first, followed by the historic [[German language|German]] and [[Hungarian language|Hungarian]] names.

Wersja z 10:38, 15 lip 2020

Strona Autorzy Nota
[1] [2] Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku angielskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku angielskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach.
Plik:Map of Burzenland, 1959.jpg
Map of Burzenland
Plik:Historical Burzenland CoA 1.png
The coat of arms of Burzenland

Țara Bârsei (pol. Burzenland, węg. Barcaság) to historyczny i etnograficzny obszar w południowo-wschodnim Siedmiogrodzie w Rumunii z mieszaną populacją Rumunów, Niemców i Węgrów.[1]

Geografia

Burzenland leży w górach Karpat Południowych, graniczy w przybliżeniu z Apața na północy, Bran na południowym zachodzie i Prejmer na wschodzie. Najważniejszym miastem jest Brașov. Nazwa Burzenland pochodzi od strumienia Bârsa (Barca, Burzen, 1231: Borza),[1], który wpada do rzeki Olt.[2][3] Rumuńskie słowo bârsă jest prawdopodobnie pochodzenia dackiego[4] (patrz [List of Romanian words of possible Dacian origin Lista rumuńskich słów możliwego pochodzenia dackiego]).

History

Średniowiecze

Na podstawie dowodów archeologicznych wydaje się, że niemiecka kolonizacja regionu rozpoczęła się w połowie XII wieku za panowania króla Węgier Geza II [5]. Niemieccy koloniści z tego regionu są potwierdzeni w dokumentach już w 1192 r., Kiedy wspomniano, że Terra Bozza jest zamieszkana przez Niemców (Theutonici). 

Based on archaeological evidence, it seems German colonization of the region started in the middle of the 12th century during the reign of King Géza II of Hungary.[5] The German colonists from this region are attested in documents as early as 1192 when terra Bozza is mentioned as being settled by Germans (Theutonici).[6]
Plik:Burzenland1700.JPG
Mapa Burzenland z pierwszej połowy XVIII wieku. Brașov występuje jako Cronstadt / Brassow

W 1211 r. Region został przekazany Krzyżakom przez króla Węgier Andrzeja II w zamian za ochronę południowo-wschodniej granicy Królestwa Węgier przed Kumanami. Podczas gdy król zachował prawo do bicia waluty i roszczeń do złota lub srebra, które zostaną odkryte, przyznał Zakonowi Krzyżackiemu prawo do ustanawiania rynków i sprawowania wymiaru sprawiedliwości. Krzyżowcy byli również wolni od podatków i opłat drogowych. [7] Krzyżacy rozpoczęli budowę fortów drewniano-ziemnych w okolicy i zbudowali pięć zamków (quinque castra fortia): [6] Marienburg, Schwarzenburg, Rosenau, Kreuzburg i Kronstadt [7], z których niektóre zostały wykonane z kamienia [7] Porządkowi wojskowemu udało się zmniejszyć zagrożenie ze strony koczowniczych Kumanów. Średniowieczni Sasi z Świętego Cesarstwa Rzymskiego rozwinęli pobliskie gospodarstwa i wioski, aby wspierać forty i osiedlać ziemię. [7] Terytorium było już zaludnione w momencie sporu. Niektóre średniowieczne źródła wskazują, że był on niezamieszkany [8], co zostało zakwestionowane przez niektórych uczonych powołujących się na dowody archeologiczne [5] [6] i dokumenty [6] [9] Obfite plony rolne doprowadziły do ​​dalszej kolonizacji przez niemieckich imigrantów [7]. 

In 1211 the region was given to the Teutonic Knights by King Andrew II of Hungary in return for guarding the southeastern border of the Kingdom of Hungary against the Cumans. While the king retained his right to mint currency and claims on gold or silver deposits that would be uncovered, he granted the Teutonic Order the right to establish markets and administer justice. The crusaders were also free from taxes and tolls.[7] The Teutonic Knights began building wood-and-earth forts in the area and they had constructed five castles (quinque castra fortia):[6] Marienburg, Schwarzenburg, Rosenau, Kreuzburg, and Kronstadt,[7] some of which were made of stone.[7] The military order was successful in reducing the threat of the nomadic Cumans. Medieval Saxons from the Holy Roman Empire developed farms and villages nearby to support the forts and settle the land.[7] The territory was already populated at the time when was disputed. Some medieval sources indicate it was uninhabited,[8] a view challenged by some scholars invoking archaeological[5][6] and documentary evidence.[6][9] Bountiful agricultural yields led to further colonization by German immigrants.[7]
Burzenland on the Josephine Map of Transylvania, 1769–73
110px 110px 110px 110px
110px 110px 110px 110px
110px 110px 110px 110px
170px 110px 110px
170px 110px


Krzyżacy zlekceważyli jednak prawa miejscowego biskupstwa i rozgniewali węgierską szlachtę, która miała już osadników w regionie. Pod przywództwem Béli, spadkobiercy tronu, szlachta nalegała na konieczność wypędzenia rycerzy na króla Andrzeja II po powrocie z Piątej Krucjaty. Wielki mistrz Hermann von Salza próbował rozluźnić związki Zakonu z koroną węgierską, zbliżając się do papiestwa [7]. Następnie Andrzej wyrzucił Zakon swoją armią w 1225 r., Choć papież Honoriusz III zaprotestował bezskutecznie [10]. Zagmatwany status Krzyżaków w Królestwie Węgier zmusił Hermanna von Salza do nalegania na autonomię przed wydaniem rozkazu wojskowego Prusom [10]. 

The Teutonic Knights disregarded the rights of the local bishopric, however, and angered Hungarian nobility which already had settlers in the region. Led by Béla, the heir to the throne, the nobility pressed the need to expel the knights upon King Andrew II after his return from the Fifth Crusade. Grand Master Hermann von Salza attempted to loosen the Order's ties to the Hungarian crown by drawing closer to the Papacy.[7] Andrew subsequently evicted the Order with his army in 1225, although Pope Honorius III protested to no effect.[10] The confusing status of the Teutonic Knights within the Kingdom of Hungary led Hermann von Salza to insist upon autonomy before committing the military order to Prussia.[10]

Wraz z Niemcami królowie Węgier osiedlili się również w regionie Szeklerów i Peczenegów w XII i XIII wieku. [6] Dowody archeologiczne z tego samego okresu wskazują również na silną ludność rumuńską zamieszkującą wioski znane później jako Șcheii Brașovului, Satulung, Baciu, Cernatu i Turcheș (ta pierwsza jest dziś częścią Brașova, podczas gdy pozostałe cztery są dziś częścią sąsiedniego miasta Săcele) [6]. W drugiej połowie XIII wieku ludność rumuńska poświadczona jest w dwóch dokumentach: w regionie Bran (1252) i Tohani (1294) [11], natomiast w drugiej połowie XV wieku na dziewięć wsi z tej domeny spośród Bran siedmiu byli Rumunami (villae valachicales, Bleschdörfer) i tylko dwóch Niemcami [11] 

Along with Germans, the kings of Hungary also settled Szeklers and Pechenegs in the region during the 12th and 13th centuries.[6] Archaeological evidence for the same period also suggests a strong Romanian population inhabiting the villages later known as Șcheii Brașovului, Satulung, Baciu, Cernatu, and Turcheș (the former is today part of Brașov, while the latter four are today part of the adjacent town of Săcele).[6] In the second half of the 13th century the Romanian population is attested in two documents: in the region of Bran (1252) and Tohani (1294),[11] while in the second half of the 15th century out of nine villages from the domain of Bran seven were Romanian (villae valachicales, Bleschdörfer) and only two German.[11]

Na konferencji w Łucku w 1429 r. Zygmunt, Święty Cesarz Rzymski i Król Węgier zasugerowali, aby Krzyżacy bronili regionu podczas wojen osmańskich w Europie. Dowodzony przez Clausa von Redewitza oddział rycerzy z Prus stacjonował w Burzenland, dopóki połowa nie zginęła podczas kampanii osmańskiej w 1432 r. [10] 

At the Conference of Lutsk in 1429, Sigismund, Holy Roman Emperor and King of Hungary, suggested that the Teutonic Knights defend the region during the Ottoman wars in Europe. Led by Claus von Redewitz, a detachment of knights from Prussia was stationed in the Burzenland until half were killed during an Ottoman campaign in 1432.[10]

20th century

Transylvanian Saxons remained in the Burzenland until the 20th century. Beginning in 1976, most of these Germans began to immigrate to West Germany with the approval of the Communist Romanian regime.[1]

Miasta

Plik:Schuler10.JPG
Widok części Burzenland ze szczytu Postăvaru. Ghimbav jest po prawej stronie, a Codlea można zobaczyć w oddali na Măgura Codlei.
Plik:Burzenland 01.jpg
Same view in winter.

In each case, the modern Romanian name is given first, followed by the historic German and Hungarian names.

See also

Przypisy

  1. ↑ 1,0 1,1 1,2 Vofkori László; Lénárt Anna (1998). "Unităţi administrativ-teritoriale istorice şi regiuni etnografice în sudul şi estul Transilvaniei". Acta Hargitensia III, Aluta XX (po rumuńsku). 2: str. 27–36.. Wprowadzenie dostępne w sieci: "Unităţi administrativ-teritoriale istorice şi regiuni etnografice în sudul şi estul Transilvaniei. Introducere" (po rumuńsku). Zarchiwizowano z oryginału 2005-05-08. [dostęp:2007-02-12].
  2. ↑ Deutsche Bergnamen in Tara Barsei (Burzenland)/Rumänien. Zarchiwizowano 2006-07-15 na Wayback Machine. [dostęp:2007-01-22]. (po niemiecku)
  3. ↑ Deutscher Orden im Burzenland (1211-1225). [dostęp:2007-01-22]. (po niemiecku)
  4. ↑ W kwestii tego toponimu Nicolae Dragan zgadza się z W. Tomaschekiem, który uważał, że słowo bârsa ma dacko-trackie pochodzenie, które ma znaczenie brzozy. To by tłumaczyło również drewniany element pługa „bârsa”, który wiąże ostrza, podstawę i bruzdy pługów wykonanych z brzozy (Memoria Ethnologica 2004, cytując „Din Vechea Noastră Toponimie” N. Draganu 1920) Zobacz także albański vërz. Wariant bîrță. Słoweński brdce i morawski brdce „wał w kształcie krzyża wozu” (Dicţionarul etimologic român, Alexandru Ciorănescu, Universidad de la Laguna, Teneryfa, 1958-1966 i Noul dicționar explicativ al limbii român, Litera Internațional, Editura Litera Internațional, 2002)
  5. ↑ 5,0 5,1 Ioniță, Adrian (2005). "Mormintele cu gropi antropomorfe din Transilvania și relația lor cu primul val de colonizare germană" (Romanian). Biblioteca Septemcastrensis XII. Relații interetnice în Transilvania (secolele VI-XIII). Bucharest: Editura Economică. str. 215–226. ISBN 973-709-158-2. http://arheologie.ulbsibiu.ro/publicatii/bibliotheca/relatii%20interetnice%20in%20transilvania/011%20ionita/articol1.htm. Pristupljeno 2007-02-12. 
  6. ↑ 6,0 6,1 6,2 6,3 6,4 6,5 Țiplic, Ion Marian (2005) (Romanian). Contribuții la istoria spațiului românesc în perioada migrațiilor și evul mediu timpuriu (secolele IV-XIII). Institutul European. str. 165–178. 
  7. ↑ 7,0 7,1 7,2 7,3 7,4 7,5 Urban, William (2003). The Teutonic Knights: A Military History. London: Greenhill Books. str. 290. ISBN 1-85367-535-0. 
  8. ↑ "Terram Borza nomine ultra silvas versus Cumanos, licet desertam et inhabitatam". Georg Daniel Teutsch and Friedrich Firnhaber. Urkundenbuch zur Geschichte Siebenbürgens. Vienna, 1857, I, no. 10
  9. ↑ Brezeanu, Stelian (2002). Identităţi şi solidarităţi medievale. Bucharest: Corint. str. 222–232. ISBN 973-653-347-6.  The diplomas from 1222 speak of native people inhabiting these lands at the time when the donation was made.
  10. ↑ 10,0 10,1 10,2 Christiansen, Erik (1997). The Northern Crusades. London: Penguin Books. str. 287. ISBN 0-14-026653-4. https://archive.org/details/northerncrusades00eric/page/287. 
  11. ↑ 11,0 11,1 Pascu, Ştefan (1979) (Romanian). Voievodatul Transilvaniei, vol. II. str. 441–494. 

External links
Źródło: „http://natusiewicz.pl/felczak/index.php?title=Burzenland&oldid=37222”