Szécsényi Kónya: Różnice pomiędzy wersjami

Z Felczak story
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
m (Zastępowanie tekstu - "* nieznana" na "* nieznana")
Linia 26: Linia 26:
 
|}
 
|}
  
'''Szécsényi Kónya''' lub ''Konya'' (chor. ''Konja Széchényi'') (* nieznana, † 1367), węgierski szlachcic, [[ban Dalmacji i Chorwacji]] (1366-1367) za panowania króla Węgier [[I. Lajos|Ludwika I]].
+
'''Szécsényi Kónya''' lub ''Konya'' (chor. ''Konja Széchényi'') (* nieznana, † 1367), węgierski szlachcic, [[ban Dalmacji i Chorwacji]] (1366-1367) za panowania króla Węgier [[I. Lajos|Ludwika I]].
  
 
==Życiorys==
 
==Życiorys==

Wersja z 08:26, 7 sie 2020

Szécsényi Kónya lub Konya (chor. Konja Széchényi) (* nieznana, † 1367), węgierski szlachcic, ban Dalmacji i Chorwacji (1366-1367) za panowania króla Węgier Ludwika I.

Życiorys

Nazywał się Mikołaj, ale współcześni (nawet w oficjalnych dokumentach) nazywali go wyłącznie „Kónya” po opadających uszach. Urodził się w potężnej rodzinie Szécsényi jako najmłodszy syn Tomasza I Szécsényi, wojewody Siedmiogrodu i jego pierwszej żony, nieznanej z imienia córki szlachcica Piotra Visontaia z klanu Aba. Jego braćmi byli: Michał, biskup Vác, a następnie biskup Egeru i Stefan, o którym wspomniano tylko raz w 1331 r. Po śmierci matki Tomasz Szécsényi poślubił Annę, księżną oświęcimską. W małżeństwie urodziło się troje dzieci, ale wszystkie z nich (przyrodnie rodzeństwo Kónyi: Kaspar, Władysław I i Anna) zmarły w dzieciństwie.[1]

Kónya po raz pierwszy pojawił się we współczesnych mu dokumentach jako młody dworzanin w 1327 r., gdy już pełnił funkcję podczaszego królowej Elżbiety, małżonki króla Węgier Karola I[2]. Pomimo funkcji dworskiej nie był obecny 17 kwietnia 1330 r., gdy Felicjan Záh wpadł do jadalni pałacu królewskiego w Wyszehradzie z mieczem w ręku i zaatakował rodzinę królewską. Jednak familiaris Kónyi, jego zastępca János Cselenfi dźgnął zabójcę, a przybywający królewscy strażnicy zabili Felicjana.[3] Szécsényi pełnił funkcję podczaszego na dworze królowej do 1340 r.[2]

Kónya został wiernym stronnikiem Ludwika I, który wstąpił na tron ​​w 1342 r. po śmierci ojca. Matka króla, Elżbieta „działała jak współregent” przez dziesięciolecia, ponieważ wywierała na syna potężny wpływ, co również podkreślało rosnące wpływy jej dworzanina Szécsényiego. Aktywnie uczestniczył w neapolitańskich kampaniach Ludwika Wielkiego, mieszkając we Włoszech przez lata. Brał udział w oblężeniu Corato, prowadząc garnizon złożony z żołnierzy węgierskich i "lombardzkich" i „lombardzkich”[4]. Służył jako ispán komitatów: Sáros i Szepes od 1346 do 1349 r. oraz komitatu Nógrád od 1346 do 1350 r. (był również właścicielem zamku Szanda).[2] Został wymieniony jako kasztelan zamku Csejte (obecnie Čachtice na Słowacji) w 1354 r.[2] W latach 1354–1360 służył jako ispán w komitacie Gömör i kasztelan zamku Fülek (dziś w Fiľakovo na Słowacji)[2]. Był ispánem komitatu Pozsony, zachowując godność od 1360 do 1362 r.[2] Skończył karierę jako ban Dalmacji i Chorwacji, pełniąc tę ​​funkcję od 1366 r. do śmierci w następnym roku.[2]

Kónya poślubił Elżbietę Haschendorfer, córkę austriackiego szlachcica Wulfinga I Haschendorfera z Haschendorf (obecnie część Neckenmarkt w Austrii). Po tym, jak jej brat Wulfing II zginął podczas oblężenia Zadaru (1346 r.) i nie pozostawił męskich spadkobierców, król Ludwik w 1347 nadał Elżbiecie status syna, upoważniając ją do odziedziczenia majątku ziemskiego ojca. W wyniku tego Szécsényi nabył zamek Ecseg i inne posiadłości przez swoją żonę, które następnie należały do posiadłości Hollókő (i wkrótce został zburzony przez samych Szécsénych).[2] Para miała trzech synów: Franka, Mikołaja I i Szymona. Frank i Szymon zostali baronami za panowania Zygmunta Luksemburskiego, który nadal powiększał ich bogactwo rodzinne i obdarzał ważnymi godnościami[4], podczas gdy Mikołaj, który był właścicielem wsi Cered, został po raz ostatni wspomniany w 1383 roku, prawdopodobnie zmarł około tego roku.[1]

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Engel: Genealógia (Genus Kacsics, 4. Szécsényi - gałąź)
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 2,5 2,6 2,7 Engel, Pál (1996). Magyarország világi archontológiája, 1301–1457, I. [Świecka archontologia Węgier, 1301–1457, Volume I]. História, MTA Történettudományi Intézete. str. 23, 59, 130, 157, 167, 170, 196, 292, 307, 313.
  3. Bertényi, Iván (1989). Nagy Lajos király [Król Ludwik Wielki]. Kossuth Könyvkiadó. str. 48.
  4. 4,0 4,1 Markó, László (2006). A magyar állam főméltóságai Szent Istvántól napjainkig – Életrajzi Lexikon [Wyżsi urzędnicy państwa węgierskiego od Świętego Stefana do współczesnościs – Encyklopedia biograficzna] (II wydanie); Helikon Kiadó Kft., Budapest. str. 293, 463.

Źródła

  • Bertényi, Iván (1989). Nagy Lajos király [Król Ludwik Wielki]. Kossuth Könyvkiadó. ISBN 963-09-3388-8.
  • Engel, Pál (1996). Magyarország világi archontológiája, 1301–1457, I. [Świecka archontologia Węgier, 1301–1457, Volume I]. História, MTA Történettudományi Intézete. ISBN 963-8312-44-0.
  • Markó, László (2006). A magyar állam főméltóságai Szent Istvántól napjainkig – Életrajzi Lexikon [Wyżsi urzędnicy państwa węgierskiego od Świętego Stefana do współczesnościs – Encyklopedia biograficzna] (II wydanie); Helikon Kiadó Kft., Budapest. ISBN 963-547-085-1.

Szécsényi Kónya (węg.)
Konya (węg.)
Konja Széchényi (chor.)

Ban Dalmacji i Chorwacji
Ban Dalmacji i Chorwacji
Okres od 1366
do 1367
Poprzednik Szécsi Miklós
Następca Lackfi I. Imre
Dane biograficzne
Ród Szécsényi
Pochodzenie węgierskie
Państwo Królestwo Węgier
Urodziny data nieznana
Śmierć 1367
Ojciec Szécsényi Tamás
Matka Visontai ???
Żona Haschendorfer Elizabeth
Dzieci Frank
I. Miklós
Simon