Gvozd-hegységi csata: Różnice pomiędzy wersjami
| Linia 23: | Linia 23: | ||
Zwycięstwo Węgier umożliwiło kontynuowanie podboju Chorwacji, które zakończone zostało w [[1102]] roku, kiedy to Koloman koronował się na króla chorwackiego. Nawiązała się tym samym unia personalna pomiędzy Węgrami a Chorwacją, która przetrwała aż do [[1918]] roku. | Zwycięstwo Węgier umożliwiło kontynuowanie podboju Chorwacji, które zakończone zostało w [[1102]] roku, kiedy to Koloman koronował się na króla chorwackiego. Nawiązała się tym samym unia personalna pomiędzy Węgrami a Chorwacją, która przetrwała aż do [[1918]] roku. | ||
| + | |||
| + | == Bibliografia == | ||
| + | * I. Goldstein: ''Povezanost hrvatskih zemalja u ranom srednjem vijeku i lokacija bitke na Gvozdu 1097'' [w:] ''Radovi. Zavod za Hrvatsku Povijest'', Tom 27, Zagreb 1994, s. 17-28. ([[język chorwacki|chor.]]) | ||
| + | * I. Goldstein: ''Hrvatski rani srednji vijek'', Zagreb 1995, s. 46. [[język chorwacki|(chor.)]] | ||
| + | * B. Hóman, G. Szekfű: ''Magyar Történet'', Budapeszt 1935. ([[język węgierski|węg.]]) | ||
| + | * N. Klaić, ''Povijest Hrvata u srednjem vijeku'', Globus, Zagreb 1990, s. 152-153. ([[język chorwacki|chor.]]) | ||
| | | | ||
Wersja z 14:37, 30 lip 2020
| Strona | Autorzy | Nota |
| [1] | [2] | Ten artykuł pochodzi z Wikipedii w języku polskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku polskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach. |
|
W wyniku bezpotomnej śmierci Dymitra Zwonimira, władcy węgierscy wysuwali regularnie pretensje do chorwackiego tronu. Wykorzystując wewnętrzny nieład armia madziarska przekroczyła rzekę Drawę i pod wodzą króla Kolomana najechała terytorium chorwackie, starając się dotrzeć do wybrzeży Adriatyku. Po błyskawicznym zajęciu Dalmacji armia madziarska natrafiła na zdecydowany opór wojsk chorwackich w okolicach gór Gvozd pod wodzą króla Piotra Svačicia, który początkowo planował umocnić Knin i tam bronić się przed nieprzyjacielem. Bitwa zakończyła się zdecydowaną klęską Chorwacji. Strona chorwacka odniosła bardzo poważne straty, a w wyniku samej bitwy zginął Piotr Svačić, ostatni rodzimy król. Zwycięstwo Węgier umożliwiło kontynuowanie podboju Chorwacji, które zakończone zostało w 1102 roku, kiedy to Koloman koronował się na króla chorwackiego. Nawiązała się tym samym unia personalna pomiędzy Węgrami a Chorwacją, która przetrwała aż do 1918 roku. Bibliografia
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Przypisy
- ↑ Wacław Felczak, Tadeusz Wasilewski: Historia Jugosławii. Wrocław: Zakł. Nar. im. Ossolińskich, 1985, str. 52. ISBN 83-04-01638-9.