Opsada Varaždina 1527.

Strona	Autorzy	Nota
[1]	[2]	Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku angielskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku angielskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach.

Oblężenie Varaždina — Wojna domowa w Chorwacji i na Węgrzech 1527-1538 — Varaždin pod koniec XVII wieku Varaždin pod koniec XVII wieku Czas 27 września 1527 Miejsce Varaždin, Królestwo Chorwacjia Wynik Wycofanie się armii Frankopana Strony konfliktu Zwolennicy Habsburgów Zwolennicy Zápolya Dowódcy Pavao Kečkeš Frangepán Kristóf † Siły nieznane 10.000 piechoty 3.000 kawalerii Straty nieznane przynajmniej jeden — {{{notes}}} — Opsada Varaždina (pol. oblężenie Varaždina) – oblężenie w Królestwie Chorwacji. Wojna nastąpiła w wyniku chorwackiej, slawońskiej i węgierskiej diety szlacheckiej, która wybierała różnych kandydatów na swoich królów, po śmierci Ludwika II w bitwie pod Mohaczem. Tło Po śmierci Ludwika II w bitwie pod Mohaczem chorwacka szlachta zebrała się pod Cetingradem na początku 1527 roku, aby omówić wybór nowego króla. Ich wybór padł na potężnego Ferdynanda I Habsburga, którego Chorwaci chcieli bardziej zaangażować się w swoje wysiłki obronne przeciwko ekspansji Imperium Osmańskiego. W innej części Królestwa węgierska szlachta wybrała własnego kandydata – Jana Szapolyaia na własnej szlacheckiej diecie w Szekesfehervar pod koniec 1526 roku. pod wpływem Simona Erdődiego, biskupa Zagrzebia i hrabiego Krzysztofa Frangepána, jedynego chorwackiego szlachcica, który nie uczestniczył w diecie cetingradzkiej. To skutecznie doprowadziło królestwo do stanu wojny domowej między zwolennikami przeciwstawiających się królom. Kampania Ferdynanda na Węgrzech Ferdynand rozpoczął kampanię z Wiednia, gdy jego 20-tysięczna armia wkroczyła na Węgry. Dowódcy Habsburgów wkrótce z powodzeniem zdobyli miasta Gyor, Komárom, Esztergom, Wyszehrad i Buda, podczas gdy siły Szapolyaia wycofały się w kierunku rzeki Cisy. Zostali jednak przechwyceni przez siły Habsburgów w pobliżu Tarcal na Węgrzech, gdzie habsburski generał Mikołaj, hrabia Salm zdecydowanie pokonał ich w bitwie pod Tarcal. Dlatego Jan Szapolyai poprosił swojego zwolennika, bana Krzysztofa Frankapana, by przyszedł mu z pomocą. Oblężenie Varaždina Frankopan zgromadził swoją 13-tysięczną armię pod Križevciami, która według chorwackiego historyka Rudolfa Horvata liczyła 10.000 piechoty i 3.000 kawalerii. Rankiem 24 września do armii Frankopana podeszli pozorni emisariusze z Varaždina, którzy zadeklarowali mu wierność i wręczyli mu klucze miejskie, jednak gdy faktycznie przybył do Varaždin, garnizon miejski okazał się zwolennikiem Habsburga. Dowódcy FrankapanA następnie nakazali swoim żołnierzom kopanie okopów wokół miasta i przygotowanie machin oblężniczych. Kiedy szukał słabych punktów w murach miasta, niektóre działka obronne otworzyły ogień, a jeden z pocisków poważnie zranił Frankapana. Rana była najwyraźniej tak poważna, że ​​można było zobaczyć jego wnętrzności, dlatego lekarze zrezygnowali z wszelkich wysiłków, aby go nawet uratować. Umierający Frankapan wydał rozkaz kontynuowania oblężenia, jednak większość armii, którą zgromadził, zaczęła się bezpowrotnie rozpraszać. Garstka pozostałych przy nim żołnierzy zaczęła go nieść do Koprivnicy, jednak po dotarciu do Martijanec, hrabia Krzysztof zmarł z powodu ran. Jego śmierć była poważnym ciosem dla stronników Szapolyaia, ponieważ stracili potężnego zwolennika w Chorwacji. Przypisy