Лев I Данилович: Różnice pomiędzy wersjami

Z Felczak story
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Linia 15: Linia 15:
 
  |
 
  |
  
 +
'''Lew I Halicki''' vel '''Lew Daniłowicz''' ([[język ukraiński|ukr.]] ''Лев I Данилович''), (ur. ok. [[1228]], zm. ok. [[1301]] w [[Spas (rejon starosamborski)|Spasie]]) – książę [[Księstwo halicko-wołyńskie|halicko-włodzimierski]] w latach [[1293]]-[[1301]], książę [[Halicz (miasto)|Halicza]] i [[Przemyśl]]a [[1264]]-[[1269]], [[Księstwo bełskie|książę bełski]] ([[1245]]-[[1264]]).
 +
 +
Był synem króla [[Daniel Halicki|Daniela I Halickiego]]. Po śmierci [[Bolesław V Wstydliwy|Bolesława V Wstydliwego]] zgłosił pretensje do tronu krakowskiego (jako potomek [[Bolesław III Krzywousty|Bolesława III Krzywoustego]] po kądzieli) i próbował zbrojnie opanować [[ziemia krakowska|dzielnicę krakowską]]{{fakt|data=2011-07}}.
 +
 +
W [[1272]] przeniósł stolicę królestwa z [[Chełm]]a do założonego przez ojca [[Lwów|Lwowa]] (nazwanego tak na jego cześć).
 +
W [[1280]] na czele wojsk tatarsko-ruskich uderzył na [[Leszek Czarny|Leszka II Czarnego]], lecz został pobity w [[Bitwa pod Goźlicami|bitwie pod Goźlicami]] i pod [[Koprzywnica|Koprzywnicą]], po czym Leszek Czarny uderzył na ziemie pogranicza zdobywając m.in. [[Przeworsk]]. W 1299 roku Lew Halicki spotkał się w Brnie z Wacławem II, od którego otrzymał liczne dary. Około 1301 roku Lew zmarł i wkrótce jego syn [https://pl.wikipedia.org/wiki/Jerzy_Lwowic Jerzy I], będący w sojuszu z Łokietkiem, najechał ziemię sandomierską i z tym można łączyć wyprawę odwetową sandomierskiego stronnictwa Wacława II, które w 1302 roku zdobyło [[Lublin]].
 +
 +
[[Księstwo halicko-wołyńskie|Rusią Halicko-Wołyńską]] rządził ze swej stolicy i rezydencji w [[Chełm]]ie.
 +
 +
== Wywód przodków ==
 +
<center>{{ahnentafel-compact4
 +
|style=font-size: 90%; line-height: 150%;
 +
|border=1
 +
|boxstyle=padding-top: 0; padding-bottom: 0;
 +
|boxstyle_1=background-color: #999;
 +
|boxstyle_2=background-color: #bbb;
 +
|boxstyle_3=background-color: #ddd;
 +
|boxstyle_4=background-color: #eee;
 +
|1= '''Lew Halicki'''
 +
|2= [[Daniel Halicki]]
 +
|3= [[Anna smoleńska]]
 +
|4= [[Roman Halicki]]
 +
|5= [[Anna z Bizancjum (krewna Izaaka II)|Anna z Bizancjum]]
 +
|6= [[Mścisław II Udały]]
 +
|7= [[Maria (córka Kocjana)|Maria Kumanka]]
 +
|8= [[Mścisław Izjasławicz (książę kijowski)]]
 +
|9= [[Agnieszka Bolesławówna]]
 +
|10=[[Dynastia Angelosów|ojciec związany z rodem Angelosów]]
 +
|11=[[Dynastia Angelosów|matka związana z rodem Angelosów]]
 +
|12=[[Mścisław Odważny|Mścisław książę Smoleńska]]
 +
|13=[[Teodozja z Riazania]]
 +
|14=[[Kocjan (chan)|Köten chan Kumanów]]
 +
|15= osoba nieznana
 +
}}</center>
 +
 +
|
 
{{Władca infobox
 
{{Władca infobox
 
  |władca            = Lew Halicki
 
  |władca            = Lew Halicki
Linia 51: Linia 87:
 
  |wikicytaty        =  
 
  |wikicytaty        =  
 
}}
 
}}
−
'''Lew I Halicki''' vel '''Lew Daniłowicz''' ([[język ukraiński|ukr.]] ''Лев I Данилович''), (ur. ok. [[1228]], zm. ok. [[1301]] w [[Spas (rejon starosamborski)|Spasie]]) – książę [[Księstwo halicko-wołyńskie|halicko-włodzimierski]] w latach [[1293]]-[[1301]], książę [[Halicz (miasto)|Halicza]] i [[Przemyśl]]a [[1264]]-[[1269]], [[Księstwo bełskie|książę bełski]] ([[1245]]-[[1264]]).
+
|}
−
 
 
−
Był synem króla [[Daniel Halicki|Daniela I Halickiego]]. Po śmierci [[Bolesław V Wstydliwy|Bolesława V Wstydliwego]] zgłosił pretensje do tronu krakowskiego (jako potomek [[Bolesław III Krzywousty|Bolesława III Krzywoustego]] po kądzieli) i próbował zbrojnie opanować [[ziemia krakowska|dzielnicę krakowską]]{{fakt|data=2011-07}}.
 
−
 
 
−
W [[1272]] przeniósł stolicę królestwa z [[Chełm]]a do założonego przez ojca [[Lwów|Lwowa]] (nazwanego tak na jego cześć).
 
−
W [[1280]] na czele wojsk tatarsko-ruskich uderzył na [[Leszek Czarny|Leszka II Czarnego]], lecz został pobity w [[Bitwa pod Goźlicami|bitwie pod Goźlicami]] i pod [[Koprzywnica|Koprzywnicą]], po czym Leszek Czarny uderzył na ziemie pogranicza zdobywając m.in. [[Przeworsk]]. W 1299 roku Lew Halicki spotkał się w Brnie z Wacławem II, od którego otrzymał liczne dary. Około 1301 roku Lew zmarł i wkrótce jego syn [https://pl.wikipedia.org/wiki/Jerzy_Lwowic Jerzy I], będący w sojuszu z Łokietkiem, najechał ziemię sandomierską i z tym można łączyć wyprawę odwetową sandomierskiego stronnictwa Wacława II, które w 1302 roku zdobyło [[Lublin]].
 
−
 
 
−
[[Księstwo halicko-wołyńskie|Rusią Halicko-Wołyńską]] rządził ze swej stolicy i rezydencji w [[Chełm]]ie.
 
−
 
 
−
== Wywód przodków ==
 
−
<center>{{ahnentafel-compact4
 
−
|style=font-size: 90%; line-height: 150%;
 
−
|border=1
 
−
|boxstyle=padding-top: 0; padding-bottom: 0;
 
−
|boxstyle_1=background-color: #999;
 
−
|boxstyle_2=background-color: #bbb;
 
−
|boxstyle_3=background-color: #ddd;
 
−
|boxstyle_4=background-color: #eee;
 
−
|1= '''Lew Halicki'''
 
−
|2= [[Daniel Halicki]]
 
−
|3= [[Anna smoleńska]]
 
−
|4= [[Roman Halicki]]
 
−
|5= [[Anna z Bizancjum (krewna Izaaka II)|Anna z Bizancjum]]
 
−
|6= [[Mścisław II Udały]]
 
−
|7= [[Maria (córka Kocjana)|Maria Kumanka]]
 
−
|8= [[Mścisław Izjasławicz (książę kijowski)]]
 
−
|9= [[Agnieszka Bolesławówna]]
 
−
|10=[[Dynastia Angelosów|ojciec związany z rodem Angelosów]]
 
−
|11=[[Dynastia Angelosów|matka związana z rodem Angelosów]]
 
−
|12=[[Mścisław Odważny|Mścisław książę Smoleńska]]
 
−
|13=[[Teodozja z Riazania]]
 
−
|14=[[Kocjan (chan)|Köten chan Kumanów]]
 
−
|15= osoba nieznana
 
−
}}</center>
 
  
 
{{SORTUJ:Rurykowicze, Lew o1}}
 
{{SORTUJ:Rurykowicze, Lew o1}}

Wersja z 10:13, 4 sie 2020

Strona Autorzy Nota
[1] [2] Ten artykuł pochodzi z Wikipedii w języku polskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku polskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach.

Lew I Halicki vel Lew Daniłowicz (ukr. Лев I Данилович), (ur. ok. 1228, zm. ok. 1301 w Spasie) – książę halicko-włodzimierski w latach 1293-1301, książę Halicza i Przemyśla 1264-1269, książę bełski (1245-1264).

Był synem króla Daniela I Halickiego. Po śmierci Bolesława V Wstydliwego zgłosił pretensje do tronu krakowskiego (jako potomek Bolesława III Krzywoustego po kądzieli) i próbował zbrojnie opanować dzielnicę krakowską[potrzebny przypis].

W 1272 przeniósł stolicę królestwa z Chełma do założonego przez ojca Lwowa (nazwanego tak na jego cześć). W 1280 na czele wojsk tatarsko-ruskich uderzył na Leszka II Czarnego, lecz został pobity w bitwie pod Goźlicami i pod Koprzywnicą, po czym Leszek Czarny uderzył na ziemie pogranicza zdobywając m.in. Przeworsk. W 1299 roku Lew Halicki spotkał się w Brnie z Wacławem II, od którego otrzymał liczne dary. Około 1301 roku Lew zmarł i wkrótce jego syn Jerzy I, będący w sojuszu z Łokietkiem, najechał ziemię sandomierską i z tym można łączyć wyprawę odwetową sandomierskiego stronnictwa Wacława II, które w 1302 roku zdobyło Lublin.

Rusią Halicko-Wołyńską rządził ze swej stolicy i rezydencji w Chełmie.

Wywód przodków

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Mścisław Izjasławicz (książę kijowski)
 
 
 
 
 
 
 
Roman Halicki
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Agnieszka Bolesławówna
 
 
 
 
 
 
 
Daniel Halicki
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
ojciec związany z rodem Angelosów
 
 
 
 
 
 
 
Anna z Bizancjum
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
matka związana z rodem Angelosów
 
 
 
 
 
 
 
Lew Halicki
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Mścisław książę Smoleńska
 
 
 
 
 
 
 
Mścisław II Udały
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Teodozja z Riazania
 
 
 
 
 
 
 
Anna smoleńska
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Köten chan Kumanów
 
 
 
 
 
 
 
Maria Kumanka
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
osoba nieznana
 
 
 
 
 
 

Lew Halicki

Plik:Lev Danylovich of Halych.PNG
książę halicko-włodzimierski
Okres od 1264
do 1300
Poprzednik Szwarno
Następca Jerzy Lwowic
Dane biograficzne
Ojciec Daniel Halicki
Małżeństwo Konstancja węgierska
Dzieci Jerzy
Źródło: „http://natusiewicz.pl/felczak/index.php?title=Лев_I_Данилович&oldid=39437”