Welsi csata

Strona	Autorzy	Nota
[1]	[2]	Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku angielskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku angielskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach.

Welsi csata (węg.) — Węgierskie najazdy na Europę — Kampania węgierska w Europie w 943 r. Oznaczona bitwa pod Wels. Kampania węgierska w Europie w 943 r. Oznaczona bitwa pod Wels. Czas 10/12 sierpnia 943 Miejsce Wels, dzisiaj Austria Wynik Zwycięstwo Bawarii i Karantanii Strony konfliktu Państwo wschodniofrankijskie Księstwo Bawarii Marchia Karantanii Księstwo Węgier Dowódcy Berthold, Duke of Bavaria Nieznany Siły Nieznane Nieznane Straty Nieznane Ciężkie — {{{notes}}} — Bitwa pod Wels (10 [1] / 12 [2] sierpnia 943 r.) Toczyła się między połączonymi wojskami bawarsko-karantańskimi i wojskami węgierskimi niedaleko Wels w Traungau, na równinie Welser Heide, obecnie części Austrii. Bitwa miała miejsce u szczytu węgierskich najazdów na Europę. Bawarczycy i Karantańczycy odnieśli zwycięstwo pod dowództwem bawarskiego przywódcy Bertholda. Zwycięstwo jest szeroko wspominane we współczesnych historiach. Wspomina o nim Widukind z Corvey's Deeds of the Saxons, Hermann z Reichenau Chronicon i Wojciech z Weissenburga w jego kontynuacji Chronicon of Regino z Prüm. Wspomina się o nim także w Annals of Saint Gall, Annals of Salzburg i Annals of Magdeburg, a także w nekrologii katedry we Freising. [2] [3] The Battle of Wels (10/12 August 943) was fought between a joint Bavarian–Carantanian army and a Hungarian force near Wels in the Traungau, on the plain of the Welser Heide, nowadays a part of Austria. The battle took place at the height of the Hungarian invasions of Europe. The Bavarians and Carantanians were victorious under the command of the Bavarian leader Berthold. The victory is mentioned widely in contemporary histories. It is mentioned in Widukind of Corvey's Deeds of the Saxons, in Hermann of Reichenau's Chronicon and by Adalbert of Weissenburg in his continuation of the Chronicon of Regino of Prüm. It is also mentioned in the Annals of Saint Gall, the Annals of Salzburg and the Annals of Magdeburg, and in the necrology of Freising Cathedral. Chociaż źródła nie podają szczegółów na temat samej bitwy, historyk Charles Bowlus zasugerował, że Węgrzy mogli być zaskoczeni przez Bawarczyków i Karantańczyków, gdy wracali z wypasu koni na stepowych łąkach Welser Heide. W Ennsburgu przeprawiano się przez rzekę Enns. [3] W tym czasie Welser Heide leżało po bawarskiej stronie granicy z Węgrami, którą była Enns. Wels leży na Traun, a miejsce bitwy mogło być ziemią niczyją między Enns i Traun. Była to w istocie akcja graniczna, a nie w głębi Bawarii, do której Węgrzy przenikali już wiele razy. [4] Z drugiej strony Herwig Wolfram uważa, że ​​zostali pokonani na początku nowej wyprawy, zanim dotarli znacznie dalej niż ich własna granica. [5] While the sources do not provide details on the battle itself, the historian Charles Bowlus has suggested that the Hungarians may have been surprised by the Bavarians and Carantanians while returning from pasturing their horses on the steppe-like grasslands of the Welser Heide. There was a crossing of the Enns river at Ennsburg. At the time, Welser Heide lay on the Bavarian side of the border with Hungary, which was the Enns. Wels lies on the Traun, and the site of the battle may have been a no-man's-land between the Enns and the Traun. It was essentially a border action and not deep within Bavaria, which the Hungarians had penetrated many times before. Herwig Wolfram, on the other hand, believes that they were defeated at the outset of a new expedition before they had gotten much further than their own frontier. Przyczyną bitwy mogli być Bawarczycy, którzy za poprzedniego księcia Eberharda utrzymywali dobre stosunki z Węgrami i kiepskie z królem Niemiec. Berthold, który był bratem ojca Eberharda, księcia Arnulfa, według Widukinda „zarządzał” Bawarią w imieniu króla Ottona I po wygnaniu Eberharda w 938 roku. Zmiana rządu w Bawarii mogła przyspieszyć wojnę [2]. ] [4] Jeszcze w 937 r. Arnulf pozwolił Węgrom spokojnie przejść przez Bawarię, aby napadać na części dalej na zachód. [5] Za Arnulfa Berthold był księciem regionu na południe od Alp i przyłączonego do Bawarii, starego regionu Karantanii, przyszłego Księstwa Karyntii. Po 938 roku Bawarczycy i Karantańczycy zostali w ten sposób zjednoczeni pod jednym władcą [5] [6], co Wojciech mógł uznać za krytyczny dla ich sukcesu w 943 roku. [2] The cause of the battle may have originated with the Bavarians, since under the previous duke, Eberhard, they had been on good relations with the Hungarians and poor relations with the king of Germany. Berthold, who was the brother of Eberhard's father, Duke Arnulf, is said by Widukind to have been "administering" Bavaria on behalf of King Otto I after Eberhard's banishment in 938. The change in government in Bavaria may have precipitated the war. As recently as 937, Arnulf had allowed the Hungarians to pass peacefully through Bavaria to raid parts further west. Under Arnulf, Berthold had been duke of a region south of the Alps and attached to Bavaria, the old region of Carantania, the future Duchy of Carinthia. After 938, the Bavarians and Carantanians were thus united under a single ruler, a factor Adalbert may have seen as critical to their success in 943. Według Widukinda Berthold był „znany z tego sławnego triumfu” [2]. Wojciech, który określa miejsce bitwy jako Wels, ale umieszcza je w roku 944, twierdzi, że Węgrzy zostali pokonani, „tak jak nigdy wcześniej nie zostali pokonani przez naszych ludzi”. Roczniki Salzburga dodają, że „tylko nieliczni Węgrowie uciekli”, zaś ci z Saint Gall, że „cała ich armia została zniszczona” [3]. Komentarze te sugerują, że zwycięstwo króla Henryka I w bitwie pod Riadą (933) dziesięć lat wcześniej było lepsze od zwycięstwa króla Henryka I w bitwie pod Riadą (933), choć zastąpiłoby je zwycięstwo Ottona nad Lechfeld w 955 roku. [5] According to Widukind, Berthold was "renowned for this celebrated triumph". Adalbert, who identifies the place of the battle as Wels but places it in the year 944, states that the Hungarians were defeated "as they had never been defeated by our men before". The Annals of Salzburg add that "only a few Hungarians escaped", while those of Saint Gall that "their entire army was wiped out". These comments suggest that the victory of 943 was superior to that of King Henry I at the Battle of Riade (933) ten years earlier, although it would be superseded by Otto's victory at the Lechfeld in 955. References {{#invoke:Check for unknown parameters|check|unknown=|preview=Page using Template:Reflist with unknown parameter "_VALUE_"|ignoreblank=y| 1 | colwidth | group | liststyle | refs }}