Otto I. (HRR): Różnice pomiędzy wersjami

	Otton I Wielki
	Otton I Wielki
	Plik:Otto I HRR.jpg
	Król Niemiec
Okres	od 936; do 973
Poprzednik	Henryk I Ptasznik
Następca	Otton II
	Król Włoch
Okres	od 951; do 973
Poprzednik	Berengar II
Następca	Otton II
	Święty Cesarz Rzymski
Okres	od 962; do 973
Poprzednik	Berengar I z Friulu
Następca	Otton II
	Dane biograficzne
Dynastia	Ludolfingowie
Państwo	{{{państwo}}}
Urodziny	23 listopada 912
Śmierć	7 maja 973
Ojciec	Henryk I Ptasznik
Matka	Matylda z Ringelheim
	Multimedia w Wikimedia Commons

Wersja z 09:44, 14 sie 2020

Strona	Autorzy	Nota
[1]	[2]	Ten artykuł pochodzi z Wikipedii w języku polskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku polskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach.

Otton I Wielki (ur. 23 listopada 912, zm. 7 maja 973 w Memleben) – książę Saksonii 936–961, król niemiecki od 936 i Święty Cesarz Rzymski od 962, z dynastii Ludolfingów.

Życiorys

Był synem Henryka I Ptasznika, króla Niemiec i jego drugiej żony Matyldy z Ringelheim, córki saskiego hrabiego Dytryka.

Otton został królem Niemiec w drodze elekcji w roku 936. Uroczysta koronacja odbyła się w Akwizgranie^[1] w tym samym roku. Po koronacji musiał zwalczyć bunt książąt Saksonii, Bawarii, Lotaryngii i Frankonii wspieranych przez braci Ottona Thankmara i Henryka. Po zwycięstwie w 939 roku rozpoczął proces umacniania władzy opierając się na Kościele i związkach dynastycznych^[1].

Prowadził politykę ekspansywną wobec Słowian tworząc na ich terenach liczne marchie, osiągając brzegi Odry. Uzależnił od Niemiec Włochy, Czechy i Danię. Podbitą ludność chrystianizował. 10 sierpnia 955 pokonał Madziarów w bitwie na Lechowym Polu koło Augsburga, powstrzymując ich najazdy na środkową Europę. Od 963 roku Otton otrzymywał trybut od Mieszka I, księcia Polan (według przekazu kronikarza Thietmara) z części jego ziem – ta informacja bywa jednak kwestionowana przez znaczną część badaczy.

2 lutego 962^[2] papież Jan XII koronował Ottona w Rzymie na cesarza rzymskiego. Chcąc jednak ułatwić sobie uznanie ze strony Bizancjum używał on tego tytułu bez przymiotnika „rzymski”. Jeszcze za swego życia w 967 Otton I uczynił cesarzem swego syna Ottona II.

Po roku 967 cesarz Zachodu Otton I Wielki zamierzał doprowadzić do pojednania z Cesarstwem Bizantyńskim. Domagał się jednak prowincji bizantyńskich na Półwyspie Apenińskim. W tym celu Otton wysłał do Konstantynopola biskupa Cremony Liutpranda. Misja zakończyła się fiaskiem, a Bizancjum wysłało do Italii wojsko i okręty wojenne.

Otton I podjął wówczas najazd na ziemie Cesarstwa Bizantyńskiego w Italii. Wiosną roku 969 przerwał wyprawę i opuścił południowe Włochy pozostawiając dalszą wojnę Pandolfowi z Kapui, który wkrótce dostał się do niewoli bizantyńskiej. W tej sytuacji Otton posłał na południe Włoch kolejne wojska, które rozbiły armię bizantyńską w bitwie pod Ascoli (Asculum) w roku 969. Mimo zwycięstwa Ottona sytuacja w południowych Włoszech nie uległa zmianie.

W zaistniałej sytuacji w roku 972 Otton zaproponował Cesarstwu Bizantyjskiemu zwrot podbitych ziem na terenie Włoch w zamian za wzajemne uznanie tytułów cesarskich. Układ ten został przypieczętowany małżeństwem Ottona II z księżniczką Teofano, krewną cesarza bizantyjskiego Jana I Tzimiskesa.

Otton I zmarł w wieku 60 lat i został pochowany w katedrze w Magdeburgu.

Małżeństwa i potomstwo

Otton I był dwukrotnie żonaty. Pierwszą żoną była Edyta Angielska, córka króla Edwarda Starszego. Po raz drugi ożenił się w październiku 951 roku z Adelajdą, córką króla Burgundii – Rudolfa II.

Z pierwszego małżeństwa pochodzili:

Ludolf, ur. 930, zm. 6 września 957, książę Szwabii.
Ludgarda, zm. 18 listopada 953, od 947 roku żona Konrada Czerwonego, księcia Lotaryngii.

Z drugiego małżeństwa pochodzili:

Henryk, ur. 952, zm. 7 kwietnia około 954
Bruno, ur. 953, zm. 8 września 957
Otto II, ur. 955, zm. 7 grudnia 983, cesarz rzymski
Matylda, opatka w Quedlinburgu, ur. pod koniec 955, zm. 6 lutego 999

Z nieformalnego związku, prawdopodobnie z córką Tęgomira księcia Stodoran, pochodził:

Wilhelm, zm. 968, arcybiskup Moguncji.

Zobacz też

Otto, Otton – różne wersje imienia

Przypisy

↑ ^1,0 ^1,1 Praca zbiorowa pod redakcją naukową Macieja Salamona: Wielka Historia Świata Tom 4 Kształtowanie średniowiecza. T. 4. Oficyna Wydawnicza FOGRA, 2005, s. 314. {{#invoke:ISBN|link|83-85719-85-7}}.{{#invoke:Sprawdź|Parametry |=problemy-w-cytuj | nazwisko = | imię = | autor = | autor link = | nazwisko2 = | imię2 = | autor2 = | autor link2 = | nazwisko3 = | imię3 = | autor3 = | autor link3 = | nazwisko4 = | imię4 = | autor4 = | autor link4 = | nazwisko5 = | imię5 = | autor5 = | autor link5 = | nazwisko6 = | imię6 = | autor6 = | autor link6 = | nazwisko7 = | imię7 = | autor7 = | autor link7 = | nazwisko8 = | imię8 = | autor8 = | autor link8 = | nazwisko9 = | imię9 = | autor9 = | autor link9 = | nazwisko10 = | imię10 = | autor10 = | autor link10 = | nazwisko11 = | imię11 = | autor11 = | autor link11 = | nazwisko12 = | imię12 = | autor12 = | autor link12 = | nazwisko13 = | imię13 = | autor13 = | autor link13 = | nazwisko14 = | imię14 = | autor14 = | autor link14 = | nazwisko15 = | imię15 = | autor15 = | autor link15 = | tytuł = txt! | url = | inni = | wydanie = | wydawca = | miejsce = | data = | rok = | miesiąc = | strony = | kolumny = | rozdział = | adres rozdziału = | nazwisko r = | imię r = | autor r = | autor r link = | nazwisko2 r = | imię2 r = | autor2 r = | autor r2 link = | nazwisko3 r = | imię3 r = | autor3 r = | autor r3 link = | tom = | tytuł tomu = | część = | tytuł części = | seria = | id = | isbn = | oclc = | lccn = | doi = | issn = | cytat = | język = | język2 = | język3 = | język4 = | język5 = | język6 = | język7 = | język8 = | język9 = | język10 = | data dostępu = | odn = }}{{#invoke:Sprawdź|pola z autorami|max=15|nazwisko=nazwisko#|imię=imię#|autor=autor#|link=autor link#|przed=Sprawdź autora:|po=.}}{{#invoke:Sprawdź|pola z autorami|max=4|nazwisko=nazwisko# r|imię=imię# r|autor=autor# r|link=autor r# link|przed=Sprawdź autora rozdziału:|po=.}}
↑ Gerd Althoff: Otto I., Kaiser. W: Neue Deutsche Biographie. T. 19. Berlin: Duncker & Humblot, 1999, s. 658.{{#invoke:Sprawdź|Parametry |=problemy-w-cytuj | nazwisko = | imię = | autor = | autor link = | nazwisko2 = | imię2 = | autor2 = | autor link2 = | nazwisko3 = | imię3 = | autor3 = | autor link3 = | nazwisko4 = | imię4 = | autor4 = | autor link4 = | nazwisko5 = | imię5 = | autor5 = | autor link5 = | nazwisko6 = | imię6 = | autor6 = | autor link6 = | nazwisko7 = | imię7 = | autor7 = | autor link7 = | nazwisko8 = | imię8 = | autor8 = | autor link8 = | nazwisko9 = | imię9 = | autor9 = | autor link9 = | nazwisko10 = | imię10 = | autor10 = | autor link10 = | nazwisko11 = | imię11 = | autor11 = | autor link11 = | nazwisko12 = | imię12 = | autor12 = | autor link12 = | nazwisko13 = | imię13 = | autor13 = | autor link13 = | nazwisko14 = | imię14 = | autor14 = | autor link14 = | nazwisko15 = | imię15 = | autor15 = | autor link15 = | tytuł = txt! | url = | inni = | wydanie = | wydawca = | miejsce = | data = | rok = | miesiąc = | strony = | kolumny = | rozdział = | adres rozdziału = | nazwisko r = | imię r = | autor r = | autor r link = | nazwisko2 r = | imię2 r = | autor2 r = | autor r2 link = | nazwisko3 r = | imię3 r = | autor3 r = | autor r3 link = | tom = | tytuł tomu = | część = | tytuł części = | seria = | id = | isbn = | oclc = | lccn = | doi = | issn = | cytat = | język = | język2 = | język3 = | język4 = | język5 = | język6 = | język7 = | język8 = | język9 = | język10 = | data dostępu = | odn = }}{{#invoke:Sprawdź|pola z autorami|max=15|nazwisko=nazwisko#|imię=imię#|autor=autor#|link=autor link#|przed=Sprawdź autora:|po=.}}{{#invoke:Sprawdź|pola z autorami|max=4|nazwisko=nazwisko# r|imię=imię# r|autor=autor# r|link=autor r# link|przed=Sprawdź autora rozdziału:|po=.}}

Bibliografia

Robert F. Barkowski: Die Ottonen und das Konzept eines vereinten Europa. Parthas Verlag, Berlin 2014, ISBN 978-3-86964-073-0.
Dworzaczek W., Genealogia, Warszawa 1959, tablica 43.

[whs-1] 1,0 ^1,1 Praca zbiorowa pod redakcją naukową Macieja Salamona: Wielka Historia Świata Tom 4 Kształtowanie średniowiecza. T. 4. Oficyna Wydawnicza FOGRA, 2005, s. 314. {{#invoke:ISBN|link|83-85719-85-7}}.{{#invoke:Sprawdź|Parametry |=problemy-w-cytuj | nazwisko = | imię = | autor = | autor link = | nazwisko2 = | imię2 = | autor2 = | autor link2 = | nazwisko3 = | imię3 = | autor3 = | autor link3 = | nazwisko4 = | imię4 = | autor4 = | autor link4 = | nazwisko5 = | imię5 = | autor5 = | autor link5 = | nazwisko6 = | imię6 = | autor6 = | autor link6 = | nazwisko7 = | imię7 = | autor7 = | autor link7 = | nazwisko8 = | imię8 = | autor8 = | autor link8 = | nazwisko9 = | imię9 = | autor9 = | autor link9 = | nazwisko10 = | imię10 = | autor10 = | autor link10 = | nazwisko11 = | imię11 = | autor11 = | autor link11 = | nazwisko12 = | imię12 = | autor12 = | autor link12 = | nazwisko13 = | imię13 = | autor13 = | autor link13 = | nazwisko14 = | imię14 = | autor14 = | autor link14 = | nazwisko15 = | imię15 = | autor15 = | autor link15 = | tytuł = txt! | url = | inni = | wydanie = | wydawca = | miejsce = | data = | rok = | miesiąc = | strony = | kolumny = | rozdział = | adres rozdziału = | nazwisko r = | imię r = | autor r = | autor r link = | nazwisko2 r = | imię2 r = | autor2 r = | autor r2 link = | nazwisko3 r = | imię3 r = | autor3 r = | autor r3 link = | tom = | tytuł tomu = | część = | tytuł części = | seria = | id = | isbn = | oclc = | lccn = | doi = | issn = | cytat = | język = | język2 = | język3 = | język4 = | język5 = | język6 = | język7 = | język8 = | język9 = | język10 = | data dostępu = | odn = }}{{#invoke:Sprawdź|pola z autorami|max=15|nazwisko=nazwisko#|imię=imię#|autor=autor#|link=autor link#|przed=Sprawdź autora:|po=.}}{{#invoke:Sprawdź|pola z autorami|max=4|nazwisko=nazwisko# r|imię=imię# r|autor=autor# r|link=autor r# link|przed=Sprawdź autora rozdziału:|po=.}}

[2] Gerd Althoff: Otto I., Kaiser. W: Neue Deutsche Biographie. T. 19. Berlin: Duncker & Humblot, 1999, s. 658.{{#invoke:Sprawdź|Parametry |=problemy-w-cytuj | nazwisko = | imię = | autor = | autor link = | nazwisko2 = | imię2 = | autor2 = | autor link2 = | nazwisko3 = | imię3 = | autor3 = | autor link3 = | nazwisko4 = | imię4 = | autor4 = | autor link4 = | nazwisko5 = | imię5 = | autor5 = | autor link5 = | nazwisko6 = | imię6 = | autor6 = | autor link6 = | nazwisko7 = | imię7 = | autor7 = | autor link7 = | nazwisko8 = | imię8 = | autor8 = | autor link8 = | nazwisko9 = | imię9 = | autor9 = | autor link9 = | nazwisko10 = | imię10 = | autor10 = | autor link10 = | nazwisko11 = | imię11 = | autor11 = | autor link11 = | nazwisko12 = | imię12 = | autor12 = | autor link12 = | nazwisko13 = | imię13 = | autor13 = | autor link13 = | nazwisko14 = | imię14 = | autor14 = | autor link14 = | nazwisko15 = | imię15 = | autor15 = | autor link15 = | tytuł = txt! | url = | inni = | wydanie = | wydawca = | miejsce = | data = | rok = | miesiąc = | strony = | kolumny = | rozdział = | adres rozdziału = | nazwisko r = | imię r = | autor r = | autor r link = | nazwisko2 r = | imię2 r = | autor2 r = | autor r2 link = | nazwisko3 r = | imię3 r = | autor3 r = | autor r3 link = | tom = | tytuł tomu = | część = | tytuł części = | seria = | id = | isbn = | oclc = | lccn = | doi = | issn = | cytat = | język = | język2 = | język3 = | język4 = | język5 = | język6 = | język7 = | język8 = | język9 = | język10 = | data dostępu = | odn = }}{{#invoke:Sprawdź|pola z autorami|max=15|nazwisko=nazwisko#|imię=imię#|autor=autor#|link=autor link#|przed=Sprawdź autora:|po=.}}{{#invoke:Sprawdź|pola z autorami|max=4|nazwisko=nazwisko# r|imię=imię# r|autor=autor# r|link=autor r# link|przed=Sprawdź autora rozdziału:|po=.}}

[1]

[2]

@@ Linia 1: / Linia 1: @@
-[[Kategoria:2]]
+[[Kategoria:1bi]]
 [[Kategoria:Strony importowane z polskiej Wikipedii]]
 {{Uwaga polska|
@@ Linia 15: / Linia 15: @@
   |
+'''Otton I Wielki''' (ur. [[23 listopada]] [[912]], zm. [[7 maja]] [[973]] w [[Memleben]]) – [[władcy Saksonii|książę Saksonii]] 936–961, [[władcy Niemiec|król niemiecki]] od 936 i [[Święty Cesarz Rzymski]] od 962, z dynastii [[Ludolfingowie|Ludolfingów]].
+== Życiorys ==
+Był synem [[Henryk I Ptasznik|Henryka I Ptasznika]], króla [[Niemcy|Niemiec]] i jego drugiej żony [[Matylda von Ringelheim|Matyldy z Ringelheim]], córki saskiego hrabiego Dytryka.
+Otton został królem [[Niemcy|Niemiec]] w drodze [[Wolna elekcja|elekcji]] w roku 936. Uroczysta koronacja odbyła się w [[Akwizgran]]ie<ref name="whs">{{cytuj książkę |nazwisko= Praca zbiorowa pod redakcją naukową Macieja Salamona|imię= |autor link= |inni= |tytuł= Wielka Historia Świata Tom 4 Kształtowanie średniowiecza|wydanie= |tom= 4|wydawca= Oficyna Wydawnicza FOGRA|miejsce= |rok= 2005|strony= 314|isbn= 83-85719-85-7}}</ref> w tym samym roku.
+Po koronacji musiał zwalczyć bunt książąt [[Saksonia|Saksonii]], [[Bawaria|Bawarii]], [[Lotaryngia|Lotaryngii]] i [[Frankonia|Frankonii]] wspieranych przez braci Ottona [[Thankmar]]a i [[Henryk I Ludolfing|Henryka]]. Po zwycięstwie w 939 roku rozpoczął proces umacniania władzy opierając się na Kościele i związkach dynastycznych<ref name="whs" />.
+Prowadził politykę ekspansywną wobec Słowian tworząc na ich terenach liczne [[marchia|marchie]], osiągając brzegi [[Odra|Odry]]. Uzależnił od Niemiec [[Włochy]], [[Czechy]] i [[Dania|Danię]]. Podbitą ludność [[chrystianizacja|chrystianizował]]. 10 sierpnia 955 pokonał [[Węgrzy|Madziarów]] w [[Bitwa nad rzeką Lech (955)|bitwie na Lechowym Polu]] koło [[Augsburg]]a, powstrzymując ich najazdy na środkową Europę. Od 963 roku Otton otrzymywał [[Danina|trybut]] od [[Mieszko I|Mieszka I]], księcia [[Polanie|Polan]] (według przekazu kronikarza [[Thietmar z Merseburga|Thietmara]]) z części jego ziem – ta informacja bywa jednak kwestionowana przez znaczną część badaczy.
+lutego 962<ref>{{cytuj książkę| tytuł = [[Neue Deutsche Biographie]]| adres rozdziału = http://daten.digitale-sammlungen.de/~db/0001/bsb00016337/images/index.html?id=00016337&fip=qrswxdsydxdsydeayaeayaxsxdsydeayaewqfsdr&no=1&seite=674| wydawca = Duncker & Humblot| miejsce = Berlin| rok = 1999| strony = 658| rozdział = Otto I., Kaiser| nazwisko r = Althoff| imię r = Gerd| autor r link=Gerd Althoff|tom = 19| data dostępu = 2012-05-07}}</ref> [[Jan XII (papież)|papież Jan XII]] koronował Ottona w [[Rzym]]ie na cesarza rzymskiego. Chcąc jednak ułatwić sobie uznanie ze strony [[Cesarstwo Bizantyńskie|Bizancjum]] używał on tego tytułu bez przymiotnika „rzymski”. Jeszcze za swego życia w 967 Otton I uczynił cesarzem swego syna [[Otton II (cesarz rzymski)|Ottona II]].
+Po roku [[967]] cesarz Zachodu Otton I Wielki zamierzał doprowadzić do pojednania z [[cesarstwo Bizantyńskie|Cesarstwem Bizantyńskim]]. Domagał się jednak prowincji bizantyńskich na [[Półwysep Apeniński|Półwyspie Apenińskim]]. W tym celu Otton wysłał do [[Konstantynopol]]a biskupa [[Cremona|Cremony]] [[Liutprand z Cremony|Liutpranda]]. Misja zakończyła się fiaskiem, a Bizancjum wysłało do [[Italia (kraina historyczna)|Italii]] wojsko i okręty wojenne.
+Otton I podjął wówczas najazd na ziemie Cesarstwa Bizantyńskiego w Italii. Wiosną roku [[969]] przerwał wyprawę i opuścił południowe Włochy pozostawiając dalszą wojnę Pandolfowi z Kapui, który wkrótce dostał się do niewoli bizantyńskiej. W tej sytuacji Otton posłał na południe Włoch kolejne wojska, które rozbiły armię bizantyńską w bitwie pod [[Ascola Piceno|Ascoli]] (Asculum) w roku [[969]]. Mimo zwycięstwa Ottona sytuacja w południowych Włoszech nie uległa zmianie.
+W zaistniałej sytuacji w roku 972 Otton zaproponował Cesarstwu Bizantyjskiemu zwrot podbitych ziem na terenie [[Włochy|Włoch]] w zamian za wzajemne uznanie tytułów cesarskich. Układ ten został przypieczętowany małżeństwem [[Otton II (cesarz rzymski)|Ottona II]] z księżniczką [[Teofano (cesarzowa rzymska)|Teofano]], krewną cesarza bizantyjskiego [[Jan I Tzimiskes|Jana I Tzimiskesa]].
+Otton I zmarł w wieku 60 lat i został pochowany w katedrze w [[Magdeburg]]u.
+== Małżeństwa i potomstwo ==
+Otton I był dwukrotnie żonaty. Pierwszą żoną była [[Edyta Angielska]], córka króla [[Edward Starszy|Edwarda Starszego]]. Po raz drugi ożenił się w październiku 951 roku z [[Adelajda Burgundzka|Adelajdą]], córką króla Burgundii – Rudolfa II.
+Z pierwszego małżeństwa pochodzili:
+* [[Ludolf (syn Ottona I)|Ludolf]], ur. 930, zm. 6 września 957, książę Szwabii.
+* Ludgarda, zm. 18 listopada 953, od 947 roku żona [[Konrad Czerwony|Konrada Czerwonego]], księcia Lotaryngii.
+Z drugiego małżeństwa pochodzili:
+* Henryk, ur. 952, zm. 7 kwietnia około 954
+* Bruno, ur. 953, zm. 8 września 957
+* [[Otton II (cesarz rzymski)|Otto II]], ur. 955, zm. 7 grudnia 983, cesarz rzymski
+* [[Matylda (córka Ottona I)|Matylda]], [[Opactwo w Quedlinburgu|opatka w Quedlinburgu]], ur. pod koniec 955, zm. 6 lutego 999
+Z nieformalnego związku, prawdopodobnie z córką [[Tęgomir stodorański|Tęgomira]] księcia Stodoran, pochodził:
+* [[Wilhelm (arcybiskup Moguncji)|Wilhelm]], zm. 968, arcybiskup Moguncji.
+== Zobacz też ==
+* [[Otto]], Otton – różne wersje imienia
+== Przypisy ==
+{{izvori}}
+== Bibliografia ==
+* [[Robert F. Barkowski]]: ''Die Ottonen und das Konzept eines vereinten Europa''. Parthas Verlag, Berlin 2014, ISBN 978-3-86964-073-0.
+* [[Włodzimierz Dworzaczek|Dworzaczek W.]], ''Genealogia'', Warszawa 1959, tablica 43.
+|
 {{Władca infobox
   |władca            = Otton I Wielki
@@ Linia 63: / Linia 110: @@
   |wikicytaty        =
 }}
-'''Otton I Wielki''' (ur. [[23 listopada]] [[912]], zm. [[7 maja]] [[973]] w [[Memleben]]) – [[władcy Saksonii|książę Saksonii]] 936–961, [[władcy Niemiec|król niemiecki]] od 936 i [[Święty Cesarz Rzymski]] od 962, z dynastii [[Ludolfingowie|Ludolfingów]].
+|}
-== Życiorys ==
-Był synem [[Henryk I Ptasznik|Henryka I Ptasznika]], króla [[Niemcy|Niemiec]] i jego drugiej żony [[Matylda von Ringelheim|Matyldy z Ringelheim]], córki saskiego hrabiego Dytryka.
-Otton został królem [[Niemcy|Niemiec]] w drodze [[Wolna elekcja|elekcji]] w roku 936. Uroczysta koronacja odbyła się w [[Akwizgran]]ie<ref name="whs">{{cytuj książkę |nazwisko= Praca zbiorowa pod redakcją naukową Macieja Salamona|imię= |autor link= |inni= |tytuł= Wielka Historia Świata Tom 4 Kształtowanie średniowiecza|wydanie= |tom= 4|wydawca= Oficyna Wydawnicza FOGRA|miejsce= |rok= 2005|strony= 314|isbn= 83-85719-85-7}}</ref> w tym samym roku.
-Po koronacji musiał zwalczyć bunt książąt [[Saksonia|Saksonii]], [[Bawaria|Bawarii]], [[Lotaryngia|Lotaryngii]] i [[Frankonia|Frankonii]] wspieranych przez braci Ottona [[Thankmar]]a i [[Henryk I Ludolfing|Henryka]]. Po zwycięstwie w 939 roku rozpoczął proces umacniania władzy opierając się na Kościele i związkach dynastycznych<ref name="whs" />.
-Prowadził politykę ekspansywną wobec Słowian tworząc na ich terenach liczne [[marchia|marchie]], osiągając brzegi [[Odra|Odry]]. Uzależnił od Niemiec [[Włochy]], [[Czechy]] i [[Dania|Danię]]. Podbitą ludność [[chrystianizacja|chrystianizował]]. 10 sierpnia 955 pokonał [[Węgrzy|Madziarów]] w [[Bitwa nad rzeką Lech (955)|bitwie na Lechowym Polu]] koło [[Augsburg]]a, powstrzymując ich najazdy na środkową Europę. Od 963 roku Otton otrzymywał [[Danina|trybut]] od [[Mieszko I|Mieszka I]], księcia [[Polanie|Polan]] (według przekazu kronikarza [[Thietmar z Merseburga|Thietmara]]) z części jego ziem – ta informacja bywa jednak kwestionowana przez znaczną część badaczy.
-lutego 962<ref>{{cytuj książkę| tytuł = [[Neue Deutsche Biographie]]| adres rozdziału = http://daten.digitale-sammlungen.de/~db/0001/bsb00016337/images/index.html?id=00016337&fip=qrswxdsydxdsydeayaeayaxsxdsydeayaewqfsdr&no=1&seite=674| wydawca = Duncker & Humblot| miejsce = Berlin| rok = 1999| strony = 658| rozdział = Otto I., Kaiser| nazwisko r = Althoff| imię r = Gerd| autor r link=Gerd Althoff|tom = 19| data dostępu = 2012-05-07}}</ref> [[Jan XII (papież)|papież Jan XII]] koronował Ottona w [[Rzym]]ie na cesarza rzymskiego. Chcąc jednak ułatwić sobie uznanie ze strony [[Cesarstwo Bizantyńskie|Bizancjum]] używał on tego tytułu bez przymiotnika „rzymski”. Jeszcze za swego życia w 967 Otton I uczynił cesarzem swego syna [[Otton II (cesarz rzymski)|Ottona II]].
-Po roku [[967]] cesarz Zachodu Otton I Wielki zamierzał doprowadzić do pojednania z [[cesarstwo Bizantyńskie|Cesarstwem Bizantyńskim]]. Domagał się jednak prowincji bizantyńskich na [[Półwysep Apeniński|Półwyspie Apenińskim]]. W tym celu Otton wysłał do [[Konstantynopol]]a biskupa [[Cremona|Cremony]] [[Liutprand z Cremony|Liutpranda]]. Misja zakończyła się fiaskiem, a Bizancjum wysłało do [[Italia (kraina historyczna)|Italii]] wojsko i okręty wojenne.
-Otton I podjął wówczas najazd na ziemie Cesarstwa Bizantyńskiego w Italii. Wiosną roku [[969]] przerwał wyprawę i opuścił południowe Włochy pozostawiając dalszą wojnę Pandolfowi z Kapui, który wkrótce dostał się do niewoli bizantyńskiej. W tej sytuacji Otton posłał na południe Włoch kolejne wojska, które rozbiły armię bizantyńską w bitwie pod [[Ascola Piceno|Ascoli]] (Asculum) w roku [[969]]. Mimo zwycięstwa Ottona sytuacja w południowych Włoszech nie uległa zmianie.
-W zaistniałej sytuacji w roku 972 Otton zaproponował Cesarstwu Bizantyjskiemu zwrot podbitych ziem na terenie [[Włochy|Włoch]] w zamian za wzajemne uznanie tytułów cesarskich. Układ ten został przypieczętowany małżeństwem [[Otton II (cesarz rzymski)|Ottona II]] z księżniczką [[Teofano (cesarzowa rzymska)|Teofano]], krewną cesarza bizantyjskiego [[Jan I Tzimiskes|Jana I Tzimiskesa]].
-Otton I zmarł w wieku 60 lat i został pochowany w katedrze w [[Magdeburg]]u.
-== Małżeństwa i potomstwo ==
-Otton I był dwukrotnie żonaty. Pierwszą żoną była [[Edyta Angielska]], córka króla [[Edward Starszy|Edwarda Starszego]]. Po raz drugi ożenił się w październiku 951 roku z [[Adelajda Burgundzka|Adelajdą]], córką króla Burgundii – Rudolfa II.
-Z pierwszego małżeństwa pochodzili:
-* [[Ludolf (syn Ottona I)|Ludolf]], ur. 930, zm. 6 września 957, książę Szwabii.
-* Ludgarda, zm. 18 listopada 953, od 947 roku żona [[Konrad Czerwony|Konrada Czerwonego]], księcia Lotaryngii.
-Z drugiego małżeństwa pochodzili:
-* Henryk, ur. 952, zm. 7 kwietnia około 954
-* Bruno, ur. 953, zm. 8 września 957
-* [[Otton II (cesarz rzymski)|Otto II]], ur. 955, zm. 7 grudnia 983, cesarz rzymski
-* [[Matylda (córka Ottona I)|Matylda]], [[Opactwo w Quedlinburgu|opatka w Quedlinburgu]], ur. pod koniec 955, zm. 6 lutego 999
-Z nieformalnego związku, prawdopodobnie z córką [[Tęgomir stodorański|Tęgomira]] księcia Stodoran, pochodził:
-* [[Wilhelm (arcybiskup Moguncji)|Wilhelm]], zm. 968, arcybiskup Moguncji.
-== Zobacz też ==
-* [[Otto]], Otton – różne wersje imienia
-== Przypisy ==
-{{izvori}}
-== Bibliografia ==
-* [[Robert F. Barkowski]]: ''Die Ottonen und das Konzept eines vereinten Europa''. Parthas Verlag, Berlin 2014, ISBN 978-3-86964-073-0.
-* [[Włodzimierz Dworzaczek|Dworzaczek W.]], ''Genealogia'', Warszawa 1959, tablica 43.
-{{Władcy Saksonii}}
-{{Królowie niemieccy}}
-{{Święci cesarze rzymscy}}
-{{Władcy Lotaryngii}}
-{{Kontrola autorytatywna}}
 [[Kategoria:Władcy Niemiec]]

Otto I. (HRR): Różnice pomiędzy wersjami

Wersja z 09:44, 14 sie 2020

Spis treści

Życiorys

Małżeństwa i potomstwo

Zobacz też

Przypisy

Bibliografia

Menu nawigacyjne

Narzędzia osobiste

Przestrzenie nazw

Warianty

Widok

Więcej

Szukaj

Nawigacja

Narzędzia