Főispán: Różnice pomiędzy wersjami
Przejdź do nawigacji
Przejdź do wyszukiwania
| Linia 1: | Linia 1: | ||
| − | [[Kategoria: | + | [[Kategoria:0]] |
[[Kategoria:Strony przetłumaczone z węgierskiej Wikipedii]] | [[Kategoria:Strony przetłumaczone z węgierskiej Wikipedii]] | ||
{{Uwaga| | {{Uwaga| | ||
| Linia 19: | Linia 19: | ||
Od początku XVI wieku ''[ispán]]'' był powszechnie znany jako ''supremus'' i stawał się coraz bardziej dziedziczny.<ref>szerk.: Kristó Gyula (főszerk.), Engel Pál, Makk Ferenc: ''Korai magyar történeti lexikon (9-14- század)''. Akadémiai Kiadó, Budapest, str. 662. (1994). ISBN 963-05-6722-9</ref> | Od początku XVI wieku ''[ispán]]'' był powszechnie znany jako ''supremus'' i stawał się coraz bardziej dziedziczny.<ref>szerk.: Kristó Gyula (főszerk.), Engel Pál, Makk Ferenc: ''Korai magyar történeti lexikon (9-14- század)''. Akadémiai Kiadó, Budapest, str. 662. (1994). ISBN 963-05-6722-9</ref> | ||
| − | + | We ówczesnej administracji węgierskiej obowiązki naczelnika i zastępcy rzecznika były rozdzielone. Podczas gdy ten pierwszy był mianowany przez króla i reprezentował króla (a po kompromisie rząd), zastępca rzecznika był urzędnikiem wybranym przez szlachciców kimitatu, a od 1870 r. pełnił funkcję pierwszego urzędnika jurysdykcji. Oprócz władzy powiatu od 1870 mianował także ''kapitanów'' miast. Nazywano ich wolnymi ''wodzami królewskimi''. Byli przedstawicielami rządu w administracji miasta.<ref>''Pécs lexikon I''. (A–M). Főszerk. Romváry Ferenc. Pécs: Pécs Lexikon Kulturális Nonprofit Kft. 2010. str. 243. ISBN 978-963-06-7919-0</ref> Był nawet tytuł wiecznego głównego rzecznika, ale był to tylko tytuł. | |
| − | |||
| − | |||
| − | |||
==Przypisy== | ==Przypisy== | ||
| + | {{izvori}} | ||
Wersja z 17:51, 28 gru 2020
| Strona | Autorzy | Nota |
| [1] | [2] | Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku węgierskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku węgierskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach. |
FőispánOd początku XVI wieku [ispán]] był powszechnie znany jako supremus i stawał się coraz bardziej dziedziczny.[1] We ówczesnej administracji węgierskiej obowiązki naczelnika i zastępcy rzecznika były rozdzielone. Podczas gdy ten pierwszy był mianowany przez króla i reprezentował króla (a po kompromisie rząd), zastępca rzecznika był urzędnikiem wybranym przez szlachciców kimitatu, a od 1870 r. pełnił funkcję pierwszego urzędnika jurysdykcji. Oprócz władzy powiatu od 1870 mianował także kapitanów miast. Nazywano ich wolnymi wodzami królewskimi. Byli przedstawicielami rządu w administracji miasta.[2] Był nawet tytuł wiecznego głównego rzecznika, ale był to tylko tytuł.
Przypisy
|
