Kézdiszék: Różnice pomiędzy wersjami
| Linia 25: | Linia 25: | ||
[[Plik:Kezdi eglise.JPG|thumb|left|Kościół reformowany]] | [[Plik:Kezdi eglise.JPG|thumb|left|Kościół reformowany]] | ||
| − | + | [[Kézdivásárhely]] (łac. ''Neoforum Siculorum'', niem. ''Szekler-Neumarkt'', rum. ''Târgu Secuiesc'') to najbardziej wysunięte na wschód miasto z większością węgierska w [[Kotlina|Kotlinie Karpackie]], centrum dawnego Kézdiszék. W 1849 r. połączyła się z [[Kanta]] (rum. ''Canta''), a w 1949 r. przyłączono [[Kézdioroszfalu]]. Dziś należą do niej również [[Nyújtód]] (rum. ''Lunga'') i dołączone [[Kézdisárfalva]] (rum. ''Tinoasa'') i [[Kézdiszászfalu]] (rum. ''Săsăuși'', niem. ''Sachsendorf''). | |
Już w czasach rzymskich istniała tu osada ''Praetoria Augusta''. We wschodniej części miasta znaleziono ślady epoki brązu, osadnictwa z III wieku i osadnictwa z VII wieku. Od czasów rzymskich była to dość otwarta osada, czasami niszczona przez najazdy od strony przełęczy [[Ojtozi-szoros]] (''Ojtozi''). W średniowieczu ponownie stała się miejscem targowym, a w 1427 r. król [[Zygmunt]] nadał mu status miasta królewskiego zwanego ''Torjavása''. W 1567 roku było to już znaczące miasto zwane [[Kézdivásárhely]]. W wielkim pożarze w 1834 r. spłonęło 421 z 558 domów. Podczas wojny o niepodległość w latach 1848-49, w centrum obrony Seklerów, Áron Gábor '''rozlał''' tu swoje armaty, a jego pomnik stoi na głównym placu od 1971 roku. W 1910 r. liczyło 5.892 mieszkańców, głównie Węgrów. Do czasu podpisania [[Trianon|traktatu w Trianon]] komitat [[Háromszék]] należało do okręgu [[Kézdi járás|Kézdi]]. | Już w czasach rzymskich istniała tu osada ''Praetoria Augusta''. We wschodniej części miasta znaleziono ślady epoki brązu, osadnictwa z III wieku i osadnictwa z VII wieku. Od czasów rzymskich była to dość otwarta osada, czasami niszczona przez najazdy od strony przełęczy [[Ojtozi-szoros]] (''Ojtozi''). W średniowieczu ponownie stała się miejscem targowym, a w 1427 r. król [[Zygmunt]] nadał mu status miasta królewskiego zwanego ''Torjavása''. W 1567 roku było to już znaczące miasto zwane [[Kézdivásárhely]]. W wielkim pożarze w 1834 r. spłonęło 421 z 558 domów. Podczas wojny o niepodległość w latach 1848-49, w centrum obrony Seklerów, Áron Gábor '''rozlał''' tu swoje armaty, a jego pomnik stoi na głównym placu od 1971 roku. W 1910 r. liczyło 5.892 mieszkańców, głównie Węgrów. Do czasu podpisania [[Trianon|traktatu w Trianon]] komitat [[Háromszék]] należało do okręgu [[Kézdi járás|Kézdi]]. | ||
Wersja z 12:33, 15 mar 2021
| Strona | Autorzy | Nota |
| [1] | [2] | Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku węgierskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku węgierskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach. |
|
Plik:Szeklerland-planned seats.png Kézdiszék - kolor niebieski Kézdiszék (pol. Lokacja Kézd, rum. ?) − jedna z siedmiu historycznych lokacji Seklerów. W 1562 roku połączyła się z Sepsiszék i Orbaiszék jako Háromszék. Znajdowała się w północno-wschodniej części historycznego Háromszék i dzisiejszego okręgu Covasna. Jego siedzibą było Kézdivásárhely, które jest dziś jedynym miastem, a także kulturalnym, politycznym i gospodarczym centrum. KézdivásárhelyPlik:Kezdi eglise.JPG Kościół reformowany Kézdivásárhely (łac. Neoforum Siculorum, niem. Szekler-Neumarkt, rum. Târgu Secuiesc) to najbardziej wysunięte na wschód miasto z większością węgierska w Kotlinie Karpackie, centrum dawnego Kézdiszék. W 1849 r. połączyła się z Kanta (rum. Canta), a w 1949 r. przyłączono Kézdioroszfalu. Dziś należą do niej również Nyújtód (rum. Lunga) i dołączone Kézdisárfalva (rum. Tinoasa) i Kézdiszászfalu (rum. Săsăuși, niem. Sachsendorf). Już w czasach rzymskich istniała tu osada Praetoria Augusta. We wschodniej części miasta znaleziono ślady epoki brązu, osadnictwa z III wieku i osadnictwa z VII wieku. Od czasów rzymskich była to dość otwarta osada, czasami niszczona przez najazdy od strony przełęczy Ojtozi-szoros (Ojtozi). W średniowieczu ponownie stała się miejscem targowym, a w 1427 r. król Zygmunt nadał mu status miasta królewskiego zwanego Torjavása. W 1567 roku było to już znaczące miasto zwane Kézdivásárhely. W wielkim pożarze w 1834 r. spłonęło 421 z 558 domów. Podczas wojny o niepodległość w latach 1848-49, w centrum obrony Seklerów, Áron Gábor rozlał tu swoje armaty, a jego pomnik stoi na głównym placu od 1971 roku. W 1910 r. liczyło 5.892 mieszkańców, głównie Węgrów. Do czasu podpisania traktatu w Trianon komitat Háromszék należało do okręgu Kézdi. PopulacjaLudność w 2011 roku wynosił 52.550 osób, w tym:
Skład narodowościowy
Linki zewnętrzne |
| |||||||||||||||||