Belovár-Kőrös

Strona	Autorzy	Nota
[1]	[2]	Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku węgierskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku węgierskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach.

Strona	Autorzy	Nota
[3]	[4]	Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku angielskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku angielskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach.

Plik:Belovar-Koros County Map.jpg Mapa terenu komitatu Belovár-Kőrös Belovár-Kőrös vármegye (chor. Bjelovar-Križevci, Bjelovarsko-križevačka županija, niem. Komitat Bellau-Kreutz, słow. Bjelovarsko-križevatská župa) był jednostką administracyjną w południowo-zachodniej części Królestwa Węgier, między Dravą i Savą. Geografia Graniczył z komitatami: Varasd na północy, Somogy na wschodzie, Verőce i Pozsega na południu oraz Zagrzebiem na zachodzie. Jego najważniejszą rzeką była Drava. Historia Terytorium Belovár-Kőrös zostało w całości lub w części zajęte przez Węgrów wkrótce po podboju, ale dokładne granice nie są znane, później obszar ten był częściowo częścią wegierskiegokomitatu Somogy, a częściowo słowiańskiego system. komitat zostało założony pod koniec XI wieku jako Kőrös, z centrum w zamku Kőrös (Križevci). Curialis comes pochodzi z 1193 r., a od 1225 r. istnieją zapisy o jego ispánach, poddanych zamku (w tym setkach) i jego mieszkańcach zamkowych. W XIV wieku wraz z otaczającymi go posiadłościami zamkowymi stał się jednym z największych szlacheckich hrabstw Slawonii. Po 1526, i po 1541 r. wschodnia część komitatu znalazła się pod panowaniem tureckim, zachodnia pozostała pod panowaniem chorwackiego Banatu, a walki graniczne wyludniły komitat. Po 1699 r. wyzwolony spod panowania tureckiego, a teren został częścią Rejonu Straży Granicznej Varazdin. Dzięki członkostwu w Straży Granicznej od 1868 r. wszedł w skład Chorwacji i Slawonii. Po 1918 r. obszar komitatu stał się częścią Królestwa Serbii-Chorwacji-Słowenii, z wyjątkiem obszaru około jednego kilometra po północnej stronie linii kolejowej Dombóvár-Gyékényes. Po odzyskaniu przez Chorwację niepodległości w 1991 r. terytorium komitatu od tamtej pory jest częścią Chorwacji.

18px Ziemie przyszłych komitatów, kontrolowane przez króla Stefana I ♦ Arad ♦ Bars ♦ Belovár-Kőrös ♦ Hont ♦ Kraszna ♦ Pest-Pilis-Solt-Kiskun ♦ Požeška ♦ Szilágyi ♦ Torna ♦ Turóc 21px 21px 18px Węgierskie komitaty w Chorwacji 20px ♦ Belovár-Kőrös (Bjelovar-Križevci) ♦ Lika-Korbava (Lika-Krbava) ♦ Modrus-Fiume ♦ Pozsega (Požeška) ♦ Szerém (Srijem) ♦ Varasd (Varaždin) ♦ Verőce (Virovitica) ♦ Zágráb Komitat Belovár-Kőrös Okres Podmiot polityczny koniec XIw.- Królestwo Węgier 1541-1699 okupacja turecka, zachodnia cześć w Królestwie Węgier 1699-1868 Królestwo Węgier 1868−1918 Austro-Węgry 1918-1991 Jugosławia 1991− Chorwacja Županija Bjelovarsko-križevačka Belovár-Kőrös vármegye (węg.) (1910) Herb von Bjelovarsko-križevačka Belovár-Kőrös vármegye (węg.) Siedziba: Belovár Powierzchnia: 5 048 km² Ludność: 332 592 Narodowości: 76 % Chorwacy 13 % Serbowie 6 % inni (Słoweńcy, Czesi, Cyganie, Słowacy) 4 % Węgrzy 1 % Niemcy Utworzony: XII wiek Zlikwidowany: 4.06.1920 (Traktat z Trianon) Belovár-Kőrös