Bebek Detre

Źródło: Bebek Detre

Poprzednik:	Ban Slawonii (1389-1392)	Następca:
Losonci László		Sárói László

Poprzednik:	Ban Slawonii (1394-1397)	Następca:
Ivan V. Frankapan		Garai II. Miklós

Bebek Detre Detrik Bubek — Palatyn Węgier — Pieczęć László I Kána (1236) Pieczęć László I Kána (1236) Palatyn Węgier Okres od 1242 do 1245 Poprzednik Buzád-Hahót II. Arnold Następca Türje II. Dénes Ban Slawonii Okres 1242 Poprzednik Türje II. Dénes Następca Rastislav Mstislavić Dane biograficzne Klan {{{klan}}} Rodzina {{{rodzina}}} Pochodzenie węgierskie Państwo Chorwacja w unii personalnej z Węgrami ??? Sukcesy {{{dokonania}}}

A Magyar Királyság nádora
Hivatali idő 1397 – 1402
Katonai pályafutása
Elhunyt

Bebek Detre (14. század közepe – 1404 után) nádor.

Élete

Plik:Nikápolyi csata.JPG

Szczegół bitwy pod Nicapolis na fresku sufitowym Ferenca Lohra z vajai várból

Jest synem ważnego właściciela, który założył oddział celny rodziny Bebeków z rodziny Ákos, królowej królowej György Bebek. Karierę rozpoczął na dworze króla Ludwika Wielkiego: w 1379 r. Był stolarzem i sierotą królowej. W 1388 r. Był nosicielem flagi królewskiej i dworzaninem królowej. W 1389 roku, po upadku Miklósa Garai, stał się chorwacko-dalmatyńskim i słowiańskim zakazem do 1392 roku. Walczył również z bośniackim królem I. Tvrtko. W latach 1391–1392 był chorwacko-dalmatyńskim, w latach 1392–1393 biskupem Sörény i biskupem Temes, a w latach 1394–1397 ponownie zmorą słowiańską.

Az Ákos nemzetségbeli Bebek család pelsőci ágának vámosi ágát alapító nagybirtokos főúr, Bebek György királynéi tárnokmester fia. Karrierjét már Nagy Lajos király udvarában kezdte: 1379-ben királynéi asztalnokmester és árvai várnagy. 1388-ban királyi zászlótartó, királynéi udvarmester volt. 1389-ben Garai Miklós bukása után horvát–dalmát és szlavón bán lett 1392-ig. Harcolt I. Tvrtko bosnyák király ellen is. 1391–1392-ben horvát–dalmát, 1392–1393-ban szörényi bán és temesi ispán, 1394–1397-ben ismét szlavón bán volt. 

W 1398 roku został ban Maczwy.

1398-ban macsói bán lett. 

Po bitwie o Nicapolis i upadku Lackfolk Bebekowie od kilku lat są najbardziej wpływową rodziną w kraju. W roku, kiedy został mianowany na palatyn, brat Imre był województwem transylwanii, a jego syn Imre był już w posiadaniu chorwacko-słowiańskiej banalności Dalmacji i kapłaństwa Vranian, a także powiązanej hrabiny Dubicy, jednocześnie jego bratanek Ferenc Bebek był zakazem macho.

A nikápolyi csata és a Lackfiak bukása után a Bebekek néhány esztendeig az ország legbefolyásosabb famíliája. Nádorrá való kinevezése évében, Imre bátyja erdélyi vajda, ugyancsak Imre nevű fia már ekkor a horvát-szlavón-dalmát bánságot és vránai perjelséget, valamint az ezzel együttjáró dubicai grófságot bírta, Miklós fia ugyanekkor igen fiatalon a kalocsai érsekséget töltötte be, a pelsőci ágból származó unokaöccse Bebek Ferenc pedig macsói bán volt. 

Detra Bebek odsunął króla Zygmunta jako następcę Ilsvai (Jolsvai) Leustas, schwytanego w bitwie pod Nicapolis w 1397 r. I był dostojny do tej pozycji do 1402 r., Ale László Anjeleelt, koronowany na króla Węgier w 1403 r. W latach 1397–1398 był biskupem głowy. W momencie rozwiązania partii Laczkfiak zgadza się na zabicie dwóch Laczkfi István - króla popierającego otrzymanie słowiańskich zamków niesławnego diabła Prodaviza, ale kilka lat później stoi na czele niezadowolonych władców. W okresie podniebienia był wodzem kilku powiatów - Abbaúj ?, Borsod, Liptov, Nógrád ?, Spiš, Turóc.

Bebek Detrét 1397-ben a nikápolyi csatában fogságba esett Ilsvai(Jolsvai) Leusták utódjaként Zsigmond király nádorrá nevezte ki, ezt a méltóságot 1402-ig viselte, ám még később is, az 1403-ban Zárában Magyarország királyává koronázott Anjou László okleveleiben is nádorként szerepelt. 1397–1398-ban fejéri ispán. A Laczkfiak pártjának fölszámolásakor – a két Laczkfi István meggyilkolásához beleegyezését adja – még a király híve, amiért megkapja a hűtlen Prodavizi Ördög István szlavóniai várait, de néhány évvel később már az elégedetlen főurak élén találjuk. Nádorsága ideján számos megye – Abaúj?, Borsod, Liptó, Nógrád?, Szepes, Turóc – főispánja volt.

W 1401 r. Władcy schwytali króla pod jego kierownictwem, gdy z powodu przytłaczającej potęgi Garianów i Ligi Siklós stał się wierzącym w Neapolu László. Został ułaskawiony po stłumieniu buntu przeciw królowi Zygmuntowi w 1403 r., Ale stracił władzę i stracił południowe posiadłości w nieznanym roku.

1401-ben az ő vezetésével fogják el a főurak a királyt, amikor a Garaiak és a siklósi liga túlhatalma miatt Nápolyi László híve lett. A Zsigmond király elleni 1403. évi lázadás elfojtása után kegyelmet kapott, de a hatalomból kiszorulva és délvidéki birtokait elveszítve, ismeretlen esztendőben hunyt el.

Források

• Markó László: A magyar állam főméltóságai. Magyar Könyvklub, Bp. 2000.
• Hóman Bálint-Szekfű Gyula: Magyar történet II. kötet. Királyi Magyar Egyetemi Nyomda, Bp. 1939.