Gutkeled II. Miklós: Różnice pomiędzy wersjami

Z Felczak story
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Linia 67: Linia 67:
  
 
Testvérei [[Gutkeled Joakim|Joakim]] bán, [[Gutkeled István (országbíró)|István]] országbíró és [[Gutkeled Pál|Pál]] macsói bán voltak. A történeti forrásokban [[1263]] és [[1288]] között szerepel. [[1263]]-ban a [[királyi étekfogók kancellárja]], 1263–64-ben kemléki ispán, [[1267]]-től [[1270]]-ig erdélyi vajda.<ref name="Markó"/>
 
Testvérei [[Gutkeled Joakim|Joakim]] bán, [[Gutkeled István (országbíró)|István]] országbíró és [[Gutkeled Pál|Pál]] macsói bán voltak. A történeti forrásokban [[1263]] és [[1288]] között szerepel. [[1263]]-ban a [[királyi étekfogók kancellárja]], 1263–64-ben kemléki ispán, [[1267]]-től [[1270]]-ig erdélyi vajda.<ref name="Markó"/>
 +
 +
IV. W czasach Bela
 +
 +
Jego braćmi byli Banak Joakim, sędzia Stephen i Macho Ban Paul. Źródła historyczne obejmują od 1263 do 1288. W 1263 r. Był kanclerzem Royal Food Catchers, w 1263–1264 był biskupem Kemlék, a od 1267 do 1270 r. Województwem transylwanii.<ref>Markó, László. ''A magyar állam főméltóságai Szent Istvántól napjainkig''. Magyar Könyvklub. isbn 963 547 085 1 (2000)</ref>
 +
W czasach Szczepana V.
 +
<hr>
  
 
=== V. István idején ===
 
=== V. István idején ===
  
 
[[1270]]-től [[1272]]-ig országbíró és gecskei ispán.<ref name="Markó"/>
 
[[1270]]-től [[1272]]-ig országbíró és gecskei ispán.<ref name="Markó"/>
 +
 +
W latach 1270–1272 był sędzią kraju i biskupem Gecsei.<ref>Markó, László. ''A magyar állam főméltóságai Szent Istvántól napjainkig''. Magyar Könyvklub. isbn 963 547 085 1 (2000)</ref>
 +
<hr>
  
 
=== IV. László idején ===
 
=== IV. László idején ===
Linia 76: Linia 85:
 
[[1273]]-tól [[1274]]-ig országbíró és gecskei ispán. [[1274]] júliustól októberig [[szlavón bán]]. Testvérével, Joachimmal együtt belháborút folytatott a [[Babonić család]]dal, amely háborúban Joachim életét vesztette. Miklós ezután is folytatta a harcot, de sikertelenül. Le kellett mondania a szlavóniai – [[Zágráb vármegye]]i – [[Sztenyicsnyák]] váráról. Végül [[1278]] novemberében testvérével, Istvánnal együtt kénytelen volt kibékülni a Babonićokkal Zágrábban. [[1278]]-tól [[1279]]-ig ismét szlavón bán.<ref name="Markó"/>
 
[[1273]]-tól [[1274]]-ig országbíró és gecskei ispán. [[1274]] júliustól októberig [[szlavón bán]]. Testvérével, Joachimmal együtt belháborút folytatott a [[Babonić család]]dal, amely háborúban Joachim életét vesztette. Miklós ezután is folytatta a harcot, de sikertelenül. Le kellett mondania a szlavóniai – [[Zágráb vármegye]]i – [[Sztenyicsnyák]] váráról. Végül [[1278]] novemberében testvérével, Istvánnal együtt kénytelen volt kibékülni a Babonićokkal Zágrábban. [[1278]]-tól [[1279]]-ig ismét szlavón bán.<ref name="Markó"/>
  
IV. W czasach Bela
 
 
Jego braćmi byli Banak Joakim, sędzia Stephen i Macho Ban Paul. Źródła historyczne obejmują od 1263 do 1288. W 1263 r. Był kanclerzem Royal Food Catchers, w 1263–1264 był biskupem Kemlék, a od 1267 do 1270 r. Województwem transylwanii. [1]
 
W czasach Szczepana V.
 
 
W latach 1270–1272 był sędzią kraju i biskupem Gecsei. [1]
 
 
IV. W czasach Władysława
 
IV. W czasach Władysława
  
W latach 1273–1274 był sędzią kraju i biskupem Gecsei. Od lipca do października 1274 r. Przebywał w słowiańskim banie. Wraz ze swoim bratem Joachimem toczyli wewnętrzną wojnę z rodziną Babonićów, którzy stracili życie podczas wojny. Nicholas nadal walczył, ale bez powodzenia. Musiał zrezygnować ze słowiańskiego - Zagrzebia - zamku Stenichnya. Wreszcie, w listopadzie 1278 roku, on i jego brat István zostali zmuszeni do pogodzenia się z Babonićiem w Zagrzebiu. Od 1278 do 1279 roku był znowu zmorą słowiańską. [1]
+
W latach 1273–1274 był sędzią kraju i biskupem Gecsei. Od lipca do października 1274 r. Przebywał w słowiańskim banie. Wraz ze swoim bratem Joachimem toczyli wewnętrzną wojnę z rodziną Babonićów, którzy stracili życie podczas wojny. Nicholas nadal walczył, ale bez powodzenia. Musiał zrezygnować ze słowiańskiego - Zagrzebia - zamku Stenichnya. Wreszcie, w listopadzie 1278 roku, on i jego brat István zostali zmuszeni do pogodzenia się z Babonićiem w Zagrzebiu. Od 1278 do 1279 roku był znowu zmorą słowiańską.<ref>Markó, László. ''A magyar állam főméltóságai Szent Istvántól napjainkig''. Magyar Könyvklub. isbn 963 547 085 1 (2000)</ref>
  
  

Wersja z 05:19, 14 wrz 2019

Za: [1]

Za: [2]


Gutkeled II. Miklós
Nikola Gut-Keled od Gacke

Książę Gacki
Ban Chorwacji i Dalmacji
Okres od 1275
Poprzednik Mór
Następca Šubić I. Pál
Ban Pobrzeża
Okres 1275
Ban Slawonii
Okres od 1278
do 1279
Poprzednik Ivan Gisingovac
Następca Nikola Gisingovac
Dane biograficzne
Klan {{{klan}}}
Ród Gut-Keled
Rodzina {{{rodzina}}}
Pochodzenie niemieckie (Szwabia)
Państwo Chorwacja w unii
personalnej z Węgrami
Śmierć 1288
Ojciec I. István
Rodzeństwo Joakim Pektar
II. István/Stjepan II.
Pál ?
Sukcesy {{{dokonania}}}

Nikola od Gacke, pol. Mikołaj z Gackiej, brat Joachima Pektara, chorwacki ban (XIII w.). Był synem Istvána/Stjepana (Szczepana), bana całej Slawonii (Stefanus banus totius Sclavonie). Nazywany jest banem całej Chorwacji i Dalmacji oraz księciem Gackiej (Nicolaus banus totius Croacie, Dalmacie et come de Guecka lub Nicolaus totius Dalmatie atque Croatiaie banus et come de Geycha) oraz banem przybrzeżnym (Nicolaus banus maritimus). Źródła wspominają tylko garść dokumentów z 1275 r., gdy potwierdzają mieszkańcom Trogiru ziemie, które otrzymali od Beli IV i zwrócili swoją własność Klobučarowi, który został porwany przez jego ojca bana Stjepana.

IV. Béla idején

Testvérei Joakim bán, István országbíró és Pál macsói bán voltak. A történeti forrásokban 1263 és 1288 között szerepel. 1263-ban a királyi étekfogók kancellárja, 1263–64-ben kemléki ispán, 1267-től 1270-ig erdélyi vajda.[1]

IV. W czasach Bela

Jego braćmi byli Banak Joakim, sędzia Stephen i Macho Ban Paul. Źródła historyczne obejmują od 1263 do 1288. W 1263 r. Był kanclerzem Royal Food Catchers, w 1263–1264 był biskupem Kemlék, a od 1267 do 1270 r. Województwem transylwanii.[2] W czasach Szczepana V.


V. István idején

1270-től 1272-ig országbíró és gecskei ispán.[1]

W latach 1270–1272 był sędzią kraju i biskupem Gecsei.[3]


IV. László idején

1273-tól 1274-ig országbíró és gecskei ispán. 1274 júliustól októberig szlavón bán. Testvérével, Joachimmal együtt belháborút folytatott a Babonić családdal, amely háborúban Joachim életét vesztette. Miklós ezután is folytatta a harcot, de sikertelenül. Le kellett mondania a szlavóniai – Zágráb vármegyeiSztenyicsnyák váráról. Végül 1278 novemberében testvérével, Istvánnal együtt kénytelen volt kibékülni a Babonićokkal Zágrábban. 1278-tól 1279-ig ismét szlavón bán.[1]

IV. W czasach Władysława

W latach 1273–1274 był sędzią kraju i biskupem Gecsei. Od lipca do października 1274 r. Przebywał w słowiańskim banie. Wraz ze swoim bratem Joachimem toczyli wewnętrzną wojnę z rodziną Babonićów, którzy stracili życie podczas wojny. Nicholas nadal walczył, ale bez powodzenia. Musiał zrezygnować ze słowiańskiego - Zagrzebia - zamku Stenichnya. Wreszcie, w listopadzie 1278 roku, on i jego brat István zostali zmuszeni do pogodzenia się z Babonićiem w Zagrzebiu. Od 1278 do 1279 roku był znowu zmorą słowiańską.[4]


Patrz

  • 1,0 1,1 1,2 Błąd rozszerzenia cite: Błąd w składni elementu <ref>. Brak tekstu w przypisie o nazwie Markó
  • Markó, László. A magyar állam főméltóságai Szent Istvántól napjainkig. Magyar Könyvklub. isbn 963 547 085 1 (2000)
  • Markó, László. A magyar állam főméltóságai Szent Istvántól napjainkig. Magyar Könyvklub. isbn 963 547 085 1 (2000)
  • Markó, László. A magyar állam főméltóságai Szent Istvántól napjainkig. Magyar Könyvklub. isbn 963 547 085 1 (2000)