Ivan V. Frankapan: Różnice pomiędzy wersjami
| Linia 1: | Linia 1: | ||
| − | [[Kategoria: | + | [[Kategoria:5%]] |
{{Uwaga| | {{Uwaga| | ||
|strona = https://hr.wikipedia.org/wiki/Ivan_V._Frankapan | |strona = https://hr.wikipedia.org/wiki/Ivan_V._Frankapan | ||
| Linia 28: | Linia 28: | ||
|} | |} | ||
| − | + | Ivan V. Frankapan lub Anž Frankopan (? - Senj, 29 listopada 1393), chorwacki szlachcic, chorwacko-dalmatyńsko-słowiański zakaz chorwackiej rodziny szlacheckiej Frankapan. Był synem księcia Bartola VIII z Krk. W 1352 roku poślubił Annę, córkę hrabiego Meinharda VII. Goricko, aw 1360 r. Przejął wraz ze swoim bratem Szczepanem II. (I.) majątki rodzinne, które podzielili między sobą pięć lat później. Ivan należał do połowy Vinodola i całego hrabstwa Gatana z Otočac i Brinj, a prawdopodobnie z powiatu Drežnik ze Slunj i od tego czasu często mieszkał w Senj, Brinje i Otočac. [1] | |
| − | + | <small><small>'''Ivan V. Frankapan''' ili '''Anž Frankopan''' (? — [[Senj]], [[29. studenog]] [[1393.]]), [[hrvatsko plemstvo|hrvatski velikaš]], [[ban|hrvatsko-dalmatinsko-slavonski ban]] iz hrvatske velikaške obitelji [[Frankapani|Frankapan]]. Bio je sin krčkog kneza Bartola VIII. Godine [[1352.]] oženio se Anom, kćeri grofa Meinharda VII. Goričkog, a [[1360.]] godine preuzeo je s bratom Stjepanom II. (I.) obiteljske posjede, koje su pet godina kasnije međusobno podijelili. Ivanu je pripala polovica Vinodola te čitava Gatanska županija s [[Otočac|Otočcem]] i [[Brinj]]em, a vjerojatno i županija [[Drežnik]] sa [[Slunj]]em i otada je često boravio u Senju, Brinju i Otočcu.<ref>[http://hbl.lzmk.hr/clanak.aspx?id=6294 Ivan V. Frankapan - Hrvatski biografski leksikon]</ref> </small></small> | |
| − | + | W latach sześćdziesiątych uczestniczył w kilku misjach dyplomatycznych w służbie węgiersko-chorwackiego króla Ludovika I (1342–1382). Po śmierci króla Jan poparł córkę króla Marię, a jego brat Szczepan zgodził się na Angevinian, Karola II. Durazzo. Jan znacząco przyczynił się do wyzwolenia schwytanej królowej Marii w czerwcu 1387 r., A ona została uwięziona w Novigradzie (Żupania zadarska). Za ten kredyt król Zigmund podarował mu miasto Cetin i powiat Klokoč w powiecie zagrzebskim. | |
| − | Kralj Žigmund imenovao ga je [[1390.]] hrvatskim banom. | + | <small><small>Tijekom 60-ih godina [[14. stoljeće|14. stoljeća]] sudjelovao je u više diplomatskih misija u službi ugarsko-hrvatskog kralja [[Ludovik I. Anžuvinac|Ludovika I.]] (1342.-1382.). Nakon kraljeve smrti, Ivan je podupirao kraljevu kćer [[Marija Anžuvinka|Mariju]], a njegov brat Stjepan pristao je uz [[napulj]]skog [[Anžuvinci|Anžuvinca]], [[Karlo II. Drački|Karla II. Dračkog]]. Ivan je znatno pridonio oslobođenju zarobljene kraljice Marije u [[lipanj|lipnju]] [[1387.]] godine, a bila je zatočena u [[Novigrad (Zadarska županija)|Novigradu (Zadarska županija)]]. Za te zasluge mu je kralj [[Žigmund Luksemburški|Žigmund]] darovao grad [[Cetingrad|Cetin]] i kotar [[Klokoč]] u Zagrebačkoj županiji. </small></small> |
| + | |||
| + | W 1389 r. Iwan V starł się z książętami Kurbava z Kurjaković, dlatego musiał szukać pomocy u Wenecjan, jednocześnie pomagając ludności Zadaru i atakując Wronę, której właścicielem był Ivan Paližna. | ||
| + | |||
| + | <small><small>Godine [[1389.]] Ivan V. sukobio se s [[Krbava|krbavskim]] knezovima [[Kurjakovići]]ma te je zbog toga morao potražiti pomoć u [[Mlečani|Mlečana]], a istodobno je pomagao Zadranima i napadao [[Vrana (Pakoštane)|Vranu]] koju je držao [[Ivan Paližna]]. </small></small> | ||
| + | |||
| + | W 1390 r. Król Zygmunt nazwał go chorwackim banem. | ||
| + | |||
| + | <small><small>Kralj Žigmund imenovao ga je [[1390.]] hrvatskim banom. </small></small> | ||
== Przepisy == | == Przepisy == | ||
Wersja z 08:24, 5 gru 2019
| Strona | Autorzy | Nota |
| [1] | [2] | Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku chorwackim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku chorwackim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach. |
Ivan V. Frankapan lub Anž Frankopan (? - Senj, 29 listopada 1393), chorwacki szlachcic, chorwacko-dalmatyńsko-słowiański zakaz chorwackiej rodziny szlacheckiej Frankapan. Był synem księcia Bartola VIII z Krk. W 1352 roku poślubił Annę, córkę hrabiego Meinharda VII. Goricko, aw 1360 r. Przejął wraz ze swoim bratem Szczepanem II. (I.) majątki rodzinne, które podzielili między sobą pięć lat później. Ivan należał do połowy Vinodola i całego hrabstwa Gatana z Otočac i Brinj, a prawdopodobnie z powiatu Drežnik ze Slunj i od tego czasu często mieszkał w Senj, Brinje i Otočac. [1] Ivan V. Frankapan ili Anž Frankopan (? — Senj, 29. studenog 1393.), hrvatski velikaš, hrvatsko-dalmatinsko-slavonski ban iz hrvatske velikaške obitelji Frankapan. Bio je sin krčkog kneza Bartola VIII. Godine 1352. oženio se Anom, kćeri grofa Meinharda VII. Goričkog, a 1360. godine preuzeo je s bratom Stjepanom II. (I.) obiteljske posjede, koje su pet godina kasnije međusobno podijelili. Ivanu je pripala polovica Vinodola te čitava Gatanska županija s Otočcem i Brinjem, a vjerojatno i županija Drežnik sa Slunjem i otada je često boravio u Senju, Brinju i Otočcu.[1] W latach sześćdziesiątych uczestniczył w kilku misjach dyplomatycznych w służbie węgiersko-chorwackiego króla Ludovika I (1342–1382). Po śmierci króla Jan poparł córkę króla Marię, a jego brat Szczepan zgodził się na Angevinian, Karola II. Durazzo. Jan znacząco przyczynił się do wyzwolenia schwytanej królowej Marii w czerwcu 1387 r., A ona została uwięziona w Novigradzie (Żupania zadarska). Za ten kredyt król Zigmund podarował mu miasto Cetin i powiat Klokoč w powiecie zagrzebskim. Tijekom 60-ih godina 14. stoljeća sudjelovao je u više diplomatskih misija u službi ugarsko-hrvatskog kralja Ludovika I. (1342.-1382.). Nakon kraljeve smrti, Ivan je podupirao kraljevu kćer Mariju, a njegov brat Stjepan pristao je uz napuljskog Anžuvinca, Karla II. Dračkog. Ivan je znatno pridonio oslobođenju zarobljene kraljice Marije u lipnju 1387. godine, a bila je zatočena u Novigradu (Zadarska županija). Za te zasluge mu je kralj Žigmund darovao grad Cetin i kotar Klokoč u Zagrebačkoj županiji. W 1389 r. Iwan V starł się z książętami Kurbava z Kurjaković, dlatego musiał szukać pomocy u Wenecjan, jednocześnie pomagając ludności Zadaru i atakując Wronę, której właścicielem był Ivan Paližna. Godine 1389. Ivan V. sukobio se s krbavskim knezovima Kurjakovićima te je zbog toga morao potražiti pomoć u Mlečana, a istodobno je pomagao Zadranima i napadao Vranu koju je držao Ivan Paližna. W 1390 r. Król Zygmunt nazwał go chorwackim banem. Kralj Žigmund imenovao ga je 1390. hrvatskim banom. PrzepisyVanjske poveznice
|
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
- 5%
- Strony z odwołaniami do nieistniejących plików
- Banowie Chorwacji
- Banowie całej Slawonii
- Chorwaccy szlachcice
- Nieznana data urodzenia
- Nieznana data śmierci
- Rody
- Ród Frankapan
- Urodzeni w XIV wieku
- Urzędnicy Królestwa Węgier
- Węgierscy dygnitarze historyczni
- Węgierscy urzędnicy królewscy
- Zmarli w 1393
- Zmarli w XIV wieku