Bitwa pod Nagyszeben: Różnice pomiędzy wersjami

Z Felczak story
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Linia 61: Linia 61:
 
  |epoka        = średniowiecze
 
  |epoka        = średniowiecze
 
  |konflikt    = Podboje Turcji Osmańskiej
 
  |konflikt    = Podboje Turcji Osmańskiej
  |grafika      =  
+
  |grafika      = Siebenbürgen_1300-1867_2.jpg
  |opis grafiki =  
+
  |opis grafiki = Siedmiogród w latach 1300-1867
 
  |czas        = 18 marca i 22 marca 1442
 
  |czas        = 18 marca i 22 marca 1442
 
  |miejsce      = Marosszentimre i Hermannstadt (Szeben), [[Królestwo Węgier]]<br /><small>(dzisiaj: ''[[Sântimbru]]'' i ''[[Sibiu]], Rumunia'')</small>
 
  |miejsce      = Marosszentimre i Hermannstadt (Szeben), [[Królestwo Węgier]]<br /><small>(dzisiaj: ''[[Sântimbru]]'' i ''[[Sibiu]], Rumunia'')</small>

Wersja z 15:22, 5 sty 2020

Bitwa pod Hermannstadt, znana również pod nazwą Bitwa pod Sybinem lub Bitwa pod Sybinem, toczyła się między armią Królestwa Węgier a Imperium Osmańskim w dniach 18 i 22 marca 1442 r. W pobliżu Marosszentimre i Hermannstadt (Sybin), dziś Sântimbru i Sybin, Rumunia). Siłami węgierskimi dowodził John Hunyadi. Hermannstadt było trzecim zwycięstwem Hunyadi nad Turkami po uldze Smederevo w 1437 roku i porażce Ishaka Bega w połowie drogi między Semendrią a Belgradem w 1441 roku.

The Battle of Hermannstadt, also known as the Battle of Sibiu or the Battle of Szeben, was fought between the army of the Hungarian Kingdom and the Ottoman Empire on March 18 and March 22, 1442, near Marosszentimre and Hermannstadt (Szeben), (today Sântimbru and Sibiu, Romania). The Hungarian forces were commanded by John Hunyadi. Hermannstadt was Hunyadi's third victory over the Ottomans after the relief of Smederevo in 1437 and the defeat of Ishak Beg midway between Semendria and Belgrade in 1441. 

Tło

W 1438 r. Rabusie osmańscy zaatakowali Siedmiogród, gdzie w 1437 r. Turcy zostali pobici przez powstanie pod rządami Antala Nagy de Buddhy. Przez okres do 45 dni Turcy bez pozwolenia lub przeszkody atakują ziemie saksońskie Transylwanii oraz węgierskie wioski i miasteczka handlowe [2].

In 1438 Ottoman marauders attacked Transylvania, where in 1437 the Ottomans had been beaten by an uprising under Antal Nagy de Buda. For up to 45 days the Ottomans without let or hindrance attacked the Transylvanian Saxon lands and Hungarian villages and market towns.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} 

W 1441 r. Do władzy doszedł John Hunyadi. Hunyadi zaatakował Osmanów w Serbii, a podczas bitwy pod Smederevo dostał to, co najlepsze z Ishaka Bey. Osmański sułtan Murad II ogłosił jesienią 1441 r., Że nalot na węgierską Transylwanię nastąpi w marcu 1442 r. [2] Na początku marca 1442 r. Marsz Lord Mezid Bey poprowadził 16 000 jeźdźców kawalerii Akinji do Transylwanii, przekraczając Dunaj do Wołoszczyzny w Nicopolis i formując marsz na północ [3].

In 1441 John Hunyadi came to power. Hunyadi attacked the Ottomans in Serbia and at the Battle of Smederevo got the best of Ishak bey. The Ottoman Sultan, Murad II, proclaimed  in the autumn of 1441 that a raid into Hungarian Transylvania would take place in March 1442.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} In early March 1442, the marcher lord Mezid Bey led 16,000 akinji cavalry raiders into Transylvania, crossing the Danube to Wallachia at Nicopolis and marching north in formation.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} 

Bitwa

18 marca siły biskupa György Lépesa (2000 mężczyzn) starły się z Mezidem w pobliżu Sântimbru. Turcy zwyciężyli siłami liczb i Hunyadi został zmuszony do odwrotu, ale Mezid nie ścigał Hunyadi. Kroki zostały podjęte przez więźnia, a Mezid ściął biskupa. [4]

On March 18 bishop György Lépes' forces (2,000 men) clashed with Mezid near Sântimbru. The Ottomans won by forces of numbers and Hunyadi was forced to retreat, but Mezid did not pursue Hunyadi. Lépes was taken prisoner and Mezid beheaded the bishop.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} 

Armia Hunyadi przegrupowała się pod Hermannstadt. Simon Kamonyai zamienił swoją zbroję na zbroję Hunyadi, aby Turcy uwierzyli, że jest Hunyadi. Kamonyai miał przeprowadzić atak czołowy, podczas gdy Hunyadi okrążył armię Mesida. Kamonyai zginął w akcji, jednak Hunyadi wraz z ciężką kawalerią Węgier zaatakował Mesida, zmiażdżył Turków i zabił Mezida. Hunyadi był w stanie okup głowy Steps za głowę Mesida. [5]

Hunyadi's army regrouped near Hermannstadt. Simon Kamonyai swapped his armour for Hunyadi's armour so that the Turks would believe he was Hunyadi. Kamonyai was to execute a head-on attack, while Hunyadi went around Mesid's army. Kamonyai was killed in action, however Hunyadi with the Hungarian heavy cavalry charged Mesid, crushed the Turks and killed Mezid. Hunyadi was able to ransom Lépes's head with Mesid's head.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} 

Wynik

W odwecie za porażkę i śmierć Mezida, Shehabbedin, beylerbey z Rumelii, zaatakował Siedmiogród. W bitwie o Żelazną Bramę, w pobliżu Dunaju, Hunyadi zniszczył armię Shehabbedin w drugim największym zwycięstwie w karierze Hunyadi, wyprzedzonym jedynie przez jego rozgrom armii sułtana osmańskiego w 1456 r. Podczas oblężenia Belgradu. [6]

In retaliation for Mezid's defeat and death, Shehabbedin, the beylerbey of Rumelia, invaded Transylvania. In the Battle of the Iron Gate, near the Danube, Hunyadi wiped out Shehabbedin's army in the second greatest victory of Hunyadi's career, surpassed only by his rout of the Ottoman sultan's army in 1456 at the Siege of Belgrade.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} 

Cytowania

Referencje

  • Jefferson, John (2012). The Holy Wars of King Wladislas and Sultan Murad: The Ottoman-Christian Conflict from 1438–1444. Leiden: Brill Publishers. ISBN 978 90 04 21904 5.

Źródła

  • Pál Földi. Nagy hadvezérek ("Great Warlords"), Anno Publisher,

Bitwa pod Nagyszeben

Podboje Turcji Osmańskiej
Siedmiogród w latach 1300-1867
Siedmiogród w latach 1300-1867
Czas 18 marca i 22 marca 1442
Miejsce Marosszentimre i Hermannstadt (Szeben), Królestwo Węgier
(dzisiaj: Sântimbru i Sibiu, Rumunia)
Terytorium Imperium Osmańskie
Wynik 18 marca: Tureckie zwycięstwo
22 marca: Węgierskie zwycięstwo[1]
Strony konfliktu
20px Królestwo Węgier 22px Imperium Ottomańskie
Dowódcy
20px Hunyadi János
20px Lépes György
22px Mezid Bey
Zaangażowane jednostki
{{{jednostki1}}} {{{jednostki2}}}
Siły
nieznane 16.000 ludzi
Podboje Turcji Osmańskiej

 ♦  Didymotyka  ♦  Bitwa pod Adrianopolem (1365)  ♦  Marica  ♦  Dubravnica  ♦  Bileća  ♦  Plocznik  ♦  Kosowe Pole (1389)  ♦  Rowina  ♦  Tyrnowo (1393)  ♦  Bitwa pod Nikopolis (1396)  ♦  Ankara  ♦  Powstanie w Bułgarii (1403)  ♦  Gallipoli  ♦  Siedmiogród (1438)  ♦  Jałomica (1442)  ♦  Zlatica (1443)  ♦  Warna (1444)  ♦  Kosowe Pole (1448)  ♦  Albulena (1457)  ♦  Serbia (1458)  ♦  Konstantynopol  ♦  Belgrad  ♦  Târgovişte (1462)  ♦  Kruja (1466)  ♦  Başkent  ♦  Vaslui (1475)  ♦  Valea Albă (1476)  ♦  Chlebowe Pole  ♦  Krbavsko Polje  ♦  Sapienza  ♦  Czałdyran  ♦  Mardż Dabik  ♦  Ar-Rajdanijja  ♦  Rodos ♦  Oblężenie Ostrovicy (1523)  ♦  Mohacz  ♦  Wiedeń (1529)

Hungary Arms.svg Wojny węgiersko-tureckie Emblem of Turkey.svg

Nikopolis (1396)  ♦  Oblężenie Belgradu (1440)  ♦  Jałomica (1442)  ♦  Sybin (1442)  ♦  Bitwa pod Zlaticą (1443)  ♦  Nisz (1443)  ♦  Bitwa pod Kunowicą (1444)  ♦  Kosowe Pole (1448)  ♦  Bitwa pod Kruševac (1454)  ♦  Bitwa pod Belgradem (1456)  ♦  Vaslui (1475)  ♦  Šabac (1476)  ♦  Bitwa na Chlebowym Polu (1479)  ♦  Bitwa w wawozie Vrpilam (1491)  ♦  Krbavsko Polje (1493)  ♦  Bitwa pod Dubicą (1513)  ♦  Oblężenie Zimony (1521)  ♦  Oblężenie Szabács (1521)  ♦  Upadek Belgradu (1521)  ♦  Oblężenie Ostrovicy (1523)  ♦  Upadek Petrovaradina (1526)  ♦  Bitwa pod Mohaczem (1526)  ♦  Bitwa pod Pusztamarót (1526)  ♦  Güns (1532)  ♦  Eger (1552)  ♦  Szigetvár (1566)  ♦  Calugareni (1595)

  1. A Global Chronology of Conflict: From the Ancient World to the Modern Middle East, Vol. I, ed. Spencer C. Tucker, (ABC-CLIO, 2010), 337.