Stefan II Kotromanić: Różnice pomiędzy wersjami
| Linia 81: | Linia 81: | ||
[[Kategoria:Dynastie]] | [[Kategoria:Dynastie]] | ||
| − | [[Kategoria:Dynastia Kotromanowicze]] | + | [[Kategoria:Dynastia Kotromanić]] |
| + | [[Kategoria:Dynastia Kotromanowiczów]] | ||
| + | [[Kategoria:Kotromanić]] | ||
| + | [[Kategoria:Kotromanowicze]] | ||
[[Kategoria:Władcy Bośni]] | [[Kategoria:Władcy Bośni]] | ||
[[Kategoria:Data urodzenia nieznana]] | [[Kategoria:Data urodzenia nieznana]] | ||
[[Kategoria:Zmarli w 1353]] | [[Kategoria:Zmarli w 1353]] | ||
[[Kategoria:Zmarli w XIV]] | [[Kategoria:Zmarli w XIV]] | ||
| − | |||
[[Kategoria:Importowane]] | [[Kategoria:Importowane]] | ||
Wersja z 11:00, 9 sty 2020
| Strona | Autorzy | Nota |
| [1] | [2] | Ten artykuł pochodzi z Wikipedii w języku polskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku polskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach. |
Stefan II Kotromanić (ur. ?, zm. 1353 r.) - ban Bośni od 1314 r. Syn Stefana Kotromanicia i Elżbiety, córki Stefana Władysława, króla Sremu. Miał dwoje dzieci: syna, zmarłego wkrótce po urodzeniu i córkę Elżbietę Bośniaczkę, królową węgierską (żona Ludwika Węgierskiego), natomiast jego wnuczką była Jadwiga I, król Polski [1]. Jego drugą żoną, matką Elżbiety, była córka księcia Kazimierza gniewkowskiego - Elżbieta. Być może jego córką była również Katarzyna, żona hrabiego Hermana I von Cilli. PanowanieObjął tron bośniacki w rok po śmierci swojego ojca Stefana I dzięki poparciu Mladena II Šubicia, który w latach 1312-1322 tytułował się "Panem (Banem) Całej Bośni" (łac. totius Bosniae dominus) [2]. Od początku swojego panowania dążył do zrzucenia zwierzchnictwa chorwackiego. Zaangażował się w konflikt węgiersko-chorwacki popierając króla Węgier Karola Roberta. Ten w 1322 r. zorganizował wyprawę przeciwko banom chorwackim, która zakończyła się klęska rodu Šuboticiów i oderwaniem od Chorwacji części ziem, w tym Bośni, która stała się lennem Węgier. Stefan II wykorzystując formalną zależność od tego państwa dążył do wzmocnienia państwa, czemu służyć temu miało małżeństwo zawarte przez jego córkę Elżbietę z następcą węgierskiego tronu Ludwikiem [3]. Zmarł w 1353 r. i został pochowany w ufundowanym przez siebie kościele w Mile, koło Visoko.[4] Bibliografia
Przypisy
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
