Agrippina lengyel fejedelemné: Różnice pomiędzy wersjami
| Linia 14: | Linia 14: | ||
{{Redoslijed królowe| | {{Redoslijed królowe| | ||
| − | |poprzedniczka = [[ | + | |poprzedniczka = [[Święta Kinga|Kinga]] |
| − | |gl_članak_funkcija = [[Księżna | + | |gl_članak_funkcija = [[Księżna krakowska]]<br />(1279-1288) |
| − | |następczyni = [[ | + | |następczyni = [[Matylda brandenburska|Matylda]] |
}} | }} | ||
{{Redoslijed królowe| | {{Redoslijed królowe| | ||
| − | |poprzedniczka = [[ | + | |poprzedniczka = [[Eufrozyna opolska|Eufrozyna]] |
| − | |gl_članak_funkcija = [[Księżna | + | |gl_članak_funkcija = [[Księżna sieradzka]]<br />(1265-1288) |
| − | |następczyni = [[ | + | |następczyni = [[Jadwiga Bolesławówna]] |
}} | }} | ||
Wersja z 21:41, 10 lut 2020
| Strona | Autorzy | Nota |
| [1] | [2] | Ten artykuł pochodzi z Wikipedii w języku polskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku polskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach. |
Agrippina (pol. Gryfina Halicka); ur. ok. 1248, zm. pomiędzy 1305 a 1309, najprawdopodobniej w 1309) – księżna krakowska, żona Leszka Czarnego od 1265. Była córką Rościsława Michajłowicza (1225-1262) kniazia halickiego, Bana Maczwy i Slawonii oraz węgierskiej Anny Arpadówny (1226/1227-po 1270). Jej siostra Kunegunda Halicka poślubiła króla Czech Przemysla Ottokara II. Do zawarcia małżeństwa Gryfiny z Leszkiem Czarnym doszło zapewne w 1265[1], a przyczynił się do niego Bolesław Wstydliwy, który adoptował Leszka. W latach 1271-1274 doszło do rozłąki między małżonkami. Przyczyną była impotencja Leszka Czarnego, którą Gryfina publicznie mu zarzuciła. Do zgody doszło w wyniku mediacji Bolesława Wstydliwego. Leszek Czarny zdecydował się na leczenie, ale nie przyniosło ono rezultatu i małżeństwo pozostało bezdzietne. W czasie buntu rycerstwa przeciwko mężowi w 1285, księżna schroniła się na Wawelu pod opieką mieszczan. W czasie trzeciego najazdu Tatarów na Polskę w 1287 uszła wraz z Leszkiem na Węgry. Po śmierci męża w 1288, z pretensjami do tronu krakowskiego wystąpił jej siostrzeniec król czeski Wacław II, który powoływał się na prawo sukcesji po ciotce [2]. Po śmierci męża zamieszkała w klasztorze klarysek w Starym Sączu. Przeoryszą była tam jej bliska krewna, wdowa po Bolesławie Wstydliwym -św. Kinga. Nie wiemy, czy już wówczas Gryfina otrzymała jakąś oprawę wdowią dopiero bowiem od 1292 (od śmierci Kingi, która zarządzała tymi włościami) tytułowała się panią sądecką - łac. domina de Sandecz). Po śmierci Kingi Gryfina objęła również tytuł przeoryszy[3]. Od 1300 przebywała w Czechach jako opiekunka Ryksy Elżbiety, córki Przemysła II i narzeczonej Wacława II. Pochowana w klasztorze klarysek w Pradze. Plik:Gryfina and Leszek II the Black.PNG Spór małżeński Gryfiny z Leszkiem Czarnym, obraz Jana Matejki Przypisy
Literatura
|
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
