Pokój w Pressburgu (1491)

Strona	Autorzy	Nota
[1]	[2]	Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku angielskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku angielskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach.

Drugim pokojem z Pressburga (znanym również jako traktat z Pressburga) był traktat pokojowy zawarty w Pressburg (wówczas znany jako Pozsony, a teraz w Bratysławie na Słowacji), który przyniósł rozstrzygnięcie we wcześniejszej wojnie austriacko-węgierskiej (1477-1488). ). Został podpisany 7 listopada 1491 r. między Świętym Cesarzem Rzymskim Maksymilianem I a królem Czech i Węgier Władysławem II. Zgodnie z tą umową Władysław zrzekł się swojego roszczenia wobec Dolnej Austrii i zgodził się, aby Maksymilian przejął koronę węgierską, jeśli Władysław nie pozostawi uzasadnionej kwestii męskiej. Władysław miał jednak syna w 1506 r., więc ten warunek nie miał wpływu. The second Peace of Pressburg (also known as the Treaty of Pressburg) was a peace treaty concluded in Pressburg (then known as Pozsony in Hungarian and now as Bratislava, Slovakia) that brought a resolution to the earlier Austrian-Hungarian War (1477-1488). It was signed on 7 November 1491 between Holy Roman Emperor Maximilian I and King Vladislaus II of Bohemia and Hungary. Under this agreement, Vladislaus renounced his claim on Lower Austria and agreed that Maximilian should succeed to the Hungarian crown if Vladislaus left no legitimate male issue. Vladislaus did have a son in 1506, however, so this condition had no effect. Zgromadzenie szlacheckie z Królestwa Węgier, które doprowadziło do zawarcia traktatu, zgromadziło łącznie 63 dostojników z Królestwa Czech i Królestwa Węgier [1]. Traktat potwierdził wcześniejsze porozumienie o sukcesje królewskiej, które osiągnął ojciec Maksymiliana, święty cesarz rzymski Fryderyk III, z królem Węgier Maciejem Korwinem [2]. The assembly of nobility of the Kingdom of Hungary that led to the treaty had gathered a total of 63 dignitaries from the Kingdom of Bohemia and the Kingdom of Hungary. The treaty reiterated an earlier agreement about royal succession that had been reached by Maximilian's father, Holy Roman Emperor Friedrich III, with Mathias Corvinus of Hungary. References {{#invoke:Check for unknown parameters|check|unknown=|preview=Page using Template:Reflist with unknown parameter "_VALUE_"|ignoreblank=y| 1 | colwidth | group | liststyle | refs }}

Traktaty: 15px 15px 15px 15px 15px Dynastii Andegawenów 15px 15px 15px 13px 13px 15px Królów elekcyjnych Treaty of Bruck (1328)  ♦  Treaty of Enns (1336)  ♦  Hungarian–Lithuanian Treaty (1351)  ♦  Hungarian–Neapolitan Treaty (1352)  ♦  Traktat z Zadaru (1358)  ♦  Treaty of Brunn (1364)  ♦  Treaty of Torino (1381)  ♦  Treaty of Iglo (1397)  ♦  Treaty of Lubowla (1412)  ♦  Truce of Eger (1437)  ♦  Pokój w Szeged (1444)  ♦  Truce of Radkersburg (1447)  ♦  Hunyadi–Frederick pact (1450)  ♦  Traktat pokojowy z Wiener Neustadt (1463)  ♦  Treaty of Ófalu (1474)  ♦  Treaty of Korneoburg-Gmunden (1477)  ♦  Treaty of Brno (1478)  ♦  Treaty of Piotrków (1479)  ♦  Pokój w Ołomuńcu (1479)  ♦  Pozsonyi béke (1491)  ♦  I Kongers Wiedeński (1515)  ♦  Układ w Wielkim Waradynie (1538)  ♦  Traktat w Spirze (1570)