|
|
| Linia 1: |
Linia 1: |
| − | [[Kategoria:1h]] | + | #PATRZ [[Pavao I. Šubić]] |
| − | {{Uwaga|
| |
| − | |strona = https://hr.wikipedia.org/wiki/Pavao_I._%C5%A0ubi%C4%87_Bribirski
| |
| − | |autorzy = https://hr.wikipedia.org/w/index.php?title=Pavao_I._%C5%A0ubi%C4%87_Bribirski&action=history
| |
| − | |nota = chorwacki
| |
| − | }}
| |
| | | | |
| − | {|
| + | [[Kategoria:Przekierowane]] |
| − | |
| |
| − | |}
| |
| − | | |
| − | {|
| |
| − | |-style="vertical-align:top;"
| |
| − | |
| |
| − | {{Redoslijed|
| |
| − | |poprzednik = [[brak informacji]]
| |
| − | |gl_članak_funkcija = [[Ban Dalmacji i Chorwacji]]<br />(1278/90-1300/10) ??
| |
| − | |następca = [[Mladen II. Šubić]]
| |
| − | }}
| |
| − | | |
| − | {|
| |
| − | |
| |
| − | |}
| |
| − | | |
| − | '''Pavao I. Šubić ''Bribirski''''' (pol. ''Paweł I Šubić Bribirski'', węg. ''Šubić Pál'') (*ok.1245, † 1 maja 1312), chorwacki szlachcic, najpotężniejszy członek szlacheckiego rodu [[Šubić]], doprowadzając go do szczytu potęgi podczas swojego panowania, władca [[Bośnia|Bośni]].
| |
| − | | |
| − | <small><small>'''Pavao I. Šubić Birbirski''' (o. [[1245]]. - ?, [[1. svibnja]] [[1312]].), [[ban|hrvatski ban]], gospodar [[Bosna|Bosne]] i najmoćniji član velikaške obitelji [[Šubići|Šubić]] koju je, za svoje vladavine, podigao na najvišu razinu moći. </small></small>
| |
| − | | |
| − | Rządził Chorwacją w czasach między ostatnim [[III. András|Arpadowiczem]] a pierwszym [[I. Károly|Andegawenem]], który ostatecznie zdobył koronę Chorwacji i Węgier. Przy okazji udało mu się zabezpieczyć dla siebie i swojego rodu dziedzictwo zaszczytów i administracji bana w całej środkowej Chorwacji, aktywnie angażując się w sam proces rozwiązywania kwestii dynastycznej.
| |
| − | | |
| − | <small><small>Vladao je [[Hrvatska|Hrvatskom]] u vrijeme prijestolnih borbi između zadnjeg [[Arpadovići|Arpadovića]] i dinastije [[Anžuvinci|Anžuvinaca]] koja je polagala pravo na krunu Hrvatske i [[Ugarska|Ugarske]]. U takvim prilikama, uspio je osigurati za sebe i svoj rod nasljednost banske časti i upravu nad čitavom središnjom Hrvatskom, a upleo se aktivno i u sam proces riješavanja dinastičkog pitanja. </small></small>
| |
| − | | |
| − | == Pochodzenie i rodzina ==
| |
| − | | |
| − | Najstarszy sym księcia [[Stjepko II. Šubić|Stefana II]], przez swoje pochodzenie związany z nową królewską dynastią poprzez koneksje z królewską dynastię [[Arpadowie|Arpadów]]. [1] Urodził się około 1245 roku. Miał sześcioro rodzeństwa, z których najbardziej znaczącym był [[Mladen I. Šubić|Mladen I]].
| |
| − | | |
| − | <small><small>Najstariji je sin bribirskog kneza [[Stjepko II. Šubić|Stjepka II.]], a po majci je u rodbinskoj vezi s kraljevskom dinastijom Arpadovića.<ref>Opća i nacionalna enciklopedija u 20 svezaka, str. 188.</ref> Rodio se oko 1245. godine. Imao je šestoro braće i sestara, od kojih je najznačajniji bio [[Mladen I. Šubić|Mladen I.]] </small></small>
| |
| − | | |
| − | Pavao rozszerzył wpływy i sławę swojej rodziny daleko poza żupanat [[Bribir]], a za jego czasów ród [[Šubić]]ów rządził w średniowiecznej Chorwacji i Dalmacji, rozszerzając także wpływy na [[Bośnia|Bośnię]] i [[Zahumle|Hum]]. Paweł miał pięciu synów, z których najstarszy Mladen II zastąpił go na stanowisku chorwackiego bana. Mladenowi nie udała się zachować pozycji i siły rodu.
| |
| − | | |
| − | <small><small>Pavao je proširio moć i ugled svoje obitelji daleko izvan [[Bribir (županija)|bribirske županije]] pa je u njegovo vrijeme obitelj Šubić imala u vlasti cijelu srednjovjekovnu Hrvatsku i [[Dalmacija|Dalmaciju]], a vlast im se protezala i na Bosnu s [[Zahumlje|Humom]]. Pavao je imao petero sinova, a na položaju hrvatskog bana, naslijedio ga je najstariji, [[Mladen II. Šubić|Mladen II.]] koji, međutim, nije uspio zadržati moć roda. </small></small>
| |
| − | | |
| − | == Początek rządów ==
| |
| − | [[File:PSubicDomain.png|thumb|200px|left|Obszar dominacja Pavao I. Šubicia (z podbitymi terytoriami)]]
| |
| − | | |
| − | Pavao szcześliwie przejął steru rodu Bribirów po zamrłym ojcu. Rządził z twierdzy Bribir, w której wzniósł klasztor franciszkanów z bazyliką Najświętszej Marii Panny. Po raz pierwszy wymieniono go jako księcia '''Bribira''' w roku 1272, a w tym samym roku pojawia się w źródłach jako '''burmistrz''' [[Trogir]]u [2]. W 1273 r. Pavao został mianowany namiestnikiem/gubernatorem banatu Przybrzeża i księciem [[Split]]u, a od 1274 r. był już [[Ban Przybrzeżny|Banem Przybrzeżnym]]. Korzystając ze słabości osłabionego rządu centralnego, w ciągu ostatnich dziesięcioleci XIII wieku Pavao wszystkich chorwackich szlachciców i miasta Dalmacji swojej '''dominacji/potędze''', i udało mu się zniszczyć potęgę książąt [[Kačići]]ów z [[Omiš]]a, nabywając region [[Omiš]] i krainę Neretvy, które ściśle związał z Chorwacją.
| |
| − | | |
| − | <small><small>Naslijedio je oca na čelu velikaškog roda Bribirskih. Vladao je iz utvrde Bribir, u kojoj je podigao i franjevački samostan, s a bazilikom ''Svete Marije''. Prvi put se spomije kao bribirski knez godine [[1272]]., a iste godine javlja se u izvorima kao [[Trogir|trogirski]] načelnik.<ref>Opća i nacionalna enciklopedija u 20 svezaka, str. 188.</ref> Godine [[1273]]. imenovan je namjesnikom primorskog bana i [[split]]skim knezom, a od [[1274]]. postaje ''primorski ban''. Iskoristivši slabosti oslabljene središnje vlasti, Pavao I. je, tijekom zadnjih desetljeća [[13. stoljeće|13. stoljeća]] podvrgao svojoj vlasti sve hrvatske velikaše i dalmatinske gradove, a uspio je skršiti i moć omiških knezova [[Kačići|Kačića]] te stekao [[Omiš]] i Neretvansku krajinu koju je uže povezao s Hrvatskom. </small></small>
| |
| − | | |
| − | Jako przybrzeżny ban musiał rozwiązać długotrwały spór między gminami Split i Trogir, a także spór między [[Šibenik]]iem a [[Trogir]]em [3]. Budując władzę, polegał na swoich braciach, którym przydzielił księstwa w miastach Dalmacji, ale także na pozostałych członkach rodu [4].
| |
| − | | |
| − | <small><small>Kao primorski ban, morao je riješavati dugogodišnji spor između komuna Splita i Trogira, kao i onaj između [[Šibenik]]a i Trogira.<ref>Hrvatski biografski leksikon, str. 315.</ref> Pri izgradnji vlasti oslanjao se na svoju braću, kojoj je dijelio kneštva u dalmatinskim gradovima, ali i na druge članove roda.<ref>Opća i nacionalna enciklopedija u 20 svezaka, str. 188.</ref> </small></small>
| |
| − | | |
| − | == Walki dynastyczne i powstanie Bribirskiego ==
| |
| − | | |
| − | [[File:Oligarchs in the Kingdom of Hungary.png|200px|left|Dominacja Paula I Šubicia wśród innych oligarchów podczas [[''Interregnum'']]]]
| |
| − | | |
| − | Po 1290 r., tj. po śmierci króla [[IV. László|Władysław IV]], który zmarł nie zostawiając męskiego potomka, rozpoczęły się długotrwałe walki dynastii Arpadów i Andegawenów o tron węgierski. [5] Prawo do korony św. Stefana zgłosił wenecjanin Andrzej, ogłaszając się męskim potomkiem dynastii [[Arpadowie|Arpadów]] oraz [[Karol Martel]] z dynastii Andegawenów, potomek Arpadów w linii żeńskiej. Władzę nominalnie przejął Wenecjanin jako [[III. András|Andrzej III]], jednak nie umocnił jej z powodu silnego sprzeciwu i niemożności pełnego udowodnienia swojego prawa do dziedziczenia [6]. [7]
| |
| − | | |
| − | <small><small>Godine [[1290]]. umire kralj [[Ladislav IV. Kumanac|Ladislav IV.]] bez muškog potomka i počinju dugotrajne borbe arpadovske i anžuvinske dinastije za ugarsko prijestolje.<ref>Hrvatski biografski leksikon, str. 315.</ref> Pravo na [[Kruna sv. Stjepana|krunu sv. Stjepana]] istaknuli su ''Andrija'', podrijetlom [[Venecija|Mlečanin]], navodni potomak dinastije Arpadovića u muškoj lozi i [[Karlo Martel]] iz dinastije Anžuvinaca, potomak Arpadovića po ženskoj liniji. Vlast nominalno preuzima [[Andrija III. Mlečanin]], no ne uspijeva je učvrstiti zbog jake opozicije i nemogućnosti da u potpunosti dokaže svoje baštinsko pravo.<ref>Povijest Hrvata - srednji vijek, str. 214.</ref> <ref>Šišić, F., str. 205.</ref> </small></small>
| |
| − | | |
| − | Ponieważ obie strony, zarówno Andrzej, jak i dwór w Neapolu potrzebowały wsparcia książąt Bribiru, zaczęli oni je zdobywać na różne sposoby, oferując przywileje. Tak więc król [[Karol II]] z Neapolu, w imieniu swojego syna Karola Martela przekazał im w sierpniu 1292 r. całą Chorwację od Gvozd do [[Hum]], z dziedzicznym prawem i podporządkował mu wszystkich szlachciców i szlachtę w okolicy [8] oraz zagwarantował mu władzę nad dalmatyńskimi miastami [[Split]], [[Trogir]], [[Šibenik]], [[Nin]] i [[Omiš]]. W następnym roku król Andrzej podarował Pavao i jego rodowi cały chorwacko-dalmatyński banat i dziedziczną godność bana. Jednak król zażądał również, aby Bribirowie uznali jego matkę, [[Tomasina Morosini|Tomasinę Morosinę]], jako księżną całej Slawonii (obszary od Dunaju i Drawy po morze), jednak Pavao odmówił [9] i nazwał się tytułem „''Ban Chorwacji''” w 1293 r. (łac. ''banus Croatorum'').
| |
| − | | |
| − | <small><small>Budući da je i Andriji III. i [[Napulj|napuljskom dvoru]] trebala podrška knezova Bribirskih, stali su ih pridobivati na razne načine, nudeći im povlastice. Tako je napuljski kralj Karlo II. u ime sina Karla Martela, darovao banu Pavlu u [[kolovoz]]u [[1292]]. čitavu Hrvatsku od [[Petrova gora|Gvozda]] do Huma s nasljednim pravom i podčinio mu sve velikaše i plemiće na tom području<ref>Šišić, F., str. 205.-206.</ref>, a zajamčio mu je i ovlasti nad dalmatinskim gradovima Splitom, Trogirom, Šibenikom, [[Nin]]om i Omišem. Sljedeće godine, kralj Andrija III. darovao je Pavlu i njegovom rodu čitavu hrvatsko-dalmatinsku banovinu i nasljedno bansko dostojanstvo. Međutim, kralj je ujedno zatražio da Bribirci priznaju njegovu majku Tomasinu Morosini za ''herceginju čitave Slavonije'' (područja od Dunava i Drave do mora), što je Pavao odbio prihvatiti<ref>Povijest Hrvata - srednji vijek, str. 216.</ref> te je [[1293]]. titulu primorskog bana zamijenio titulom "bana Hrvata" ([[latinski jezik|lat.]] ''banus Croatorum''). </small></small>
| |
| − | | |
| − | W międzyczasie zmarł w 1295 r. andegaweński pretendent do tronu chorwacko-węgierskiego Karol Martel, a nowym spadkobiercą i pretendentem został jego syn [[Karol Robert]].
| |
| − | | |
| − | <small><small>U međuvremenu, [[1295]]. godine umro je anžuvinski pretendent na hrvatsko-ugarsko prijestolje, Karlo Martel, a novim baštinikom njegovih prava postaje njegov sin [[Karlo I. Robert|Karlo Robert]]. </small></small>
| |
| − | | |
| − | == Szczyt potęgi i śmierć ==
| |
| − | | |
| − | Pod koniec XIII wieku Pavao miał w swoich rękach całą Chorwację, od Gvozda po Neretwę. Nosił już tytuł Bana Chorwatów, do którego w 1299 r. dodał tytuł „''hospodara Bośni''” (''dominus Bosnae'') [10].
| |
| − | | |
| − | <small><small>Pavao Bribirski je krajem [[13. stoljeće|13. stoljeća]] imao čitavu Hrvatsku, od Gvozda do Neretve u svojim rukama. Nosio je naslov bana Hrvata, kojem je [[1299]]. godine pridodao i titulu "gospodara Bosne" (''dominus Bosnae'').<ref>Šišić, F., str. 212.</ref> </small></small>
| |
| − | | |
| − | Później Pavao otwarcie poparł Andegawenów i wysłał swojego brata [[Juraj I. Šubić|Juraja I]] do Neapolu, aby przetransportować Karola Roberta przez morze do Chorwacji. W międzyczasie Karol Robert otrzymuje także wsparcie wpływowej rodziny [[Babonići]]ów. [[Miha Madijev]], kronikarz ze Splitu, opisywał przybycie Karola Roberta: „''Roku Pańskiego 1300 r. pan Karol, wnuk króla Sycylii, popłynął drogą morską galerami do Splitu, gdzie przebywał przez miesiąc lub dwa''”.
| |
| − | | |
| − | <small><small>Kasnije, Pavao staje otvoreno na stranu Anžuvinaca i šalje svoga brata [[Juraj I. Šubić|Jurja I.]] u Napulj da preveze Karla Roberta preko mora u Hrvatsku. U međuvremenu Karlo Robert dobiva podršku i velikaške obitelji [[Babonići|Babonić]].
| |
| − | [[Miha Madijev]], splitski ljetopisac ovako je zabilježio dolazak Karla Roberta: "''Ljeta Gospodnjega 1300. mjeseca kolovoza gospodin Karlo, unuk sicilskog kralja, doplovi po moru na galijama u Split, gdje je ostao mjesec dana ili gotovo dva.''" </small></small>
| |
| − | | |
| − | Na początku stycznia 1301 r. zmarł król Andrzej III, nie pozostawiając spadkobiercy, a dynastia Arpadów wymarła wraz z nim. Po tym wydarzeniu książęta Bribirscy przewieźli Karola Roberta do Zagrzebia, skąd udał się do [[Ostrzyhom]]a, gdzie został koronowany na króla Węgier przez [[Arcybiskup Esztergom|arcybiskupa Ostrzyhoma]] [[Grgur]]a [11]. Pomimo koronacji król Karol I nie narzucił swojej władzy na Węgrzech przez prawie dekadę, podczas gdy jego władza w Chorwacji została tylko nominalnie uznana. Ban Pavao był prawie niezależnym władcą, który również przywrócił epokę chorwackich władców narodowych i rządził większością chorwackiego państwa [12]. Oprócz środkowej Chorwacji pod jego rządami znajdowała się również Bośnia, którą przekazał swojemu bratu, [[Mladen I. Šubić Bribirski|Mladenowi I]]. W 1311 roku, w wojnie z Wenecją, podbił miasto Zadar. Był u szczytu potęgi, rządząc od Gvozd po Adriatyk i Drinę, odbudowując w ten sposób starą Chorwację. Chociaż nigdy nie koronował się, był suwerennym i niezależnym władcą całej Chorwacji (nie koronowany król Chorwatów), noszącym tytuł Ban Chorwacji i Hospodara Bośni. Okazał także swoją niezależność, bijąc własną monetę.
| |
| − | | |
| − | <small><small>Početkom siječnja [[1301]]. godine umro je kralj Andrija III. Mlečanin, ne ostavivši nasljednika te je s njime izumrla dinastija Arpadovića. Po tom događaju, odveli su knezovi Bribirski Karla Roberta u [[Zagreb]], odakle je otputovao u [[Ostrogon]] gdje ga je ostrogonski nadbiskup Grgur okrunio za hrvatsko-ugarskog kralja.<ref>Šišić, F., str. 212.</ref> Unatoč krunidbi, kralj Karlo I. nije uspio još gotovo desetljeće nametnuti svoju vlast u Ugarskoj, dok je njegova vlast u Hrvatskoj bila tek nominalno priznata. Ban Pavao je bio gotovo nezavisan vladar koji je takoreći obnovio doba hrvatskih narodnih vladara i vladao nad najvećim dijelom hrvatske države.<ref>Šišić, F., str. 212.</ref> Osim, središnjih dijelova Hrvatske, imao je pod svojom vlašću i Bosnu, koju je predao na upravu svom bratu Mladenu I., a [[1311]]. godine osvojio je u ratu protiv [[Mletačka Republika|Venecije]] i grad [[Zadar]]. Bio je na vrhuncu svoje moći, vladajući od Gvozda do Jadrana i do Drine, obnovivši stoga staru Hrvatsku. Iako se nije nikada krunio, bio je suvereni i samostalan vladar cijele Hrvatske (''neokrunjeni kralj Hrvata''), noseći titulu ''Ban Hrvata i gospodar Bosne.'' Svoju samostalnost iskazivao je i time što je dao kovati vlastiti [[novac]]. </small></small>
| |
| − | | |
| − | Zmarł 1 maja 1312 r. i został pochowany w kościele franciszkańskim pw. św. Maryji w Bribir. Jego następcą został jego syn Mladen II, podczas którego rządów potęga rodu [[Šubić]]ów zaczyna słabnąć.
| |
| − | | |
| − | <small><small>Umro je 1. svibnja 1312. godine i pokopan u [[Franjevci|franjevačkoj]] crkvi Sv. Marije u Bribiru. Naslijedio ga je njegov sin Mladen II. za vrijeme kojega moć Šubića počinje slabiti. </small></small>
| |
| − | | |
| − | == Potomstwo ==
| |
| − | | |
| − | Na podstawie dostępnych danych Paweł I miał pięciu synów:
| |
| − | | |
| − | * [[Mladen II. Šubić|Mladena]] (ok.1275-ok.1341), „Bana Chorwatów i Bośni” (1312-1322), „Pana Hum”, „Ksiecia Dalmacji i Zadaru” (1311–1313)”, „Księcia Splitu” (1294)
| |
| − | * [[Juraj II. Šubić|Juraja]] (ok.1290-1328), „Księcia Splitu” (1300), „Księcia Trypolisu” (1301), „Księcie miast Dalmacji” (1303)
| |
| − | * [[Paweł II. Šubić|Pawła]] (ok.1295-1346), „Księcia Trogiru” (1305-1315) i „Księcia Ostrovicy” (1333-146)
| |
| − | * Grzegorza, „Księcia Sibeniku” (1320) i „Księcia Ostrovicy” (1346-1477)
| |
| − | * Marka, „Księcia Bribiru” (1322–1345)
| |
| − | | |
| − | == Potomstvo ==
| |
| − | | |
| − | Na osnovi dostupnih [[genealogija|genealoških]] podataka, Pavao I. je imao pet sinova:
| |
| − | | |
| − | * [[Mladen II. Šubić Bribirski|Mladen II.]] (o. 1275. - o. 1341.) - ''ban Hrvata i Bosne'' (1312.-1322.), ''gospodar humske zemlje'', ''knez Dalmacije i Zadra'' (1311.-1313.), ''splitski knez'' (1294.)
| |
| − | * [[Juraj II. Šubić Bribirski|Juraj II. (III.)]] (o. 1290. - 1328.) - ''splitski knez'' (1300.), ''tropoljski knez'' (1301.), ''knez dalmatinskih gradova'' (1303.)
| |
| − | * [[Pavao II. Šubić Bribirski|Pavao II.]] (o. 1295. - 1346.) - ''trogirski knez'' (1305.-1315.) i ''ostrovički knez'' (1333.-1346.)
| |
| − | * Grgur IV. - ''šibenski knez'' (1320.) i ''ostrovički knez'' (1346.-1347.)
| |
| − | * Marko IV. - ''bribirski knez'' (1322.-1345.)
| |
| − | | |
| − | ==Przypisy==
| |
| − | {{izvori}}
| |
| − | | |
| − | == Patrz ==
| |
| − | * [[Dodatek:Spis chronologiczny chorwackich banów]]
| |
| − | | |
| − | == Zobacz więcej ==
| |
| − | | |
| − | * [[Bribir (Skradin)]]
| |
| − | * [[Zrinski]]
| |
| − | | |
| − | == Literatura ==
| |
| − | | |
| − | * ''Opća i nacionalna encikllopedija u 20 svezaka, sv. III, Zagreb, 2005.'' ISBN 953-7224-03-1
| |
| − | * ''Povijest Hrvata - srednji vijek, Zagreb, 2002.'' ISBN 953-0-60573-0
| |
| − | * ''Šišić, Ferdo, Povijest Hrvata, pregled povijesti hrvatskog naroda 600.-1526., prvi dio, Split, 2004.'' ISBN 953-214-197-9
| |
| − | | |
| − | == Źródła ==
| |
| − | | |
| − | * [[:s:Povijest Hrvatske I. (R. Horvat)/Pavao i Mladen Šubić|Rudolf Horvat: "''Povijest Hrvatske I. (od najstarijeg doba do g. 1657.)''"]]
| |
| − | | |
| − | |
| |
| − | {{Urzędnik infobox
| |
| − | |urzędnik = Pavao I. Šubić Bribirski<br>Šubić Pál
| |
| − | |imiona =
| |
| − | |tytulatura = Ban Dalmacji i Chorwacji<br>Hospodar Bośni
| |
| − | |grafika = Paul I Šubić of Bribir.JPG
| |
| − | |opis grafiki =
| |
| − | |herb =
| |
| − | |opis herbu =
| |
| − | |faksymile =
| |
| − | |opis faksymile =
| |
| − | |dewiza =
| |
| − | |1. tytuł = [[Ban Dalmacji i Chorwacji]]
| |
| − | |1. od = 1274
| |
| − | |1. do = 1312
| |
| − | |1. powołanie =
| |
| − | |1. poprzednik = [[brak informacji]]
| |
| − | |1. następca = [[Mladen II. Šubić Bribirski]]
| |
| − | | |
| − | |2. tytuł = [[Ban Bośni|Hospodar Bośni]]
| |
| − | |2. od = 1299
| |
| − | |2. do = 1310
| |
| − | |2. powołanie =
| |
| − | |2. poprzednik = [[Stjepan I. Kotromanić]]
| |
| − | |2. następca = [[Mladen II. Šubić Bribirski]]
| |
| − | | |
| − | |klan =
| |
| − | |ród = [[Šubić]]
| |
| − | |rodzina =
| |
| − | |pochodzenie = slawońskie
| |
| − | |państwo = [[Królestwo Węgier]]<br>w unii personalnej<br>z [[Królestwem Chorwacji]]<br>Królestwo Bośni
| |
| − | |data urodzenia = ok. 1245
| |
| − | |miejsce urodzenia =
| |
| − | |data śmierci = 1 maja 1312
| |
| − | |miejsce śmierci = [[Bribir]] (Skradin)
| |
| − | |przyczyna śmierci =
| |
| − | |miejsce spoczynku =
| |
| − | |ojciec = Stjepko
| |
| − | |matka = nieznana
| |
| − | |rodzeństwo = [[Juraj I. Šubić Bribirski|Juraj I.]], [[Mladen I. Šubić Bribirski|Mladen I.]], Stanislava, siostra
| |
| − | |1. związek = żona
| |
| − | |1. związek z =
| |
| − | |1. związek od =
| |
| − | |1. związek do =
| |
| − | |1. dzieci = [[Mladen II. Šubić Bribirski|Mladen II.]], [[Juraj II. Šubić Bribirski|Juraj II.]],
| |
| − | [[Pavao III. Šubić Bribirski|Pavao III.]], [[Juraj III. Šubić Bribirski|Juraj I. Zrinski]],
| |
| − | |dokonania =
| |
| − | |odznaczenia =
| |
| − | |commons =
| |
| − | |wikiźródła =
| |
| − | |wikicytaty =
| |
| − | }}
| |
| − | |}
| |
| − | | |
| − | {{SORTUJ:Subić, Pavao 01}}
| |
| − | | |
| − | [[Kategoria:Banowie Dalmacji i Chorwacji]]
| |
| − | [[Kategoria:Bośniaccy władcy]]
| |
| − | [[Kategoria:Chorwaccy szlachcice]]
| |
| − | [[Kategoria:Nieznana data urodzenia]]
| |
| − | [[Kategoria:Rody]]
| |
| − | [[Kategoria:Ród Šubić]]
| |
| − | [[Kategoria:Urodzeni w XIII wieku]]
| |
| − | [[Kategoria:Urzędnicy Królestwa Węgier]]
| |
| − | [[Kategoria:Węgierscy dygnitarze historyczni]]
| |
| − | [[Kategoria:Węgierscy oligarchowie]]
| |
| − | [[Kategoria:Węgierscy urzędnicy królewscy]]
| |
| − | [[Kategoria:Zmarli w 1312]]
| |
| − | [[Kategoria:Zmarli w XIV wieku]] | |
