Kanizsai László: Różnice pomiędzy wersjami
| Linia 33: | Linia 33: | ||
|1. poprzednik = [[Derencsényi Imre]] i [Ivan Both]] | |1. poprzednik = [[Derencsényi Imre]] i [Ivan Both]] | ||
|1. następca = [[Corvin János]] | |1. następca = [[Corvin János]] | ||
| + | |2. tytuł = [[Ban Jajców]] | ||
| + | |2. od = 1495 | ||
| + | |2. do = 1495 | ||
| + | |2. powołanie = | ||
| + | |2. poprzednik = ??? | ||
| + | |2. następca = ?? | ||
|ród = [[Kanizsai]] | |ród = [[Kanizsai]] | ||
|pochodzenie = węgierskie | |pochodzenie = węgierskie | ||
| Linia 80: | Linia 86: | ||
[[Kategoria:Ród Kanizsai]] | [[Kategoria:Ród Kanizsai]] | ||
[[Kategoria:Rody]] | [[Kategoria:Rody]] | ||
| − | [[Kategoria:Nieznana data | + | [[Kategoria:Nieznana data urodzenia]] |
Wersja z 07:23, 26 wrz 2019
Za: [1]
| Poprzednik: | Ban Chorwacji, Slawonii i Dalmacji (1493-1495) |
Następca: |
| Derencsényi Imre i [Ivan Both]] ?? | Corvin János |
| Poprzednik: | Ban Jajców (1493-1495) |
Następca: |
| ??? | ??? |
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Kanizsai László (chor. Ladislav Kaniški (Kanižaj), łac. Ladislaus Kanisay) (bd-1500/01), węgierski szlachcic, chorwacki ban (1493-1495) i ban Jajce (1495) z rodziny szlacheckiej Kaniški.
Życiorys
Był synem Ladislava († 1477/78), mistrza jeźdźców króla. Król Władysław II. Jagiellończyk mianował go banem w 1493 r., prawdopodobnie pod naciskiem niemieckiego cesarza Maksymiliana II Habsburga. Po objęciu urzędu bana potwierdził powojenny pokój i dziedziczne prawo Habsburgów do tronu chorwacko-węgierskiego.[1]
Starał się wzmocnić obronę granic przed penetracją Turków i próbował wprowadzić ustawę, zgodnie z którą oddziały slawońskie chroniłyby nie tylko granice Królestwa Slawonii, ale także Królestwa Chorwacji. Z tego powodu posłowie do parlamentu slawońskiego pozywali go do króla, który zabronił mu zmuszania ich do walki poza Slawonią w 1494 r. W tym samym roku zwołał parlament chorwacki w Bihaciu, z którego wysłano do papieża Aleksandra VI (1492-1503) list z prośbą o pomoc w walce z Turkami i pojednanie biskupa Zagrzebia, Oswalda Thuza z Jánosem Corvinem.[2]
