Mstislavić Rastislav

Strona	Autorzy	Nota
[1]	[2]	Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku chorwackim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku chorwackim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach.

Strona	Autorzy	Nota
[3]	[4]	Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku węgierskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku węgierskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach.

Poprzednik: Ban Maczwy (1247) Następca: brak informacji brak informacji Poprzednik: Ban całej Slawonii (1247) Następca: Kán I. László Gutkeled I. István Rastislav Mstislavić (pol. Rościsław Michajłowicz, rus. Ростислав Михайлович) (1225-1262), rusiński książę z dynastii Rurykowiczów, książę halicki w latach 1236-1237 oraz 1241-1242, Ban całej Slawonii w 1247 r. i Ban Maczwy (z Belgradem) z 1247 r., książę nowogródzki w 1254-1258, car Bułgarii zimą 1256-1257. Rastislav Mstislavić (1225. - 1262) je bio knez Haliča 1236.-1237. i 1241.-1242., ban Slavonije 1247. godine i Mačve (s Beogradom) od 1247. godine, knez Novogrudoka 1254. - 1258. i car Bugarske tijekom zime 1256.-1257. godina. Życiorys Rastislav był synem władcy Kijowa Michała Wsiewołodowicza. W czasie inwazji Mongołów w celu zbudowania sojuszu między Rosją Kijowską a państwem chorwacko-węgierskim odbył się ślub Rastislava z Anną, córką Beli IV. [2] Gdy Michał został zabity, Rastislav będąc właśnie w Peszcie, postanowił zamieszkać na dworze. Król natychmiast przyznaje mu tytuł bana Slawonii i [Ban Maczwy|bana Maczwy]]. To nie zadowala Rastislava, więc po krótkiej nieudanej przygodzie wojskowej na terytorium Świętego Cesarstwa Rzymskiego decyduje się wrócić na Ruś, gdzie zostaje księciem nowogródzkim. Z powodu jego wpływów na węgierskim dworze jedna z jego córek poślubia Michała Asena I, co wkrótce staje się przyczyną nowej militarnej przygody. Śmierć zięcia w zabójstwie 1256 r., a następnie przymusowe małżeństwo wdowy z nowym cesarzem Rastisławem u szczytu władzy staje się zniewagą, którą można zmyć jedynie krwią. Podczas inwazji na Bułgarię [3] Rastislav obala tam uzurpatora i zostaje koronowany carem [4]. Mimo koronacji Bułgarzy odmówili uznania go za władcę, wrócił więc z córką do domu. W rzeczywistości Litwa, której władca zaczyna podbijać Nowogródek, skorzystała z tej niepotrzebnej przygody. Gdy całe księstwo wpadło w ręce wroga do 1258 r., nie mając innego wyboru, Rastislav wrócił do swojego banatu w Maczwie, gdzie umarł w 1262 r. Otac Rastislava je bio Mihajlo Vsevolodovič vladar Kijeva iz dinastije Rurjikovič. U doba invazije Mongola kako bi se izgradilo savezništvo između Kijevske Rusije i Hrvatsko-Ugarske države dolazi do vjenčanja između Rastislava i kćeri Bele IV. . Kako je Mihajlo bio ubijen dok se Rastislav nalazio u Pešti on ostaje živjeti na ovom dvoru gdje mu kralj odmah dodjeljuje titulu bana Slavonije i Mačve. To Rastislava ne zadovoljava tako da se on nakon kratke neuspješne vojne avanture na području Svetog Rimskog Carstva odlučuje na povratak u svoju postojbinu gdje postaje knez Novogrudoka. Zahvaljujući prije svega svome utjecaju na Ugarskom dvoru jedna njegova kćerka se udaje za Mihajla Asena I. što ubrzo postaje razlog za novu vojnu avanturu. Smrt zeta u atentatu 1256. godine i potonje prisilno vjenčanje udovice za novog cara Rastislavu sada na vrhuncu moći postaje uvreda koja se može oprati samo krvlju. Tijekom svoje invazije na Bugarsku on svrgava tamošnjeg uzurpatora i kruni se za cara . Kako ga bez obzira na krunidbu Bugari nisu htjeli prihvatiti za vladara on se vraća kući zajedno sa kćeri. Tu u stvarnosti nepotrebnu avanturu je s druge strane iskoristila Litva čiji vladar počinje osvajanje Novogrudoka. Kako je cijelo kneževstvo palo u protivničke ruke do 1258. godine nemajući drugog izbora Rastislav se vraća u svoju Mačvansku banovinu gdje će i umrijeti 1262. godine. Dzieci Bela († zabity 1272), Ban Maczwy; Michał (*po 1243,† przed 23 marca 1266), Ban Bośni; Elżbieta, prawdopodobnie żona Michała Asena I; Kunegunda (*1246, † 9 września 1285), królowa Czech; Agripina (*ok.1248, †. pomiędzy 1305 a 1309), księżna krakowska, żona Leszka Czarnego od 1265. Przypisy

III. Rosztyiszlav Rastislav Mstislavić — Książę Halicki Ban całej Slawonii — Książę Halicki Okres od (1) 1236, (2) 1241 do (1) 1237, (1) 1242 Ban całej Slawonii Okres od 1247 Poprzednik Kán I. László Następca Gutkeled I. István Ban Maczwy Okres od 1247 Poprzednik brak informacji Następca brak informacji Książę Nowogródzki Okres od 1254 do 1258 Car Bułgarii Okres od 1256 do 1257 Dane biograficzne Ród Rurykowicze Pochodzenie węgierskie Państwo Królestwo Węgier w unii personalnej z Królestwem Chorwacji Urodziny 1227 Miejsce Kijów ? Śmierć 1262 Miejsce Belgrad Ojciec Michał I Wsiewołodowicz Matka Maria Rodzeństwo Rościsław, Roman, Semena, Mścisław Żona Anna od ok.1241 do 1262 Dzieci Béla Michał Jelizawieta (Elżbieta) Kunguta (Kunigunda) Agrippina (Gryfina)