Klemens III: Różnice pomiędzy wersjami
| Linia 1: | Linia 1: | ||
| − | [[Kategoria: | + | [[Kategoria:0pp]] |
{{Uwaga polska| | {{Uwaga polska| | ||
|strona = https://pl.wikipedia.org/wiki/Klemens_III | |strona = https://pl.wikipedia.org/wiki/Klemens_III | ||
| Linia 14: | Linia 14: | ||
| | | | ||
| − | '''Klemens III''' ([[łacina|łac.]] ''Clemens III'', właśc. '''Paolo Scolari'''; ur. w [[Rzym]]ie, zm. ok. [[20 marca]] | + | '''Klemens III''' ([[łacina|łac.]] ''Clemens III'', właśc. '''Paolo Scolari'''; ur. w [[Rzym]]ie, zm. ok. [[20 marca]]<ref>Data śmierci Klemensa III jest różnie podawana w przedziale między 13 marca a 10 kwietnia 1191. 20 marca to jednak najbardziej prawdopodobna data, zob. Katrin Baaken: ''Zu Wahl, Weihe und Krönung Papst Cölestins III''. Deutsches Archiv für Erforschung des Mittelalters Volume 41 / 1985, s. 203-211.</ref> [[1191]] tamże) – [[papież]] w okresie od 19 grudnia 1187 do 20 marca 1191<ref name="Kelly">John N. D. Kelly: ''Encyklopedia papieży''. Warszawa: Państwowy Instytut Wydawniczy, 1997, s. 255-257. ISBN 83-06-02633-0.</ref>. |
== Życiorys == | == Życiorys == | ||
| − | Był rzymianinem z bogatej, ale niearystokratycznej rodziny. 3 marca 1176 jest poświadczony jako subdiakon [[Diecezja rzymska|Świętego Kościoła Rzymskiego]] oraz archiprezbiter [[Bazylika Matki Bożej Większej|Bazyliki Matki Bożej Większej]] | + | Był rzymianinem z bogatej, ale niearystokratycznej rodziny. 3 marca 1176 jest poświadczony jako subdiakon [[Diecezja rzymska|Świętego Kościoła Rzymskiego]] oraz archiprezbiter [[Bazylika Matki Bożej Większej|Bazyliki Matki Bożej Większej]]<ref name="Kelly" />. We wrześniu 1179 [[Aleksander III (papież)|papież Aleksander III]] mianował go [[kardynał]]em-diakonem [[Kościół świętych Sergiusza i Bakchusa w Rzymie|św. Sergiusza i Bakchusa]], następnie kardynałem prezbiterem [[Bazylika św. Pudencjany w Rzymie|bazyliki św. Pudencjany]], a w grudniu 1180 promował go do rangi [[Biskup Palestriny|kardynała-biskupa Palestriny]]<ref name="Wollpert" />Rudolf Fischer-Wollpert: ''Leksykon papieży''. Kraków: Znak, 1996, s. 91. ISBN 83-7006-437-X.</ref>. Podpisywał bulle papieskie między 17 października 1179 a 11 grudnia 1187. |
| − | W trakcie [[papieska elekcja 1187 (Grzegorz VIII)|papieskiej elekcji w październiku 1187]] Paolo Scolari był poważnym kandydatem na papieża, jednak nie wybrano go ze względu na zły stan zdrowia. Obrany wówczas papież [[Grzegorz VIII]] zmarł jednak po zaledwie dwóch miesiącach pontyfikatu, i w wyniku [[papieska elekcja 1187 (Klemens III)|kolejnej elekcji]] papieżem został właśnie Paolo Scolari, który przybrał imię Klemens III | + | W trakcie [[papieska elekcja 1187 (Grzegorz VIII)|papieskiej elekcji w październiku 1187]] Paolo Scolari był poważnym kandydatem na papieża, jednak nie wybrano go ze względu na zły stan zdrowia. Obrany wówczas papież [[Grzegorz VIII]] zmarł jednak po zaledwie dwóch miesiącach pontyfikatu, i w wyniku [[papieska elekcja 1187 (Klemens III)|kolejnej elekcji]] papieżem został właśnie Paolo Scolari, który przybrał imię Klemens III<ref name="Wollpert" />. Początkowo wybrany na papieża został [[Thibaud de Vermandois|Teobald]] z [[Diecezja Ostii|Ostii]], lecz odmówił przyjęcia godności<ref name="Kelly" />. |
| − | Wybór Paolo Scolariego wynikał prawdopodobnie z chęci powrotu kurii papieskiej do Rzymu, po, trwającym od 1184 roku, wygnaniu. Liczono, że pochodzący z rzymskiej rodziny papież lepiej niż jego poprzednicy, ułoży sobie stosunki z władzami miejskimi Wiecznego Miasta. Nadzieje te ziściły się bardzo szybko, gdyż już w lutym 1188 Klemens III powrócił wraz z kurią do miasta i bez większych przeszkód osiadł na [[Lateran]]ie | + | Wybór Paolo Scolariego wynikał prawdopodobnie z chęci powrotu kurii papieskiej do Rzymu, po, trwającym od 1184 roku, wygnaniu. Liczono, że pochodzący z rzymskiej rodziny papież lepiej niż jego poprzednicy, ułoży sobie stosunki z władzami miejskimi Wiecznego Miasta. Nadzieje te ziściły się bardzo szybko, gdyż już w lutym 1188 Klemens III powrócił wraz z kurią do miasta i bez większych przeszkód osiadł na [[Lateran]]ie<ref name="Kelly" />. 31 maja tego samego roku senatorowie rzymscy podporządkowali się papieżowi, w zamian za doroczne płatności<ref name="Kelly" />. Wkrótce potem [[Państwo Kościelne]] zostało uwolnione spod okupacji [[Henryk VI Hohenstauf|Henryka VI]], dzięki rozwiązaniu konfliktu dotyczącego obsady [[Biskupi i arcybiskupi Trewiru|arcybiskupstwa w Trewirze]] – papież odwołał obu rywalizujących kandydatów i wspólnie z cesarzem zgodził się na przeprowadzenie nowej elekcji<ref name="Kelly" />. Papież wyraził także zgodę na koronację Henryka na cesarza<ref name="Kelly" />. |
| − | Jednym z głównych zadań absorbujących papieża były przygotowania do [[III wyprawa krzyżowa|III krucjaty]], którą ogłosił jego poprzednik [[Grzegorz VIII]] | + | Jednym z głównych zadań absorbujących papieża były przygotowania do [[III wyprawa krzyżowa|III krucjaty]], którą ogłosił jego poprzednik [[Grzegorz VIII]]<ref name="Wollpert" />. W tym celu, Klemens rozesłał po Europie [[legat papieski|legatów]] wzywających możnych do wzięcia krzyża i starających się – z różnym skutkiem – zaprowadzić pokój między chrześcijańskimi władcami, aby umożliwić im udział w krucjacie<ref name="Kelly" />. |
| − | W 1189 Klemens III poparł [[Tankred z Lecce|Tankreda z Lecce]] (wnuka [[Roger II|Rogera II]]) przeciwko [[Henryk VI Hohenstauf|Henrykowi VI Hohenstaufowi]] w walce o sukcesję [[Sycylia|sycylijską]]. Krok ten podyktowany był obawą przed zjednoczeniem królestwa Sycylii z Cesarstwem Niemieckim i zburzeniem równowagi sił w [[Italia (kraina historyczna)|Italii]], gwarantującej dotąd niezawisłość [[Stolica Apostolska|Stolicy Apostolskiej]] | + | W 1189 Klemens III poparł [[Tankred z Lecce|Tankreda z Lecce]] (wnuka [[Roger II|Rogera II]]) przeciwko [[Henryk VI Hohenstauf|Henrykowi VI Hohenstaufowi]] w walce o sukcesję [[Sycylia|sycylijską]]. Krok ten podyktowany był obawą przed zjednoczeniem królestwa Sycylii z Cesarstwem Niemieckim i zburzeniem równowagi sił w [[Italia (kraina historyczna)|Italii]], gwarantującej dotąd niezawisłość [[Stolica Apostolska|Stolicy Apostolskiej]]<ref name="Kelly" />. Zrodziło to kolejne napięcia w stosunkach cesarstwa z papiestwem, które jednak w pełni ujawniły się dopiero za następnych pontyfikatów. |
| − | W ciągu swego pontyfikatu Klemens III mianował co najmniej 24 [[Kardynałowie z nominacji Klemensa III|nowych kardynałów]], z czego co najmniej 17 pochodziło z Rzymu lub okolic, w tym wielu z arystokratycznych rodzin. Doprowadziło to do zmiany struktury Świętego Kolegium, które na wiele lat zostało zdominowane przez rzymian. Krok ten prawdopodobnie miał służyć ściślejszemu związaniu wpływowych rodzin rzymskich z kurią i papiestwem. Klemens III był też jednym z pierwszych papieży praktykujących [[nepotyzm]]. Prawdopodobnie to on wprowadził do liturgii zwyczaj podnoszenia [[Hostia|hostii]] i [[Kielich (liturgia)|kielicha]] podczas [[Podniesienie|podniesienia]] | + | W ciągu swego pontyfikatu Klemens III mianował co najmniej 24 [[Kardynałowie z nominacji Klemensa III|nowych kardynałów]], z czego co najmniej 17 pochodziło z Rzymu lub okolic, w tym wielu z arystokratycznych rodzin. Doprowadziło to do zmiany struktury Świętego Kolegium, które na wiele lat zostało zdominowane przez rzymian. Krok ten prawdopodobnie miał służyć ściślejszemu związaniu wpływowych rodzin rzymskich z kurią i papiestwem. Klemens III był też jednym z pierwszych papieży praktykujących [[nepotyzm]]. Prawdopodobnie to on wprowadził do liturgii zwyczaj podnoszenia [[Hostia|hostii]] i [[Kielich (liturgia)|kielicha]] podczas [[Podniesienie|podniesienia]]<ref name="Wollpert" />. |
Klemens III, niecieszący się nigdy dobrym zdrowiem, zmarł w [[Pałac Laterański|Pałacu Laterańskim]] prawdopodobnie 20 marca 1191, po niewiele ponad trzyletnim pontyfikacie. | Klemens III, niecieszący się nigdy dobrym zdrowiem, zmarł w [[Pałac Laterański|Pałacu Laterańskim]] prawdopodobnie 20 marca 1191, po niewiele ponad trzyletnim pontyfikacie. | ||
| Linia 91: | Linia 91: | ||
{{SORTUJ:Klemens 03}} | {{SORTUJ:Klemens 03}} | ||
| + | |||
[[Kategoria:Papieże]] | [[Kategoria:Papieże]] | ||
[[Kategoria:Zmarli w 1191]] | [[Kategoria:Zmarli w 1191]] | ||
| + | [[Kategoria:Zmarli w XII wieku]] | ||
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Rzymie]] | [[Kategoria:Ludzie urodzeni w Rzymie]] | ||
| − | + | [[Kategoria:Urodzeni w XII wieku]] | |
[[Kategoria:Importowane]] | [[Kategoria:Importowane]] | ||
Wersja z 09:25, 3 maj 2020
| Strona | Autorzy | Nota |
| [1] | [2] | Ten artykuł pochodzi z Wikipedii w języku polskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku polskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach. |
|
Klemens III (łac. Clemens III, właśc. Paolo Scolari; ur. w Rzymie, zm. ok. 20 marca[1] 1191 tamże) – papież w okresie od 19 grudnia 1187 do 20 marca 1191[2]. ŻyciorysBył rzymianinem z bogatej, ale niearystokratycznej rodziny. 3 marca 1176 jest poświadczony jako subdiakon Świętego Kościoła Rzymskiego oraz archiprezbiter Bazyliki Matki Bożej Większej[2]. We wrześniu 1179 papież Aleksander III mianował go kardynałem-diakonem św. Sergiusza i Bakchusa, następnie kardynałem prezbiterem bazyliki św. Pudencjany, a w grudniu 1180 promował go do rangi kardynała-biskupa Palestriny[3]Rudolf Fischer-Wollpert: Leksykon papieży. Kraków: Znak, 1996, s. 91. ISBN 83-7006-437-X.</ref>. Podpisywał bulle papieskie między 17 października 1179 a 11 grudnia 1187. W trakcie papieskiej elekcji w październiku 1187 Paolo Scolari był poważnym kandydatem na papieża, jednak nie wybrano go ze względu na zły stan zdrowia. Obrany wówczas papież Grzegorz VIII zmarł jednak po zaledwie dwóch miesiącach pontyfikatu, i w wyniku kolejnej elekcji papieżem został właśnie Paolo Scolari, który przybrał imię Klemens III[3]. Początkowo wybrany na papieża został Teobald z Ostii, lecz odmówił przyjęcia godności[2]. Wybór Paolo Scolariego wynikał prawdopodobnie z chęci powrotu kurii papieskiej do Rzymu, po, trwającym od 1184 roku, wygnaniu. Liczono, że pochodzący z rzymskiej rodziny papież lepiej niż jego poprzednicy, ułoży sobie stosunki z władzami miejskimi Wiecznego Miasta. Nadzieje te ziściły się bardzo szybko, gdyż już w lutym 1188 Klemens III powrócił wraz z kurią do miasta i bez większych przeszkód osiadł na Lateranie[2]. 31 maja tego samego roku senatorowie rzymscy podporządkowali się papieżowi, w zamian za doroczne płatności[2]. Wkrótce potem Państwo Kościelne zostało uwolnione spod okupacji Henryka VI, dzięki rozwiązaniu konfliktu dotyczącego obsady arcybiskupstwa w Trewirze – papież odwołał obu rywalizujących kandydatów i wspólnie z cesarzem zgodził się na przeprowadzenie nowej elekcji[2]. Papież wyraził także zgodę na koronację Henryka na cesarza[2]. Jednym z głównych zadań absorbujących papieża były przygotowania do III krucjaty, którą ogłosił jego poprzednik Grzegorz VIII[3]. W tym celu, Klemens rozesłał po Europie legatów wzywających możnych do wzięcia krzyża i starających się – z różnym skutkiem – zaprowadzić pokój między chrześcijańskimi władcami, aby umożliwić im udział w krucjacie[2]. W 1189 Klemens III poparł Tankreda z Lecce (wnuka Rogera II) przeciwko Henrykowi VI Hohenstaufowi w walce o sukcesję sycylijską. Krok ten podyktowany był obawą przed zjednoczeniem królestwa Sycylii z Cesarstwem Niemieckim i zburzeniem równowagi sił w Italii, gwarantującej dotąd niezawisłość Stolicy Apostolskiej[2]. Zrodziło to kolejne napięcia w stosunkach cesarstwa z papiestwem, które jednak w pełni ujawniły się dopiero za następnych pontyfikatów. W ciągu swego pontyfikatu Klemens III mianował co najmniej 24 nowych kardynałów, z czego co najmniej 17 pochodziło z Rzymu lub okolic, w tym wielu z arystokratycznych rodzin. Doprowadziło to do zmiany struktury Świętego Kolegium, które na wiele lat zostało zdominowane przez rzymian. Krok ten prawdopodobnie miał służyć ściślejszemu związaniu wpływowych rodzin rzymskich z kurią i papiestwem. Klemens III był też jednym z pierwszych papieży praktykujących nepotyzm. Prawdopodobnie to on wprowadził do liturgii zwyczaj podnoszenia hostii i kielicha podczas podniesienia[3]. Klemens III, niecieszący się nigdy dobrym zdrowiem, zmarł w Pałacu Laterańskim prawdopodobnie 20 marca 1191, po niewiele ponad trzyletnim pontyfikacie. Przypisy
Bibliografia
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
