Klemens V

Strona	Autorzy	Nota
[1]	[2]	Ten artykuł pochodzi z Wikipedii w języku polskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku polskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach.

Klemens V (łac. Clemens V, właśc. Bertrand de Got; ur. ok. 1260 w Villandraut, zm. 20 kwietnia 1314 w Roquemaure) – papież w okresie od 5 czerwca 1305 do 20 kwietnia 1314. Życiorys Wczesne życie Urodził się w Villandraut jako syn rycerza Arnolda Garsiasa de Got. W młodości studiował prawo kanoniczne i świeckie w Bolonii i Orleanie. Był kanonikiem-zakrystianinem w Bordeaux, wikariuszem generalnym arcybiskupa Lyonu, biskupem Comminges (1295) i arcybiskupem Bordeaux (1299). Jego starszy brat Bérard de Got został mianowany arcybiskupem Lyonu przez Bonifacego VIII. Po śmierci Benedykta XI kardynałowie zebrani w Perugii podzielili się na frakcje profrancuską i antyfrancuską. W konklawe nie brali jednak udziału kardynałowie z rodu Colonna. Po 11 miesiącach kardynałowie wybrali Bertranda de Got, niebędącego członkiem kolegium, który był popierany przez frakcję profrancuską (zdobył równe 2/3 głosów). Przyjął imię Klemensa V, a uroczystości koronacyjne odbyły się 15 listopada 1305 w Lyonie. Pontyfikat Początkowo rezydował w Bordeaux oraz w Poitiers, ostatecznie osiadł w Awinionie, czym zapoczątkował tzw. niewolę awiniońską. Było to spowodowane całkowitą zależnością papieża od króla francuskiego Filipa IV Pięknego. Ponadto papież był niezdecydowany i chory na nowotwór narządów wewnętrznych, co powodowało wycofywania się z życia publicznego. Już rok po objęciu Stolicy Piotrowej Klemens mianował 10 nowych kardynałów, z czego dziewięciu z nich było Francuzami (i jeden Anglik). Przez pierwsze 6 lat pontyfikatu Filip naciskał na Klemensa, by dokonał pośmiertnego sądu nad Bonifacym VIII, do czego doszło w lutym 1309 roku. Wprawdzie w 1311 roku postępowanie zostało umorzone, jednak w zamian za to papież był zmuszony do rehabilitacji kardynałów Pietro i Giacomo Colonnów i wypłacenia rekompensaty całej rodzinie, a ponadto zawieszenia postanowień Bonifacego szkodliwych dla Francji i przebaczenie Wilhelmowi Nogaretowi. 5 maja 1313 dokonał kanonizacji Celestyna V jako wyznawcy, który zmarł uwięziony. Francuski król naciskał także na papieża w kwestii templariuszy – pożądając ich bogactw, nakazał aresztować wszystkich członków zakonu, a sam zakon rozwiązać na soborze w Vienne (październik 1311 – maj 1312). Niezależne śledztwo przeprowadzone przez Klemensa V doprowadziło ostatecznie do uniewinnienia templariuszy i oczyszczenia ich z zarzutu herezji. W wyniku nacisków Filipa Pięknego wyrok został jednak utajniony (Pergamin z Chinon odnaleziono dopiero w 2001 roku). Na soborze zakon templariuszy został rozwiązany na mocy zarządzenia administracyjnego papieża (22 marzec 1313). W sprawach międzynarodowych Klemens doprowadził do zakończenia sporu na Węgrzech, gdzie poparł Karola Roberta jako kandydata na króla. W 1306 roku ekskomunikował także króla Szkocji – Roberta I – za zamordowanie rywala Johna Comyna. Zmarł w Roquemaure w pobliżu Carpentras, pochowany w kościele parafialnym w Uzeste. Dokonania podporządkował władzy papieża cały episkopat zachodni i ograniczył autonomię kapituł katedralnych nakazał rozwiązanie wszystkich wspólnot beginek i begardów, zorganizowanych na kształt franciszkańskiego lub dominikańskiego trzeciego zakonu ludzi świeckich nakazał założenie katedr języków orientalnych na uniwersytetach w Paryżu, Oxfordzie, Bolonii i Salamance ustanowił uniwersytety w Orleanie i w Perugii zorganizował stałe sądy: papież i kardynałowie tworzyli konsystorz – sąd apelacyjny dla całego Kościoła; trybunały kardynalskie zajmowały się kwestiami procedury sądowej i egzekwowaniem wydanych wyroków Zobacz też Jacques de Molay Poczet papieży Przypisy Bibliografia Davidson, Basil, The African Slave Trade revised ed., 1961, Boston : Brown Little (po angielsku) Chamberlain, E. R., The Bad Popes. NY: Barnes & Noble, 1993. ISBN 978-0-88029-116-3 (po angielsku) Duffy, Eamon. Saints and Sinners: A History of the Popes. New Haven, CT: Yale University Press, 2006. ISBN 978-0-300-11597-0 (po angielsku) Howarth, Stephen. The Knights Templar. New York: Barnes and Noble, 1982. (po angielsku) Menache S., Clement V., Cambridge: Cambridge University Press, 2002, ISBN 0-521-52198-X, OCLC 49550841 (po angielsku). Richard, Jean , Histoire des croisades, Fayard, 1996. ISBN 2-213-59787-1 (po angielsku) Pope Clement V (ang.). Catholic Encyclopedia. [dostęp 2013-02-25].

V. Kelemen (węg.) Klemens V (pol.) Klement V. (chor.) Clemens Quintus Bertrand de Got Papież Plik:Papa Clemens Quintus.jpg Plik:C o a Clemente V.svg Państwo Urodziny ok. 1260 Miejsce Villandraut Śmierć 20 kwietnia 1314 Miejsce Roquemaure Papież Okres sprawowania 1305 – 1314 Arcybiskup Bordeaux Okres sprawowania 1299 – 1305 Wyznanie katolicyzm Kościół rzymskokatolicki Pontyfikat 5 czerwca 1305 Utrata stanu duchownego {{{data laicyzacji}}}