Vilmos: Różnice pomiędzy wersjami

Z Felczak story
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Linia 6: Linia 6:
 
|następca          = [[Gutkeled I. István]]
 
|następca          = [[Gutkeled I. István]]
 
}}
 
}}
 +
 +
[[Kategoria:1a]]
 +
{{Uwaga|
 +
|strona  = https://en.wikipedia.org/wiki/William_of_Saint_Omer_(son_of_Nicholas_I)
 +
|autorzy = https://en.wikipedia.org/w/index.php?title=William_of_Saint_Omer_(son_of_Nicholas_I)&action=history
 +
|nota    = angielski
 +
}}
 +
 +
{|
 +
|
 +
|}
 +
 +
{|
 +
|-style="vertical-align:top;"
 +
|
 +
 +
Guillaume de Fauquembergues
 +
 +
'''Vilmos''' (pol. Wilhelm z Saint Omer'', fr. ''Guillaume de Saint Omer'') (* nieznana, †nieznana), francuski rycerz. Pochodził z rodziny Fauquembergues, której członkowie byli kasztelanami tytułowego zamku Saint-Omer. [1]
 +
 +
Jego ojciec, Mikołaj I z Saint Omer, otrzymał po [[IV wyprawa krzyżowa|czwartej krucjacie]] ziemie w [https://pl.wikipedia.org/wiki/Jednostka_regionalna_Beocja Beocji]. [2] Później poślubił [[Magyarországi Margit bizánci császárné|Małgorzatę Węgierską]] - córkę [[III. Béla|Beli III]], wdowę po [https://pl.wikipedia.org/wiki/Bonifacy_z_Montferratu Bonifacym z Montferrat]], lordzie Tesaloniki (zm. 1207). [3] Nie jest jasne, kiedy małżeństwo miało miejsce: tradycyjne relacje mówią, że Mikołaj zmarł już w 1212 [2] lub 1214 [3], ale F. Van Tricht datuje małżeństwo po 1217 roku. [4]
 +
 +
Guillaume był młodszym synem pary, miał starszego brata [[Béla z Saint Omer|Belę z Saint Omer]]. [2] [4] Podczas gdy Bela otrzymała połowę Teb jako posag ze swojego małżeństwa, [2] Vilmos i jego matka przeprowadzili się do Królestwa Węgier, gdzie królem była [[IV. Béla|Bela IV]], również wnuk Beli III. Po śmierci matki około 1223 r. Vilmos odziedziczył jej majątki w [[Syrmia|Syrmii]] i [[Maczwa|Maczwie]]. Brał udział w [[Mohi|bitwie pod Mohi]], a następnie należał do towarzysza Beli IV, który uciekając przed Mongołami schronił się w Dalmacji. Vilmos był [[ispán]em komitatu [[Kraszna]] w 1241 r. Od 1241 r. aż do śmierci służył [[koniuszy królewski]] [5].
 +
 +
Béla IV zaręczył Vilmosa ze swoją drugą najstarszą córką Małgorzatą (nie mylić ze świętą Małgorzatą Węgierską), jednak obie osoby zmarły do ​​1242 roku. Według jego eptafium w [https://pl.wikipedia.org/wiki/Katedra_w_Splicie katedrze Świętego Domniona] w Splicie Vilmos zmarł w kwietniu 1242 roku w Trogirze, gdzie rodzina królewska mieszkała do okupacji mongolskiej.
 +
 +
== Źródła ==
 +
* Bon, Antoine (1969). ''[* Bon, Antoine (1969). La Morée franque. Recherches historiques, topographiques et archéologiques sur la principauté d'Achaïe]'' [''Frankish Morea. Historyczne, topograficzne i archeologiczne badania Księstwa Achaji''] (po francusku). Paris: De Boccard. OCLC 869621129.
 +
* Longnon, Jean (1969) [1962]. [http://digicoll.library.wisc.edu/cgi-bin/History/History-idx?type=article&did=History.CrusTwo.i0021&id=History.CrusTwo "The Frankish States in Greece, 1204–1311"]]. W Setton, Kenneth M.; Wolff, Robert Lee; Hazard, Harry W. (eds.). ''[http://digital.library.wisc.edu/1711.dl/History.CrusTwo A History of the Crusades, Volume II: The Later Crusades, 1189–1311]'' (Second ed.). Madison, Milwaukee, and London: University of Wisconsin Press. str. 234–275. ISBN 0-299-04844-6.
 +
* Perra, Foteini (2011). [http://www.ehw.gr/l.aspx?id=12951 Οικογένεια Σεντ Ομέρ]. ''Encyklopedia świata greckiego, Beocja'' (po grecku). Foundation of the Hellenic World.
 +
* Van Tricht, Filip (2011). The Latin Renovatio of Byzantium: The Empire of Constantinople (1204–1228). Leiden: Brill. ISBN 978-90-04-20323-5.
 +
* Zsoldos, Attila (2011). Magyarország világi archontológiája, 1000–1301 [Secular Archontology of Hungary, 1000–1301] (po węgiersku). História, MTA Történettudományi Intézete. ISBN 978-963-9627-38-3.
 +
 +
== Przypisy ==
 +
{{izvori}}
 +
 +
{{s-start}}
 +
{{s-off}}
 +
{{succession box|title=[[Master of the Horse (Kingdom of Hungary)|Master of the Horse]]|before=[[Denis Türje]]|years=1241–1242|after=[[Stephen I Gutkeled|Stephen Gutkeled]]}}
 +
{{s-end}}
 +
 +
|
 +
{{Biogram infobox
 +
|imię i nazwisko      = William Saint Omer
 +
|imię i nazwisko org  =
 +
|grafika              =
 +
|opis grafiki        =
 +
|podpis              =
 +
|data urodzenia      =
 +
|miejsce urodzenia    =
 +
|data śmierci        =
 +
|miejsce śmierci      =
 +
|zawód                =
 +
|faksymile            =
 +
|opis faksymile      =
 +
|odznaczenia          =
 +
|commons              =
 +
|wikicytaty          =
 +
|www                  =
 +
}}
 +
|}
 +
 +
[[Kategoria:Zmarli w 1242]]
 +
[[Kategoria:Zmarli w XIII wieku]]
 +
[[Kategoria:Nieznana data urodzenia]]
 +
[[Kategoria:Francuscy emigranci na Węgrzech]]
 +
[[Kategoria:Rodzina]]
 +
[[Kategoria:Rodzina Saint Omer]]
 +
  
 
{{SORTUJ:Vilmos}}
 
{{SORTUJ:Vilmos}}

Wersja z 10:09, 18 maj 2020

Guillaume de Fauquembergues

Vilmos (pol. Wilhelm z Saint Omer, fr. Guillaume de Saint Omer) (* nieznana, †nieznana), francuski rycerz. Pochodził z rodziny Fauquembergues, której członkowie byli kasztelanami tytułowego zamku Saint-Omer. [1]

Jego ojciec, Mikołaj I z Saint Omer, otrzymał po czwartej krucjacie ziemie w Beocji. [2] Później poślubił Małgorzatę Węgierską - córkę Beli III, wdowę po Bonifacym z Montferrat], lordzie Tesaloniki (zm. 1207). [3] Nie jest jasne, kiedy małżeństwo miało miejsce: tradycyjne relacje mówią, że Mikołaj zmarł już w 1212 [2] lub 1214 [3], ale F. Van Tricht datuje małżeństwo po 1217 roku. [4]

Guillaume był młodszym synem pary, miał starszego brata Belę z Saint Omer. [2] [4] Podczas gdy Bela otrzymała połowę Teb jako posag ze swojego małżeństwa, [2] Vilmos i jego matka przeprowadzili się do Królestwa Węgier, gdzie królem była Bela IV, również wnuk Beli III. Po śmierci matki około 1223 r. Vilmos odziedziczył jej majątki w Syrmii i Maczwie. Brał udział w bitwie pod Mohi, a następnie należał do towarzysza Beli IV, który uciekając przed Mongołami schronił się w Dalmacji. Vilmos był [[ispán]em komitatu Kraszna w 1241 r. Od 1241 r. aż do śmierci służył koniuszy królewski [5].

Béla IV zaręczył Vilmosa ze swoją drugą najstarszą córką Małgorzatą (nie mylić ze świętą Małgorzatą Węgierską), jednak obie osoby zmarły do ​​1242 roku. Według jego eptafium w katedrze Świętego Domniona w Splicie Vilmos zmarł w kwietniu 1242 roku w Trogirze, gdzie rodzina królewska mieszkała do okupacji mongolskiej.

Źródła

  • Bon, Antoine (1969). [* Bon, Antoine (1969). La Morée franque. Recherches historiques, topographiques et archéologiques sur la principauté d'Achaïe] [Frankish Morea. Historyczne, topograficzne i archeologiczne badania Księstwa Achaji] (po francusku). Paris: De Boccard. OCLC 869621129.
  • Longnon, Jean (1969) [1962]. "The Frankish States in Greece, 1204–1311"]. W Setton, Kenneth M.; Wolff, Robert Lee; Hazard, Harry W. (eds.). A History of the Crusades, Volume II: The Later Crusades, 1189–1311 (Second ed.). Madison, Milwaukee, and London: University of Wisconsin Press. str. 234–275. ISBN 0-299-04844-6.
  • Perra, Foteini (2011). Οικογένεια Σεντ Ομέρ. Encyklopedia świata greckiego, Beocja (po grecku). Foundation of the Hellenic World.
  • Van Tricht, Filip (2011). The Latin Renovatio of Byzantium: The Empire of Constantinople (1204–1228). Leiden: Brill. ISBN 978-90-04-20323-5.
  • Zsoldos, Attila (2011). Magyarország világi archontológiája, 1000–1301 [Secular Archontology of Hungary, 1000–1301] (po węgiersku). História, MTA Történettudományi Intézete. ISBN 978-963-9627-38-3.

Przypisy

Political offices
Preceded by
{{safesubst:#invoke:MultiReplace|main|Denis Türje|%[%[ *([%?-]) *%]%]|%1|%[%[ *[%?-] *| *(.-) *%]%]|%1}}
Master of the Horse
1241–1242
Succeeded by
{{safesubst:#invoke:MultiReplace|main|Stephen Gutkeled|%[%[ *([%?-]) *%]%]|%1|%[%[ *[%?-] *| *(.-) *%]%]|%1}}

William Saint Omer