Petar Talovac: Różnice pomiędzy wersjami
Przejdź do nawigacji
Przejdź do wyszukiwania
| Linia 24: | Linia 24: | ||
|} | |} | ||
| − | '''Petar Talovac''', w źródłach także '''''Perko''''' (pol. ''Piotr Talovac'', węg. ''Tallóci Péter)'') († 1453), chorwacki szlachcic z rodziny [[Talovac]]. [[Ban Dalmacji i Chorwacji]] (1438-1453). | + | '''Petar Talovac''', w źródłach także '''''Perko''''' (pol. ''Piotr Talovac'', węg. ''Tallóci Péter)'') (* nieznana, † 1453), chorwacki szlachcic z rodziny [[Talovac]]. [[Ban Dalmacji i Chorwacji]] (1438-1453). |
| − | |||
| − | |||
Był '''gubernatorem''' biskupstwa zagrzebskiego, a potem [[Ban Dalmacji i Chorwacji|banem Dalmacji i Chorwacji]]. Pomagał swojemu bratu [[Matko Talovac|Mateuszowi]] w walce o dziedzictwo [[Nelipčić|Nelipčića]] i otrzymał część ich ziem na południe od Velebitu. | Był '''gubernatorem''' biskupstwa zagrzebskiego, a potem [[Ban Dalmacji i Chorwacji|banem Dalmacji i Chorwacji]]. Pomagał swojemu bratu [[Matko Talovac|Mateuszowi]] w walce o dziedzictwo [[Nelipčić|Nelipčića]] i otrzymał część ich ziem na południe od Velebitu. | ||
Wersja z 05:40, 25 maj 2020
| Strona | Autorzy | Nota |
| [1] | [2] | Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku chorwackim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku chorwackim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach. |
Petar Talovac, w źródłach także Perko (pol. Piotr Talovac, węg. Tallóci Péter)) (* nieznana, † 1453), chorwacki szlachcic z rodziny Talovac. Ban Dalmacji i Chorwacji (1438-1453). Był gubernatorem biskupstwa zagrzebskiego, a potem banem Dalmacji i Chorwacji. Pomagał swojemu bratu Mateuszowi w walce o dziedzictwo Nelipčića i otrzymał część ich ziem na południe od Velebitu. RodzinaZmarł prawdopodobnie na początku 1453 r., pozostawiając wdowę Jadwigę Gorjanską (Garai) i dwoje nieletnich dzieci, Iwana i Stjepana. [1] Bio je upravitelj Zagrebačke biskupije, a potom ban Hrvatske i Dalmacije. Pomagao je bratu Matku u borbi za baštinu Nelipčića te je dobio dio njihovih zemalja južno od Velebita. Istaknuo se u protuosmanskoj obrani južnih dijelova Hrvatsko-Ugarskoga Kraljevstva. Umro je vjerojatno početkom 1453. ostavivši za sobom udovicu Jadvigu Gorjansku i dva maloljetna sina, Ivana i Stjepana.[1] PrzypisyVanjske poveznice |
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||