Országh Mihály: Różnice pomiędzy wersjami
| Linia 25: | Linia 25: | ||
Karierę polityczną rozpoczął na dworze króla [[Zygmunt]]a Luksemburga. W latach 1430–38 był '''[[világos]]''' zamku Valvár i [[ispán]]em komitatu [[Zaránd]. W 1433 r. Został mianowany '''[[kamarás]]''' i odtąd pełnił ważną funkcję państwową. Jako członek świty króla był w 1433 r. Rzymie. W latach 1436–38, a następnie w latach 1440–53 był [[skarbnik|skarbnikiem królewskim]]. W 1436 r. otrzymał majątki Csejte i Jókő. W latach 1436–37 był [[Sędzia Kumanów|sędzią Kumanów]], a w 1437 r. był [[ispán]]em komitatów: [[Arad]] i [[Csongrád]]. | Karierę polityczną rozpoczął na dworze króla [[Zygmunt]]a Luksemburga. W latach 1430–38 był '''[[világos]]''' zamku Valvár i [[ispán]]em komitatu [[Zaránd]. W 1433 r. Został mianowany '''[[kamarás]]''' i odtąd pełnił ważną funkcję państwową. Jako członek świty króla był w 1433 r. Rzymie. W latach 1436–38, a następnie w latach 1440–53 był [[skarbnik|skarbnikiem królewskim]]. W 1436 r. otrzymał majątki Csejte i Jókő. W latach 1436–37 był [[Sędzia Kumanów|sędzią Kumanów]], a w 1437 r. był [[ispán]]em komitatów: [[Arad]] i [[Csongrád]]. | ||
| − | Po śmierci Alberta Habsburga (1439) był jednym z arystokratów. W 1440 r. | + | Po śmierci [[Albert|Alberta Habsburga]] (1439) '''był jednym z arystokratów'''. W 1440 r. poparł wybór Władysława Jagiellończyka na króla jako [[I. Ulászló|Ulászló I]] i był członkiem delegacji, która przekazała ten fakt polskiemu władcy. W latach 1441–1445 był [[ispán]]em komitatu [[Sopron]]. Po śmierci króla Władysława w 1444 r., w latach 1448–58 był jednym z siedmiu naczelnych dowódców narodowych. Pełniąc tę funkcję, pod rządami [[Hunyadi János]]Jana Hunyadiego]] (1446–52) bronił Doliny Wagu: był zmuszony rozmieścić własną armię przeciwko czeskiemu przywódcy najemników [[Giskra János]]Janowi Giskrze]] i wielu innym morawskim i austriackim szlachcicom, którzy stale najeżdżali jego posiadłości. Od 1454 r. był [[Odźwierny|odźwiernym]] króla [[V. László|Władysława V]], a od 1457 r. był [[ispán]]em komitatu [[Bars]]. |
| − | + | '''Mówi się, że Michał z tego kraju, człowiek uważany za mądrego ze względu na swoją niezwykłą mądrość i bogactwo doświadczenia, świadczył nie tylko w swoim sercu, ale także w ustach: Kogo widzi, gdy jest koronowany Świętą Koroną, czcij go, uważaj za świętego króla i czcij go, jeśli ma wołu .''' | |
| − | |||
| − | |||
| − | Mówi się, że Michał z tego kraju, człowiek uważany za mądrego ze względu na swoją niezwykłą mądrość i bogactwo doświadczenia, świadczył nie tylko w swoim sercu, ale także w ustach: Kogo widzi, gdy jest koronowany Świętą Koroną, czcij go, uważaj za świętego króla i czcij go, jeśli ma wołu . | ||
<small><small><small><small>{{idézet2|''Azt beszélik, hogy Ország Mihály, ez a rendkívül eszes és rengeteg tapasztalata folytán nem ok nélkül bölcsnek tartott férfiú nemcsak a szívében, hanem a száján is vallotta: Akit a Szent Koronával koronázva látsz, imádd, szentséges királynak tekintsd és tiszteld, ha ökör volna is.''|[[Antonio Bonfini]]: ''A magyar történelem tizedei''<ref>[http://www.tankonyvtar.hu/hu/tartalom/tkt/magyar-tortenelem/ch34.html Antonio Bonfini: ''A magyar történelem tizedei''], tankonyvtar.hu</ref> }} </small></small></small></small> | <small><small><small><small>{{idézet2|''Azt beszélik, hogy Ország Mihály, ez a rendkívül eszes és rengeteg tapasztalata folytán nem ok nélkül bölcsnek tartott férfiú nemcsak a szívében, hanem a száján is vallotta: Akit a Szent Koronával koronázva látsz, imádd, szentséges királynak tekintsd és tiszteld, ha ökör volna is.''|[[Antonio Bonfini]]: ''A magyar történelem tizedei''<ref>[http://www.tankonyvtar.hu/hu/tartalom/tkt/magyar-tortenelem/ch34.html Antonio Bonfini: ''A magyar történelem tizedei''], tankonyvtar.hu</ref> }} </small></small></small></small> | ||
| − | Od 1458 r. | + | Od 1458 r. był stronnikiem [[Szilágyi Mihály|Michał Szilágyi]], a następnie młodego [[Maciej I|Macieja]]. W 1458 r. przejął urząd po odwołanym[[ palatyn]]ie [[Garai László| Władysławie Garai]], sprawując go do swojej śmierci. Brał udział w mediacjach między stronnikami [[Fridrich III. (HRR)|Fryderyka]], zwłaszcza między [[Újlaki V. Miklós|Michałem V Újlakim]] a królem Maciejem. Towarzyszył królowi Maciejowi we wszystkich jego głównych kampaniach. W 1461 r. wspierał armią 5000 ludzi księcia Austrii [[Albert VI|Alberta VI]] w walce z bratem, cesarzem. W 1466 roku brał udział w kampanii na Morawach. W 1467 r. był przywódcą armii, która pokonała powstanie Siedmiogrodu przeciwko Maciejowi, a 10 lat później walczył przy oblężeniu Szabács. Za swoje usługi otrzymał ogromne majątki od króal Macieja. |
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | + | Z jego wspomnień [[Thuróczi János|János Thuróczi]] napisał swoją kronikę. | |
== Przypisy == | == Przypisy == | ||
Wersja z 12:21, 28 maj 2020
| Strona | Autorzy | Nota |
| [1] | [2] | Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku węgierskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku węgierskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach. |
|
Błąd przy generowaniu miniatury: Ősei Jego przodkowie pochodzili z rodzaju Gutkeled Országh Mihály de Guthi (pol. Michał Országh de Guti) (* ok.1410, † 1484), węgierski szlachcic, főkincstartó, królewski odźwierny, palatyn za panowania króla Węgier Macieja Korwina. Spis treściŻyciorysPochodził z rodu Szabolcs, jednego z najbiedniejszych rodów rodu klanu Gutkeled, (gałąź Farkas). Syn Gáspára i Katalin Parlagi; miał dwóch braci: Jana − Skarbniak królewskiego i młodszego brata. Jego pierwszą żoną była Barbara Rozgonyi, a drugą była Jakcs Anna de Kusal. Miał czterech synów i cztery córki. Dzięki swojemu pierwszemu małżeństwu wstąpił w szeregi baronów. Karierę polityczną rozpoczął na dworze króla Zygmunta Luksemburga. W latach 1430–38 był világos zamku Valvár i ispánem komitatu [[Zaránd]. W 1433 r. Został mianowany kamarás i odtąd pełnił ważną funkcję państwową. Jako członek świty króla był w 1433 r. Rzymie. W latach 1436–38, a następnie w latach 1440–53 był skarbnikiem królewskim. W 1436 r. otrzymał majątki Csejte i Jókő. W latach 1436–37 był sędzią Kumanów, a w 1437 r. był ispánem komitatów: Arad i Csongrád. Po śmierci Alberta Habsburga (1439) był jednym z arystokratów. W 1440 r. poparł wybór Władysława Jagiellończyka na króla jako Ulászló I i był członkiem delegacji, która przekazała ten fakt polskiemu władcy. W latach 1441–1445 był ispánem komitatu Sopron. Po śmierci króla Władysława w 1444 r., w latach 1448–58 był jednym z siedmiu naczelnych dowódców narodowych. Pełniąc tę funkcję, pod rządami Hunyadi JánosJana Hunyadiego]] (1446–52) bronił Doliny Wagu: był zmuszony rozmieścić własną armię przeciwko czeskiemu przywódcy najemników Giskra JánosJanowi Giskrze]] i wielu innym morawskim i austriackim szlachcicom, którzy stale najeżdżali jego posiadłości. Od 1454 r. był odźwiernym króla Władysława V, a od 1457 r. był ispánem komitatu Bars. Mówi się, że Michał z tego kraju, człowiek uważany za mądrego ze względu na swoją niezwykłą mądrość i bogactwo doświadczenia, świadczył nie tylko w swoim sercu, ale także w ustach: Kogo widzi, gdy jest koronowany Świętą Koroną, czcij go, uważaj za świętego króla i czcij go, jeśli ma wołu .
Od 1458 r. był stronnikiem Michał Szilágyi, a następnie młodego Macieja. W 1458 r. przejął urząd po odwołanympalatynie Władysławie Garai, sprawując go do swojej śmierci. Brał udział w mediacjach między stronnikami Fryderyka, zwłaszcza między Michałem V Újlakim a królem Maciejem. Towarzyszył królowi Maciejowi we wszystkich jego głównych kampaniach. W 1461 r. wspierał armią 5000 ludzi księcia Austrii Alberta VI w walce z bratem, cesarzem. W 1466 roku brał udział w kampanii na Morawach. W 1467 r. był przywódcą armii, która pokonała powstanie Siedmiogrodu przeciwko Maciejowi, a 10 lat później walczył przy oblężeniu Szabács. Za swoje usługi otrzymał ogromne majątki od króal Macieja. Z jego wspomnień János Thuróczi napisał swoją kronikę. Przypisy
Źródła
Więcej informacji |
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
