Królestwo Chorwacji: Różnice pomiędzy wersjami
| Linia 70: | Linia 70: | ||
|líder1 = [[Kralj Tomislav|Tomislav]] <small>(ostatni książę)</small> | |líder1 = [[Kralj Tomislav|Tomislav]] <small>(ostatni książę)</small> | ||
|año_líder1 = [[925]] – [[928]] | |año_líder1 = [[925]] – [[928]] | ||
| − | |líder2 = | + | |líder2 = [[Petar Svačić]] (ostatni) |
| − | + | |año_líder2 = [[1093]] – [[1097]] | |
| − | | | + | |líder3 = |
|año_líder3 = | |año_líder3 = | ||
|título_gobernante = [[Ban]] | |título_gobernante = [[Ban]] | ||
Wersja z 18:35, 2 cze 2020
| Strona | Autorzy | Nota |
| [1] | [2] | Ten artykuł pochodzi z Wikipedii w języku polskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku polskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach. |
Królestwo Chorwacji (chorw. Kraljevina Hrvatska lub Hrvatsko Kraljevstvo; łac. Regnum Croatiae lub Regnum Croatorum), także Królestwo Chorwatów (chorw. Kraljevstvo Hrvata, łac. Regnum Croatorum) – średniowieczne królestwo, które obejmowało obszar dzisiejszej Chorwacji i Bośni i Hercegowiny na Bałkanach. HistoriaKrólestwo Chorwacji powstało w 925, kiedy to papież Jan X koronował Tomisława Chorwackiego i istniało jako niezależny podmiot polityczny przez blisko dwa stulecia. Historia królestwa obfitowała w konflikty z Republiką Wenecką, Bułgarią, Węgrami i, okazjonalnie, z papiestwem. W 1102 roku, po kryzysie sukcesyjnym rodzimej dynastii Trpimirowiczów Chorwacja de facto straciła swoją niepodległość w następstwie unii personalnej z Królestwem Węgier. 1 stycznia 1527 chorwacki sejm w Cetin wybrał, po śmierci władcy Węgier i Chorwacji Ludwika II Jagiellończyka, Ferdynanda I Habsburga na króla. Nowa dynastia panowała w Chorwacji do 1918 roku. Po roku 1849, Królestwo Slawonii i Królestwo Chorwacji zostały uznane jako oddzielne kraje koronne Cesarstwa Austriackiego. Zgodnie z węgiersko-chorwackim porozumieniem zawartym w 1868, Królestwo Slawonii wraz z Królestwem Chorwacji (początkowo także wraz z Królestwem Dalmacji, stąd pozostała nazwa) jako „Trójjedyne Królestwo Chorwacji, Slawonii i Dalmacji” stała się Krajem Korony św. Stefana (węgierskiej części dualistycznej monarchii Austro-Węgier), zachowując jednakże pewną dozę suwerenności np. posiadało pełną autonomię w sprawach administracji, sądownictwa, wyznania czy szkolnictwa. Królestwo Chorwacji istniało w ramach tego królestwa de iure do 1918 roku. Królowie ChorwacjiBibliografia
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||
.svg){kind=link}
