Garai II. Miklós: Różnice pomiędzy wersjami
| Linia 15: | Linia 15: | ||
{{Redoslijed| | {{Redoslijed| | ||
| − | |poprzednik = [[Csák Miklós]] | + | |poprzednik = [[Csák I. Miklós]] |
|gl_članak_funkcija = [[Ban Maczwy]]<br>(1359-1375) | |gl_članak_funkcija = [[Ban Maczwy]]<br>(1359-1375) | ||
|współrządzący = | |współrządzący = | ||
Wersja z 13:07, 12 cze 2020
| Strona | Autorzy | Nota |
| [1] | [2] | Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku chorwackim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku chorwackim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach. |
Garai II. Miklós (chor. Nikola II. Gorjanski) (*1367, † po 3 grudnia 1433), chorwacki szlachcic, węgierski palatyn i chorwacki i slawoński ban, syn palatyna Mikołaja I i brat Jana VII. Członek chorwackiej rodziny Gorjansk. Nikola II. Gorjanski (?, druga pol. 15. st. – ?, poslije 3. prosinca 1433.), hrvatski velikaš, ugarski palatin i hrvatski ban. Sin palatina Nikole I. i brat Ivana VII. Iz hrvatske je plemenitaške obitelji Gorjanskih. Jego pierwszą żoną była córka serbskiego księcia Łazarza, a drugą była Anna Cilejska, córka Hermana II. [1] Prva supruga bila mu je kći srpskog kneza Lazara, a druga Ana Celjska, kći Hermana II.[1] Spis treściŻyciorysBył stronnikiem królowej wdowy Elżbiety i Marii. W 1386 r. udało mu się uciec z bitwy pod Garą, a w następnym roku przeprowadził serię bitew przeciwko zbuntowanym braciom Horvat [2]. W 1387 r. król Zygmunt mianował go banem Maczwy, w 1394 chorwacko-dalmatyńskim i w 1397 słowiańskim. Brał udział z królem Zygmuntem w ataku na Bośnię, gdzie oblegał Dobor, w którym skryli się u odbyły Ivaniš i Pavao Horvat. Bio je pristaša kraljica Elizabete i Marije. Godine 1386. uspio se spasiti iz bitke kod Gorjana te je sljedeće godine vodio niz bitaka protiv pobunjene braće Horvat.[2] Kralj Žigmund ga je 1387. imenovao mačvanskim, 1394. hrvatsko-dalmatinskim, a 1397. slavonskim banom. Sudjelovao je s kraljem Žigmundom u napadu na Bosnu, gdje su opsjeli Dobor koji su držali Ivaniš i Pavao Horvat. W 1394 r. Zmiażdżył rebeliantów w bitwie pod Kninem i ustanowił królewskie rządy w Chorwacji i Dalmacji [3]. Po klęsce chrześcijańskiej armii pod Nikopolem Miklósowi udało mu się uratować łodzią. W następnym roku uczestniczył w zgromadzeniu w Križevciu, gdzie zginął Stjepan Lacković. Godine 1394. slomio je pobunjenike u bitci kod Knina i uspostavio kraljevsku vlast u Hrvatskoj i Dalmaciji.[3] Poslije poraza kršćanske vojske kod Nikopolja, Nikola II. se uspio spasiti brodom. Iduće je godine sudjelovao na saboru u Križevcima gdje je ubijen Stjepan Lacković. Od króla uzyskał władzę nad Cresa i Lošinja, Medvedgrad, a także był księciem Splitu i Rabu. W 1401 r. został mianowany węgierskim palatynem ze względu na zasługi w uwolnieniu króla Zygmunta i pełnił tę funkcję do końca życia. [4] Od kralja je dobio upravu nad Cresom i Lošinjem, Medvedgrad, a bio je i splitski i rapski knez. Godine 1401. je zbog zasluga u oslobođenju kralja Žigmunda, imenovan ugarskim palatinom i tu je dužnost obavljao do kraja života.[4] W 1412 roku brał udział w nieudanej wojnie z Wenecjanami. Godine 1412. sudjelovao je u neuspješnom ratu protiv Mlečana. Vidi jošPrzypisyVanjske poveznice |
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
[[Kategoria:Ród Garai]