Traktat Wyszehradzki: Różnice pomiędzy wersjami

Z Felczak story
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
 
Linia 1: Linia 1:
Źródł: [https://hr.wikipedia.org/wiki/Vi%C5%A1egradski_ugovor Višegradski ugovor]
+
[[Kategoria:0]]
 +
[[Kategoria:Strony przetłumaczone z chorwackiej Wikipedii]]
 +
{{Uwaga|
 +
|strona  = https://hr.wikipedia.org/wiki/Vi%C5%A1egradski_ugovor
 +
|autorzy = https://hr.wikipedia.org/w/index.php?title=Vi%C5%A1egradski_ugovor&action=history
 +
|nota    = chorwacki
 +
}}
  
Traktat wyszehradzki to przywilej chorwacko-węgierskiego króla Ludovika I. Anjuvinaca do Dubrownika (gmina Dubrownik), wydany w Wyszehradzie 27 maja 1358 r. Jest to jeden z najważniejszych dokumentów historii Dubrownika.
+
{|
 +
|
 +
|}
  
  '''Višegradski ugovor''' je privilegij hrvatsko-ugarskog kralja [[Ludovik I. Anžuvinac|Ludovika I. Anžuvinca]] [[Dubrovnik]]u (dubrovačkoj [[komuna|komuni]]), izdan u [[Višegrad, Mađarska|Višegradu]] [[27. svibnja]] [[1358.]] godine. Jedan je od najvažnijih dokumenata dubrovačke povijesti.
+
{|
 +
  |-style="vertical-align:top;"
 +
|
  
Przez [[pokój w Zadarze]] od 18 lutego 1358 r. Ludovik I zmusił Republikę Wenecką do rezygnacji z posiadania całej Dalmacji i wszystkich wysp od Kvarneru do Drace. W ten sposób Dubrownik stał się częścią królestwa Węgier i po raz pierwszy wszedł do wspólnoty politycznej z krajami chorwackimi. Traktat Wyszehradzki określa relacje między Dubrownikiem a królestwem Węgier. Król Ludovik zapewnił Dubrownikowi ochronę i uprzywilejowaną pozycję wśród miast Dalmacji, dzięki czemu miasto mogło się rozwijać niezależnie. Obowiązkiem Dubrownika było dotrzymanie do tej pory wszystkich zobowiązań wobec Wenecjan. Stosunki nawiązane Traktatem Wyszehradzkim były wielkim krokiem naprzód w kierunku całkowitej niepodległości Dubrownika. Od 1358 r. Dubrownik stał się całkowicie autonomiczny, pod nominalnymi rządami królów węgierskich.
+
'''Traktat wyszehradzki''' (chor. ''Višegradski ugovor'') to przywilej chorwacko-węgierskiego króla [[I. Lajos|Ludwika I]] do Dubrownika (gmina Dubrownik), wydany w Wyszehradzie 27 maja 1358 r. Jest to jeden z najważniejszych dokumentów historii Dubrownika.
  
[[Zadarski mir|Zadarskim mirom]] od [[18. veljače]] [[1358.]] Ludovik I. prisilio je [[Mletačka Republika|Mletačku Republiku]] da se odrekne posjeda cijelog [[dalmacija|dalmatinskog]] kopna i svih otoka od [[Kvarner]]a do [[Drač]]a. Tako je Dubrovnik postao dijelom ugarskog kraljevstva i po prvi put ušao u političku zajednicu s [[Hrvatska|hrvatskim]] zemljama. Višegradskim ugovorom određen je odnos između Dubrovnika i ugarskog kraljevstva. Kralj Ludovik je Dubrovniku dao zaštitu i povlašteni položaj među [[Dalmacija (tema)|dalmatinskim]] gradovima i time gradu omogućio samostalan razvitak. Dubrovačka je obveza bila primiti sve one obveze koje je do tada imala prema Mlečanima. Odnosi, utvrđeni Višegradskim ugovorom, bili su velik korak naprijed prema potpunoj samostalnosti Dubrovnika. Od 1358. godine Dubrovnik je u stvari postao posve autonoman, pod nominalnom vlašću ugarskih kraljeva.
+
W wyniku [[Zárai béke|traktatu w Zadaru|]] z 18 lutego 1358 r. król Węgier Ludwik zmusił [[Republika Wenecka|Republikę Wenecką]] do rezygnacji z posiadania całej Dalmacji i wszystkich wysp od od [[Kvarner]]a do [[Drač]]a. W ten sposób Dubrownik stał się częścią królestwa Węgier i po raz pierwszy wszedł do wspólnoty politycznej z krajami chorwackimi. Traktat Wyszehradzki określa relacje między Dubrownikiem a królestwem Węgier. Król Ludwik zapewnił Dubrownikowi ochronę i uprzywilejowaną pozycję wśród miast Dalmacji, dzięki czemu miasto mogło się rozwijać niezależnie. Obowiązkiem Dubrownika było dotrzymanie do tej pory wszystkich zobowiązań wobec Wenecjan. Stosunki nawiązane Traktatem Wyszehradzkim były wielkim krokiem naprzód w kierunku całkowitej niepodległości Dubrownika. Od 1358 r. Dubrownik stał się całkowicie autonomiczny, pod nominalnymi rządami królów węgierskich.
  
==Izvori==
+
== Źródła ==
 
* [http://www.ffzg.hr/vijece/DV03_12.htm Zdenka Janeković Römer, ''Višegradski ugovor: temelj Dubrovačke Republike'', Zagreb, 2003]
 
* [http://www.ffzg.hr/vijece/DV03_12.htm Zdenka Janeković Römer, ''Višegradski ugovor: temelj Dubrovačke Republike'', Zagreb, 2003]
  
==Poveznice==
+
== Linki zewnętrrzne ==
 
* [[Dubrovačka Republika]]
 
* [[Dubrovačka Republika]]
  
[[Kategorija:Dubrovačka Republika]]
+
{{SORTUJ:Traktat, Wyszehrad}}
[[Kategorija:Hrvatski povijesni dokumenti]]
+
 
 +
[[Kategoria:Republika Dubrownika]]
 +
[[Kategoria:Republika Raguzy]]
 +
[[Kategoria:Chorwacka historia]]
 +
[[Kategoria:Historia Chorwacji]]
 +
[[Kategoria:Historia Wegier]]

Aktualna wersja na dzień 17:26, 7 lip 2020

Traktat wyszehradzki (chor. Višegradski ugovor) to przywilej chorwacko-węgierskiego króla Ludwika I do Dubrownika (gmina Dubrownik), wydany w Wyszehradzie 27 maja 1358 r. Jest to jeden z najważniejszych dokumentów historii Dubrownika.

W wyniku traktatu w Zadaru| z 18 lutego 1358 r. król Węgier Ludwik zmusił Republikę Wenecką do rezygnacji z posiadania całej Dalmacji i wszystkich wysp od od Kvarnera do Drača. W ten sposób Dubrownik stał się częścią królestwa Węgier i po raz pierwszy wszedł do wspólnoty politycznej z krajami chorwackimi. Traktat Wyszehradzki określa relacje między Dubrownikiem a królestwem Węgier. Król Ludwik zapewnił Dubrownikowi ochronę i uprzywilejowaną pozycję wśród miast Dalmacji, dzięki czemu miasto mogło się rozwijać niezależnie. Obowiązkiem Dubrownika było dotrzymanie do tej pory wszystkich zobowiązań wobec Wenecjan. Stosunki nawiązane Traktatem Wyszehradzkim były wielkim krokiem naprzód w kierunku całkowitej niepodległości Dubrownika. Od 1358 r. Dubrownik stał się całkowicie autonomiczny, pod nominalnymi rządami królów węgierskich.

Źródła

Linki zewnętrrzne