Моравска Србија: Różnice pomiędzy wersjami

Z Felczak story
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
 
Linia 26: Linia 26:
 
|}
 
|}
  
−
'''Serbia Morawska''' (serb. ''Moravská Srbija''/''Моравска Србија'', tur. ''Sırbistan Prensliği''), ze względu na związek z rzeką Morawą, było najważniejszym z państw serbskich, które powstały po upadku imperium serbskiego w 1371 r. Stworzenie tego państwa wiąże się z księciem (klęczącym) Lazarem Hrebeljanoviciem, który walczył i zginął w bitwie o Kosowo (1389)<ref>Encyclopedia Britannica. [http://www.britannica.com/EBchecked/topic/322736/Battle-of-Kosovo#ref=ref278419 Battle of Kosovo.]</ref> o tak zwane królestwo Knez Lazar.
+
'''Serbia Morawska''' (serb. ''Moravská Srbija''/''Моравска Србија'', tur. ''Sırbistan Prensliği''), ze względu na związek z rzeką Morawą, było najważniejszym z państw serbskich, które powstały po upadku [https://pl.wikipedia.org/wiki/Carstwo_Serbskie carstwa serbskiego] w 1371 r. Stworzenie tego państwa wiąże się z księciem [[Lazar Hrebeljanović|Lazarem Hrebeljanovićiem]], który walczył i zginął w [https://pl.wikipedia.org/wiki/Bitwa_na_Kosowym_Polu_(1389) bitwie o Kosowo (1389)]<ref>Encyclopedia Britannica. [http://www.britannica.com/EBchecked/topic/322736/Battle-of-Kosovo#ref=ref278419 Battle of Kosovo.]</ref> o tak zwane królestwo Knez Lazar.
  
 
== Historia ==
 
== Historia ==
Linia 33: Linia 33:
 
=== Konsolidacja ===
 
=== Konsolidacja ===
  
−
Lazar opuścił Prizren na początku 1370 roku i poświęcił się umocnieniu swojej władzy w północnych regionach Serbii wokół swojego dworu w Kruševacu. Chociaż był zaangażowany jako wasal Stefana Uroša V, w 1371 roku odmówił udziału w bitwie pod Maritzą, w której większość serbskiej armii cesarskiej została zniszczona przez siły z Imperium Osmańskiego.<ref>''The Late Medieval Balkans: a critical survey from the late twelfth century to the Ottoman ''. John Van Antwerp. University of Michigan, 1994. str. 379. ISBN 0-472-08260-4.</ref> Niedługo potem zmarł Stefan Uroš V. Był ostatnim z cesarzy Niemenjić. Dzięki połączeniu dyplomacji, działań wojskowych, sojuszy i rodziny Lazar wyłonił się z wynikającej z niego próżni władzy jako najpotężniejszy serbski szlachcic, który nie służył Turkom.<ref name=Serbi>Serbian Unity Congress. [https://web.archive.org/web/20090503003156/http://www.serbianunity.net/culture/history/Serb_History/Rulers/Lazar_Hrebeljanovic.html Lazar Hrebeljanovic (1371-1389).]</ref> Dynastyczną legitymację uzyskał poślubiając Milicę Nemanjić, mimo że zachował jedynie tytuł Kneza minor, użył jednak cesarskiego imienia „Stefan”, a także autokracji.
+
Lazar opuścił Prizren na początku 1370 roku i poświęcił się umocnieniu swojej władzy w północnych regionach Serbii wokół swojego dworu w Kruševacu. Chociaż był zaangażowany jako wasal Stefana Uroša V, w 1371 roku odmówił udziału w bitwie pod Maritzą, w której większość serbskiej armii cesarskiej została zniszczona przez siły [[Imperium|Imperium Osmańskiego]].<ref>''The Late Medieval Balkans: a critical survey from the late twelfth century to the Ottoman ''. John Van Antwerp. University of Michigan, 1994. str. 379. ISBN 0-472-08260-4.</ref> Niedługo potem zmarł Stefan Uroš V. Był ostatnim z cesarzy Niemenjić. Dzięki połączeniu dyplomacji, działań wojskowych, sojuszy i rodziny Lazar wyłonił się z wynikającej z niego próżni władzy jako najpotężniejszy serbski szlachcic, który nie służył Turkom.<ref name=Serbi>Serbian Unity Congress. [https://web.archive.org/web/20090503003156/http://www.serbianunity.net/culture/history/Serb_History/Rulers/Lazar_Hrebeljanovic.html Lazar Hrebeljanovic (1371-1389).]</ref> Dynastyczną legitymację uzyskał poślubiając Milicę Nemanjić, mimo że zachował jedynie tytuł Kneza minor, użył jednak cesarskiego imienia „Stefan”, a także autokracji.
  
 
Lazar poświęcił się wzmocnieniu państwa serbskiego, wiedząc, że w końcu będzie musiał stawić czoła zagrożeniu osmańskiemu. Jego rząd zjednoczył większość Serbii i zdołał zdobyć lojalność większości Serbów. W 1377 r. Przyznał tytuł „Króla Serbów” królowi Tvrtko I z Bośni, który miał więcej powiązań z Niemenic niż król Lazar<ref name = Serbi/>. W następnym roku Lazar został koronowany na „Władcę Serbów i Dunaju, Stefana Księcia Lazara, autokratę wszystkich Serbów”.<ref name = unit/> Jego pierwszą ważną akcją wojskową była bitwa pod Dubrawnicą, w której jego wojska odniosły decydujące zwycięstwo nad armią osmańską w południowej Serbii. Nie odnotowano żadnych nowych działań wojennych aż do bitwy pod Pločnikiem (1386), kiedy to Knez Lazar zdołał zniszczyć armię osmańską i zmusić go do wycofania się do Niszu.<ref>Evans, Arthur. Through Bosnia and the Herzegóvina on Foot During the Insurrection, (Longmans, Green and Co, 1877), lxiv.</ref> Serbskie wojska również wzięły udział w bitwie pod Bileca (1388), gdzie odnieśli kolejne zwycięstwo nad Turkami.<ref name=unit>Serbian Unity Congress. [https://web.archive.org/web/20081201173826/http://www.serbianunity.net/culture/history/Serb_History/decline.html Serbian Medieval History.]</ref>
 
Lazar poświęcił się wzmocnieniu państwa serbskiego, wiedząc, że w końcu będzie musiał stawić czoła zagrożeniu osmańskiemu. Jego rząd zjednoczył większość Serbii i zdołał zdobyć lojalność większości Serbów. W 1377 r. Przyznał tytuł „Króla Serbów” królowi Tvrtko I z Bośni, który miał więcej powiązań z Niemenic niż król Lazar<ref name = Serbi/>. W następnym roku Lazar został koronowany na „Władcę Serbów i Dunaju, Stefana Księcia Lazara, autokratę wszystkich Serbów”.<ref name = unit/> Jego pierwszą ważną akcją wojskową była bitwa pod Dubrawnicą, w której jego wojska odniosły decydujące zwycięstwo nad armią osmańską w południowej Serbii. Nie odnotowano żadnych nowych działań wojennych aż do bitwy pod Pločnikiem (1386), kiedy to Knez Lazar zdołał zniszczyć armię osmańską i zmusić go do wycofania się do Niszu.<ref>Evans, Arthur. Through Bosnia and the Herzegóvina on Foot During the Insurrection, (Longmans, Green and Co, 1877), lxiv.</ref> Serbskie wojska również wzięły udział w bitwie pod Bileca (1388), gdzie odnieśli kolejne zwycięstwo nad Turkami.<ref name=unit>Serbian Unity Congress. [https://web.archive.org/web/20081201173826/http://www.serbianunity.net/culture/history/Serb_History/decline.html Serbian Medieval History.]</ref>

Wersja z 07:59, 24 lip 2020

Strona Autorzy Nota
[1] [2] Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku angielskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku angielskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach.
Strona Autorzy Nota
[3] [4] Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku hiszpańskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku hiszpańskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach.

Serbia Morawska (serb. Moravská Srbija/Моравска Србија, tur. Sırbistan Prensliği), ze względu na związek z rzeką Morawą, było najważniejszym z państw serbskich, które powstały po upadku carstwa serbskiego w 1371 r. Stworzenie tego państwa wiąże się z księciem Lazarem Hrebeljanovićiem, który walczył i zginął w bitwie o Kosowo (1389)[1] o tak zwane królestwo Knez Lazar.

Historia

Plik:La serbie en Fin de regne de Lazar-es.svg
Serbia księcia Lazara, położona nad Moravą.

Konsolidacja

Lazar opuścił Prizren na początku 1370 roku i poświęcił się umocnieniu swojej władzy w północnych regionach Serbii wokół swojego dworu w Kruševacu. Chociaż był zaangażowany jako wasal Stefana Uroša V, w 1371 roku odmówił udziału w bitwie pod Maritzą, w której większość serbskiej armii cesarskiej została zniszczona przez siły Imperium Osmańskiego.[2] Niedługo potem zmarł Stefan Uroš V. Był ostatnim z cesarzy Niemenjić. Dzięki połączeniu dyplomacji, działań wojskowych, sojuszy i rodziny Lazar wyłonił się z wynikającej z niego próżni władzy jako najpotężniejszy serbski szlachcic, który nie służył Turkom.[3] Dynastyczną legitymację uzyskał poślubiając Milicę Nemanjić, mimo że zachował jedynie tytuł Kneza minor, użył jednak cesarskiego imienia „Stefan”, a także autokracji.

Lazar poświęcił się wzmocnieniu państwa serbskiego, wiedząc, że w końcu będzie musiał stawić czoła zagrożeniu osmańskiemu. Jego rząd zjednoczył większość Serbii i zdołał zdobyć lojalność większości Serbów. W 1377 r. Przyznał tytuł „Króla Serbów” królowi Tvrtko I z Bośni, który miał więcej powiązań z Niemenic niż król Lazar[3]. W następnym roku Lazar został koronowany na „Władcę Serbów i Dunaju, Stefana Księcia Lazara, autokratę wszystkich Serbów”.[4] Jego pierwszą ważną akcją wojskową była bitwa pod Dubrawnicą, w której jego wojska odniosły decydujące zwycięstwo nad armią osmańską w południowej Serbii. Nie odnotowano żadnych nowych działań wojennych aż do bitwy pod Pločnikiem (1386), kiedy to Knez Lazar zdołał zniszczyć armię osmańską i zmusić go do wycofania się do Niszu.[5] Serbskie wojska również wzięły udział w bitwie pod Bileca (1388), gdzie odnieśli kolejne zwycięstwo nad Turkami.[4]

Zniknięcie

Lazar zmarł podczas decydującej bitwy o Kosowo w 1389 r. Wraz z większością elity politycznej Serbii. Po jego śmierci jego syn Stefan Lazarević został księciem Serbii w 1389 roku. Natychmiast po bitwie o Kosowo król Węgier Zygmunt zaatakował z północy i zdewastował Serbię. Król Stefan, sfrustrowany przez Węgrów, nie mogąc walczyć na dwóch frontach, przyjął wasal osmańskiego wasala[6], uczestnicząc jako wasal osmański w bitwie pod Karanovasą w 1394 roku, bitwie o Rovine w 1395 roku, bitwie pod Nikopolis w 1396 i bitwa pod Angorą w 1402 r. Został despotą Serbii w 1402 r., a w 1403 r. ogłosił Belgrad stolicą swojego nowego państwa, znanego jako Despotat Serbii, i który zakończył okres Serbii na Morawie.

Władcy

Zobacz także

Przypisy

  1. ↑ Encyclopedia Britannica. Battle of Kosovo.
  2. ↑ The Late Medieval Balkans: a critical survey from the late twelfth century to the Ottoman . John Van Antwerp. University of Michigan, 1994. str. 379. ISBN 0-472-08260-4.
  3. ↑ 3,0 3,1 Serbian Unity Congress. Lazar Hrebeljanovic (1371-1389).
  4. ↑ 4,0 4,1 Serbian Unity Congress. Serbian Medieval History.
  5. ↑ Evans, Arthur. Through Bosnia and the Herzegóvina on Foot During the Insurrection, (Longmans, Green and Co, 1877), lxiv.
  6. ↑ Blago Fund. Stefan Lazarevic, Prince (1389 - 1402).

Linki zewnętrzne

Historia de Serbia (po hiszpańsku)

Моравска Србија (serb)
(Moravská Srbija)
Serbia Morawska (pol.)
Sırbistan Prensliği (tur.)

Księstwo średniowieczne

← Plik:Flag of the Serbian Empire, reconstruction.svg

 1373-1402

Bandera →

Escudo de

Ubicación de
Serbia Morawska
Stolica Kruševac
Język oficialny Serbio
Religia Ortodoksyjny kościół serbski
Rząd Monarchia
Książę
 • 1373 - 1389 Lazar Hrebeljanović
 • 1389 - 1403 Esteban Lazarević
Historia
 • Utworzone przez
Lazar Hrebeljanović		 1373
 • Zwasalizowane przez
Imperium Osmańskie		 1402
Waluta Perper serbio


Źródło: „http://natusiewicz.pl/felczak/index.php?title=Моравска_Србија&oldid=38102”