Лев I Данилович: Różnice pomiędzy wersjami
(Utworzono nową stronę "Kategoria:0 Kategoria:Strony importowane z polskiej Wikipedii {{Uwaga polska| |strona = https://pl.wikipedia.org/wiki/Lew_Halicki |autorzy = https://pl.wikipedi...") |
|||
| Linia 42: | Linia 42: | ||
|matka = | |matka = | ||
|rodzeństwo = | |rodzeństwo = | ||
| − | |1. związek z = | + | |1. związek z = [[Boldog Konstancia|Konstancja węgierska]] |
|1. związek od = | |1. związek od = | ||
|1. związek do = | |1. związek do = | ||
| − | |1. dzieci = | + | |1. dzieci = [https://pl.wikipedia.org/wiki/Jerzy_Lwowic Jerzy] |
|odznaczenia = | |odznaczenia = | ||
|commons = | |commons = | ||
| Linia 56: | Linia 56: | ||
W [[1272]] przeniósł stolicę królestwa z [[Chełm]]a do założonego przez ojca [[Lwów|Lwowa]] (nazwanego tak na jego cześć). | W [[1272]] przeniósł stolicę królestwa z [[Chełm]]a do założonego przez ojca [[Lwów|Lwowa]] (nazwanego tak na jego cześć). | ||
| − | W [[1280]] na czele wojsk tatarsko-ruskich uderzył na [[Leszek Czarny|Leszka II Czarnego]], lecz został pobity w [[Bitwa pod Goźlicami|bitwie pod Goźlicami]] i pod [[Koprzywnica|Koprzywnicą]], po czym Leszek Czarny uderzył na ziemie pogranicza zdobywając m.in. [[Przeworsk]]. W 1299 roku Lew Halicki spotkał się w Brnie z Wacławem II, od którego otrzymał liczne dary. Około 1301 roku Lew zmarł i wkrótce jego syn Jerzy I, będący w sojuszu z Łokietkiem, najechał ziemię sandomierską i z tym można łączyć wyprawę odwetową sandomierskiego stronnictwa Wacława II, które w 1302 roku zdobyło [[Lublin]] | + | W [[1280]] na czele wojsk tatarsko-ruskich uderzył na [[Leszek Czarny|Leszka II Czarnego]], lecz został pobity w [[Bitwa pod Goźlicami|bitwie pod Goźlicami]] i pod [[Koprzywnica|Koprzywnicą]], po czym Leszek Czarny uderzył na ziemie pogranicza zdobywając m.in. [[Przeworsk]]. W 1299 roku Lew Halicki spotkał się w Brnie z Wacławem II, od którego otrzymał liczne dary. Około 1301 roku Lew zmarł i wkrótce jego syn [https://pl.wikipedia.org/wiki/Jerzy_Lwowic Jerzy I], będący w sojuszu z Łokietkiem, najechał ziemię sandomierską i z tym można łączyć wyprawę odwetową sandomierskiego stronnictwa Wacława II, które w 1302 roku zdobyło [[Lublin]]. |
| − | |||
[[Księstwo halicko-wołyńskie|Rusią Halicko-Wołyńską]] rządził ze swej stolicy i rezydencji w [[Chełm]]ie. | [[Księstwo halicko-wołyńskie|Rusią Halicko-Wołyńską]] rządził ze swej stolicy i rezydencji w [[Chełm]]ie. | ||
| Linia 86: | Linia 85: | ||
|15= osoba nieznana | |15= osoba nieznana | ||
}}</center> | }}</center> | ||
| + | |||
| + | {{SORTUJ:Rurykowicze, Lew o1}} | ||
[[Kategoria:Książęta bełscy]] | [[Kategoria:Książęta bełscy]] | ||
Wersja z 09:56, 4 sie 2020
| Strona | Autorzy | Nota |
| [1] | [2] | Ten artykuł pochodzi z Wikipedii w języku polskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku polskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach. |
Lew I Halicki vel Lew Daniłowicz (ukr. Лев I Данилович), (ur. ok. 1228, zm. ok. 1301 w Spasie) – książę halicko-włodzimierski w latach 1293-1301, książę Halicza i Przemyśla 1264-1269, książę bełski (1245-1264). Był synem króla Daniela I Halickiego. Po śmierci Bolesława V Wstydliwego zgłosił pretensje do tronu krakowskiego (jako potomek Bolesława III Krzywoustego po kądzieli) i próbował zbrojnie opanować dzielnicę krakowską[potrzebny przypis]. W 1272 przeniósł stolicę królestwa z Chełma do założonego przez ojca Lwowa (nazwanego tak na jego cześć). W 1280 na czele wojsk tatarsko-ruskich uderzył na Leszka II Czarnego, lecz został pobity w bitwie pod Goźlicami i pod Koprzywnicą, po czym Leszek Czarny uderzył na ziemie pogranicza zdobywając m.in. Przeworsk. W 1299 roku Lew Halicki spotkał się w Brnie z Wacławem II, od którego otrzymał liczne dary. Około 1301 roku Lew zmarł i wkrótce jego syn Jerzy I, będący w sojuszu z Łokietkiem, najechał ziemię sandomierską i z tym można łączyć wyprawę odwetową sandomierskiego stronnictwa Wacława II, które w 1302 roku zdobyło Lublin. Rusią Halicko-Wołyńską rządził ze swej stolicy i rezydencji w Chełmie. Wywód przodków |
|||||||||||||||||||||||||
- 0
- Strony importowane z polskiej Wikipedii
- Strony z odwołaniami do nieistniejących plików
- Artykuły z brakującymi przypisami od 2011-07
- Książęta bełscy
- Romanowicze
- Władcy Rusi Halicko-Włodzimierskiej
- Książęta ruscy zależni od Złotej Ordy
- Nieznana data urodzenia
- Urodzeni w XIII wieku
- Zmarli w XIV wieku
- Nieznana data śmierci
