Déli-Bug menti csata: Różnice pomiędzy wersjami
| Linia 15: | Linia 15: | ||
| | | | ||
| − | |||
[[File:First Bulgarian Empire before the Magyar invasion.jpg|thumb|Wschodnie Cesarstwo Rzymskie i Bułgaria po śmierci Bazylego I Macedończyka około 890 r.]] | [[File:First Bulgarian Empire before the Magyar invasion.jpg|thumb|Wschodnie Cesarstwo Rzymskie i Bułgaria po śmierci Bazylego I Macedończyka około 890 r.]] | ||
| + | |||
| + | '''Déli-Bug menti csata''' (pol. ''Bitwa nad południowym Bugiem'') rozegrała się nad brzegiem rzeki o tej samej nazwie (obecnie Ukraina). Rezultatem było wielkie zwycięstwo Bułgarów, które zmusiło Madziarów z królestwa [[Etelköz]] do porzucenia stepów południowej Ukrainy<ref> Zlatarski, V. [http://www.promacedonia.org/vz1b/vz1b_4_1.html#53 Istorija na parvoto balgarsko carstvo], str. 311-312, . </ref><ref>Constantin Porphyrogen, ibid., str. 173 (2–10), Symeon Logothet, ibid., str. 773 (19–22), Leo Grammaticus, str. 268 (19–22), Theophanes Continuatus, str. 359 (10–22), Skylica—Cedrin, II, str. 256 (8–11), Zonaras, IV, str. 411–3, Dummler, III, str. 444—445.</ref>, a także ich dążenia do podbicia Bułgarii naddunajskiej, wycofania się na nowo okupowane ziemie za [[Kotlina|Karpatami]], koncentrując się na [[Panonia|Panonii]], skąd będą prowadzić kolejną wojnę, tym razem z Morawami, pokonując ich i ustanawiając nowe Węgry, po państwie Etelköz na współczesnej Ukrainie, które zastąpiło wcześniejszy etap państwowości Madziarów, legendarny, choć krótki żywot [https://en.wikipedia.org/wiki/Hungarian_prehistory#Levedia Levedii], a nawet jeszcze jeden, w rzeczywistym kraju pochodzenia Madziarów, Jugrze, za rzeką Ob. | ||
== Geneza konfliktu == | == Geneza konfliktu == | ||
Wersja z 15:52, 13 sie 2020
| Strona | Autorzy | Nota |
| [1] | [2] | Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku angielskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku angielskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach. |
|
Plik:First Bulgarian Empire before the Magyar invasion.jpg Wschodnie Cesarstwo Rzymskie i Bułgaria po śmierci Bazylego I Macedończyka około 890 r. Déli-Bug menti csata (pol. Bitwa nad południowym Bugiem) rozegrała się nad brzegiem rzeki o tej samej nazwie (obecnie Ukraina). Rezultatem było wielkie zwycięstwo Bułgarów, które zmusiło Madziarów z królestwa Etelköz do porzucenia stepów południowej Ukrainy[1][2], a także ich dążenia do podbicia Bułgarii naddunajskiej, wycofania się na nowo okupowane ziemie za Karpatami, koncentrując się na Panonii, skąd będą prowadzić kolejną wojnę, tym razem z Morawami, pokonując ich i ustanawiając nowe Węgry, po państwie Etelköz na współczesnej Ukrainie, które zastąpiło wcześniejszy etap państwowości Madziarów, legendarny, choć krótki żywot Levedii, a nawet jeszcze jeden, w rzeczywistym kraju pochodzenia Madziarów, Jugrze, za rzeką Ob. Spis treściGeneza konfliktuW 894 r. Wybuchła wojna między Bułgarią a Bizancjum po decyzji cesarza Leona VI Mądrego, aby zrealizować prośbę jego teścia, basileopatera Stylianosa Zaoutzesa, aby przenieść centrum bałkańskiej działalności handlowej z Konstantynopola do Salonik, Okazało się, że wywołało to wyższe cła na bułgarski handel. Tak więc car Bułgarii Symeon I pokonuje Bizantyjczyków w pobliżu Adrianopola, zanim rok dobiegnie końca. Ale potem Bizantyńczycy zwracają się do swojej standardowej metody radzenia sobie z takimi sytuacjami: przekupują osobę trzecią do pomocy, aw tym przypadku zatrudniają Madziarów ze stanu Etelköz do ataku na Bułgarię Dunajską od północnego wschodu. Madziarowie przekroczyli Dunaj w 895 roku i dwukrotnie zwyciężają nad Bułgarami. Symeon wycofuje się więc do Durostorum, którego skutecznie broni, podczas gdy w 896 roku znajduje pomoc dla swojej strony, przekonując do pomocy, zwykle przyjaznych Bizantyjczykom Pieczyngów. Następnie, gdy Pieczyngowie rozpoczęli walkę z Madziarami na ich wschodniej granicy, Symeon i jego ojciec Borys I, były car, który opuścił klasztor, aby pomóc swemu następcy, zebrali ogromną armię i pomaszerowali na północ, aby bronić ich. imperium. In 894 a war broke out between Bulgaria and Byzantium after the decision of Emperor Leo VI the Wise, to implement a request of his father-in-law, basileopater Stylianos Zaoutzes, to move the center of the Balkan trade activities from Constantinople to Thessaloniki, turned out inducing higher tariffs on Bulgarian trade. So Bulgaria's Tsar Simeon I defeats the Byzantines near Adrianople, before the year is over. But then the Byzantines turn to their standard method for handling such situations: they bribe a third party to assist, and on this case, they hire the Magyars of the Etelköz State to attack Danube Bulgaria from the northeast. The Magyars cross the Danube in 895, and are victorious over the Bulgars twice. So Simeon withdraws to Durostorum, which he successfully defends, while during 896 he finds some assistance for his side, persuading the usually Byzantine-friendly Pechenegs to help him out. Then, while the Pechenegs began to combat the Magyars on their eastern frontier, Simeon and his father Boris I, the former tsar who left his monastery retreat to assist his heir in the occasion, gather an enormous army and march to the north to defend their empire. WalkaSymeon zarządził trzy dni postu, mówiąc, że żołnierze powinni pokutować za swoje grzechy i szukać pomocy u Boga. Kiedy to się stało, rozpoczęła się bitwa. To było długie i niezwykle zacięte, ale ostatecznie Bułgarzy odnieśli zwycięstwo. [3] [4] [5] Simeon ordered three days of fasting, saying that the soldiers should repent for their sins and seek help in God. When this was done, the battle began. It was long and unusually fierce but in the end the Bulgarians were victorious.[3][4][5] NastępstwaZwycięstwo pozwoliło Symeonowi poprowadzić swoje wojska na południe, gdzie ostatecznie pokonał Bizantyjczyków w bitwie pod Boulgarophygon. Wojna zakończyła się traktatem pokojowym, który formalnie trwał aż do śmierci Leona VI w 912 r., Na mocy którego Bizancjum było zobowiązane do płacenia Bułgarii corocznej daniny [6] w zamian za powrót rzekomo 120 000 wziętych do niewoli bizantyjskich żołnierzy i cywilów [7]. Na mocy traktatu Bizantyńczycy scedowali również obszar między Morzem Czarnym a Strandżą na rzecz imperium bułgarskiego [8], podczas gdy Bułgarzy również obiecali nie najeżdżać terytorium bizantyjskiego [9]. The victory allowed Simeon to lead his troops to the south where he decisively defeated the Byzantines in the battle of Boulgarophygon. The war ended with a peace treaty which formally lasted until around Leo VI's death in 912, and under which Byzantium was obliged to pay Bulgaria an annual tribute[6] in exchange for the return of allegedly 120,000 captured Byzantine soldiers and civilians.[7] Under the treaty, the Byzantines also ceded an area between the Black Sea and Strandzha to the Bulgarian Empire,[8] while the Bulgarians also promised not to invade Byzantine territory.[9] Źródła
Том I. История на Първото българско царство. Част II. От славянизацията на държавата до падането на Първото царство (852—1018)] [Historia państwa bułgarskiego w średniowieczu. I. Historia pierwszego imperium bułgarskiego]. (2 wyd.). Sofia: Nauka i izkustvo. OCLC 67080314.
Przypisy
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
