Constanza de Aragón: Różnice pomiędzy wersjami
m (Zastępowanie tekstu - ", † " na ", † ") |
m (Zastępowanie tekstu - " - " na " – ") |
||
| Linia 47: | Linia 47: | ||
|} | |} | ||
| − | [[Plik:Tomb of Constance of Aragon | + | [[Plik:Tomb of Constance of Aragon – Cathedral of Palermo – Italy 2015.JPG|thumb]] |
'''Constanza de Aragón''' (pol. ''Konstancja Aragońska'', węg. ''Aragóniai Konstancia'', chor. ''Konstanca Aragonska'', cz. ''Konstancie Aragonská'') (* [[1179]], † [[23 czerwca]] [[1222]]) – najpierw królowa [[Węgry|Węgier]] jako żona [[Emeryk węgierski|Emeryka węgierskiego]], później królowa i cesarzowa [[Niemcy|Niemiec]] jako pierwsza żona [[Fryderyk II Hohenstauf|Fryderyka II Hohenstaufa]]. | '''Constanza de Aragón''' (pol. ''Konstancja Aragońska'', węg. ''Aragóniai Konstancia'', chor. ''Konstanca Aragonska'', cz. ''Konstancie Aragonská'') (* [[1179]], † [[23 czerwca]] [[1222]]) – najpierw królowa [[Węgry|Węgier]] jako żona [[Emeryk węgierski|Emeryka węgierskiego]], później królowa i cesarzowa [[Niemcy|Niemiec]] jako pierwsza żona [[Fryderyk II Hohenstauf|Fryderyka II Hohenstaufa]]. | ||
| Linia 64: | Linia 64: | ||
== Królowa Węgier == | == Królowa Węgier == | ||
| − | W 1198 Konstancja poślubiła Emeryka węgierskiego (1174–1204), syna [[Władcy Węgier|króla Węgier]] [[Bela III|Beli III]] i [[Agnieszka z Châtillon|Agnieszki z Chatillon]], córki [[Księstwo Antiochii|księcia Antiochii]] [[Renald z Chatillon|Renalda z Chatillon]]. Para miała tylko jednego syna | + | W 1198 Konstancja poślubiła Emeryka węgierskiego (1174–1204), syna [[Władcy Węgier|króla Węgier]] [[Bela III|Beli III]] i [[Agnieszka z Châtillon|Agnieszki z Chatillon]], córki [[Księstwo Antiochii|księcia Antiochii]] [[Renald z Chatillon|Renalda z Chatillon]]. Para miała tylko jednego syna – [[Władysław III węgierski|Władysława III]] (1201–1205). |
Władysław został koronowany na króla jeszcze za życia swojego ojca, w 1204. Emeryk chciał w ten sposób zabezpieczyć koronę i kazał swojemu młodszemu bratu [[Andrzej II węgierski|Andrzejowi]] przyrzec, że będzie chronił bratanka i pomagał mu w rządzeniu państwem. Emeryk zmarł jeszcze przed końcem tego roku i Władysław został pełnoprawnym królem, a Andrzej [[regent]]em. Władysław i Konstancja wkrótce stali się więźniami Andrzeja. Konstancji udało się uciec z synem do [[Wiedeń|Wiednia]]. Znaleźli schronienie na dworze Leopolda VI, księcia [[Austria|Austrii]]. Władysław jednak zaraz zmarł. Regent Andrzej został królem Węgier jako ''Andrzej II'', a Konstancja pozostała na wygnaniu. | Władysław został koronowany na króla jeszcze za życia swojego ojca, w 1204. Emeryk chciał w ten sposób zabezpieczyć koronę i kazał swojemu młodszemu bratu [[Andrzej II węgierski|Andrzejowi]] przyrzec, że będzie chronił bratanka i pomagał mu w rządzeniu państwem. Emeryk zmarł jeszcze przed końcem tego roku i Władysław został pełnoprawnym królem, a Andrzej [[regent]]em. Władysław i Konstancja wkrótce stali się więźniami Andrzeja. Konstancji udało się uciec z synem do [[Wiedeń|Wiednia]]. Znaleźli schronienie na dworze Leopolda VI, księcia [[Austria|Austrii]]. Władysław jednak zaraz zmarł. Regent Andrzej został królem Węgier jako ''Andrzej II'', a Konstancja pozostała na wygnaniu. | ||
| Linia 73: | Linia 73: | ||
9 grudnia 1212, Fryderyk został koronowany na króla Niemiec, na przekór [[Otto IV|Ottonowi IV z Brunszwiku]], [[cesarz]]owi niemieckiemu. Początkowo Fryderyk kontrolował północne Niemcy, ale 5 lipca 1215 Otto IV został obalony. Konstancja została jedyną królową niemiecką. W imieniu męża była również regentką Sycylii. | 9 grudnia 1212, Fryderyk został koronowany na króla Niemiec, na przekór [[Otto IV|Ottonowi IV z Brunszwiku]], [[cesarz]]owi niemieckiemu. Początkowo Fryderyk kontrolował północne Niemcy, ale 5 lipca 1215 Otto IV został obalony. Konstancja została jedyną królową niemiecką. W imieniu męża była również regentką Sycylii. | ||
| − | 22 listopada 1220 papież [[Honoriusz III]] koronował Fryderyka na cesarza niemieckiego. Wtedy Konstancja została cesarzową niemiecką, a jej syn Henryk | + | 22 listopada 1220 papież [[Honoriusz III]] koronował Fryderyka na cesarza niemieckiego. Wtedy Konstancja została cesarzową niemiecką, a jej syn Henryk – nowym królem Niemiec. Zmarła jednak niecałe dwa lata później, a Fryderyk ożenił się z [[Jolanta Jerozolimska|Jolantą Jerozolimską]]. Konstancja została pochowana w katedrze w [[Palermo]]. |
| | | | ||
Aktualna wersja na dzień 17:31, 15 sie 2020
| Strona | Autorzy | Nota |
| [1] | [2] | Ten artykuł pochodzi z Wikipedii w języku polskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku polskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach. |
Constanza de Aragón (pol. Konstancja Aragońska, węg. Aragóniai Konstancia, chor. Konstanca Aragonska, cz. Konstancie Aragonská) (* 1179, † 23 czerwca 1222) – najpierw królowa Węgier jako żona Emeryka węgierskiego, później królowa i cesarzowa Niemiec jako pierwsza żona Fryderyka II Hohenstaufa. Była córką Alfonsa II, króla Aragonii i Sanchy Kastylijskiej. Jej dziadkami od strony matki byli Alfons VII Imperator, król Kastylii i Leónu, oraz Ryksa śląska.
Królowa WęgierW 1198 Konstancja poślubiła Emeryka węgierskiego (1174–1204), syna króla Węgier Beli III i Agnieszki z Chatillon, córki księcia Antiochii Renalda z Chatillon. Para miała tylko jednego syna – Władysława III (1201–1205). Władysław został koronowany na króla jeszcze za życia swojego ojca, w 1204. Emeryk chciał w ten sposób zabezpieczyć koronę i kazał swojemu młodszemu bratu Andrzejowi przyrzec, że będzie chronił bratanka i pomagał mu w rządzeniu państwem. Emeryk zmarł jeszcze przed końcem tego roku i Władysław został pełnoprawnym królem, a Andrzej regentem. Władysław i Konstancja wkrótce stali się więźniami Andrzeja. Konstancji udało się uciec z synem do Wiednia. Znaleźli schronienie na dworze Leopolda VI, księcia Austrii. Władysław jednak zaraz zmarł. Regent Andrzej został królem Węgier jako Andrzej II, a Konstancja pozostała na wygnaniu. Królowa i cesarzowa NiemiecKonstancja pozostała wdową przez kolejne 5 lat. W 1210 ponownie wyszła za mąż, jej drugim mężem został król Sycylii Fryderyk Hohenstauf (1194–1250), syn cesarza Henryka VI i Konstancji, córki króla Sycylii Rogera II. Para miała jedynie jednego syna – Henryka (VII) (1211–1242). 9 grudnia 1212, Fryderyk został koronowany na króla Niemiec, na przekór Ottonowi IV z Brunszwiku, cesarzowi niemieckiemu. Początkowo Fryderyk kontrolował północne Niemcy, ale 5 lipca 1215 Otto IV został obalony. Konstancja została jedyną królową niemiecką. W imieniu męża była również regentką Sycylii. 22 listopada 1220 papież Honoriusz III koronował Fryderyka na cesarza niemieckiego. Wtedy Konstancja została cesarzową niemiecką, a jej syn Henryk – nowym królem Niemiec. Zmarła jednak niecałe dwa lata później, a Fryderyk ożenił się z Jolantą Jerozolimską. Konstancja została pochowana w katedrze w Palermo. |
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||