Węgierska okupacja Widyna

Strona	Autorzy	Nota
[1]	[2]	Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku angielskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku angielskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach.

Węgierska okupacja Widina była okresem w historii miasta i regionu Widina, dziś w północno-zachodniej Bułgarii, kiedy to nazywano go Banatem Bułgarii pod panowaniem króla Węgier Ludwika I w latach 1365-1369 [1]. The Hungarian occupation of Vidin was a period in the history of the city and region of Vidin, today in northwestern Bulgaria, when it was called Banate of Bulgaria under the rule of King Louis I of Hungary from 1365 to 1369. Krótka wojna Plik:Baba Vida Klearchos 1.jpg Baba Vida, Vidin's medieval fortress Przed rokiem 1359–1360 były spadkobierca korony bułgarskiej Iwan Sratsimir ustanowił się władcą apanage widińskiego drugiego imperium bułgarskiego i uczynił z niego w dużej mierze niezależną jednostkę. Na początku 1365 roku Ludwik I Węgier, który podobnie jak jego poprzednicy między innymi tytułował się „królem Bułgarii” (rex Bulgariae), zażądał od Iwana Sratsimira uznania jego zwierzchnictwa i zostania jego wasalem. Po odmowie Sratsimira węgierski król podjął kampanię mającą na celu podbicie caratu Widin. 1 maja 1365 r. Wyruszył z Węgier; dotarł do Widina 30 maja i zdobył miasto 2 czerwca, po krótkim oblężeniu. [2] Before 1359–1360, the former heir to the Bulgarian crown Ivan Sratsimir had established himself as the ruler of the Vidin appanage of the Second Bulgarian Empire and had turned it into a largely independent entity. In early 1365 Louis I of Hungary, who like his predecessors styled himself "king of Bulgaria" (rex Bulgariae) among other titles, demanded that Ivan Sratsimir acknowledge his suzerainty and become his vassal. After Sratsimir's refusal, the Hungarian king undertook a campaign to conquer the Tsardom of Vidin. On 1 May 1365, he set off from Hungary; he reached Vidin on 30 May and captured the city on 2 June, after a brief siege. Węgrzy wzięli Iwana Sratsimira i jego rodzinę do niewoli i uwięzili ich w twierdzy Humnik w Bosiljevo w Chorwacji. Wkrótce potem Węgrzy zajęli całą ziemię caratu Widin (zwanego po węgiersku Bodony [1]) i zamienili ją w prowincję Królestwa Węgier podlegającą zakazowi [1]. Początkowo terenem zarządzał hrabia Pozsony Peter Himfi, a następnie Denis Lackfi, nazywany „wojewodą Siedmiogrodu, gubernatorem Widin i władcą hrabstw Temes i Szolnok” [2]. The Hungarians took Ivan Sratsimir and his family captive and imprisoned them in the Humnik fortress in Bosiljevo, Croatia. Shortly afterwards, the Hungarians seized the entire land of the Tsardom of Vidin (known as Bodony in Hungarian) and turned it into a province of the Kingdom of Hungary governed by a ban. Initially, the area was governed by Peter Himfi, the Count of Pozsony, and then by Denis Lackfi, styled "voivode of Transylvania, governor of Vidin and ruler of the counties of Temes and Szolnok". Władza węgierska w Widynie Po ustanowieniu władzy administracyjnej Węgrzy przystąpili do nawracania miejscowej ludności prawosławnej bułgarskiej na rzymskokatolicką z pomocą braci franciszkanów. Mimo swego krótkiego trwania była to jedna z najwcześniejszych diecezji misyjnych na Węgrzech. [3] Według danych węgierskich franciszkanie nawrócili 200 000 ludzi, czyli jedną trzecią ludności regionu; chociaż liczba ta jest uważana za rażąco przeszacowaną i nierealistyczną, wśród nawróconych z pewnością byli Iwan Sratsimir i jego rodzina królewska. [2] Ta religijna nietolerancja znalazła odzwierciedlenie w negatywnym, ludowym stosunku do węgierskiego zwierzchnictwa, o czym świadczy marginalna uwaga w ortodoksyjnej księdze religijnej z tego okresu: „Książka ta została napisana przez grzesznego i nieinteligentnego Dragana wraz z jego bratem Rayko w czasach, gdy Węgrzy rządzili Widinem i był to wielki ból dla ludzi w tym czasie. ”[4] After establishing their administrative rule, the Hungarians proceeded to convert the local Bulgarian Orthodox population to Roman Catholicism with the assistance of Franciscan friars. Despite its short duration, this was one of the earliest Hungarian missionary dioceses. According to Hungarian data, the Franciscans converted 200,000 people or a third of the region's population; although the figure is considered grossly overestimated and unrealistic, among the converted were certainly Ivan Sratsimir and his royal family. That religious intolerance was reflected in the negative popular attitude towards the Hungarian overlordship, attested in a marginal note in an Orthodox religious book from the period: "This book was written by the sinful and unintelligent Dragan together with his brother Rayko in the days when the Hungarians ruled Vidin and it was great pain for the people at that time." Ojciec Iwana Sratsimira, car Iwan Aleksander, władca Bułgarii w Tarnovie, nie mógł nic zrobić, aby powstrzymać węgierską inwazję i schwytanie jego syna. Jednak kilka lat później wykorzystał zatrzymanie cesarza bizantyjskiego Jana V Palaiologosa w Widinie i kampanię hrabiego Sabaudzkiego Amadeusza VI na bułgarskim wybrzeżu Morza Czarnego w celu zorganizowania koalicji prawosławnej i ocalenia Widina. Za przystąpienie do sojuszu Iwan Aleksander zaoferował cesarzowi bizantyjskiemu porty Morza Czarnego na południe od Nesebyru (Messembria); W zamian Jan V musiał jednak zapłacić 180 000 florenów wojewodzie wołoskiemu Władysławowi I Vlaicu. Wojewoda wołoski miał w zamian zająć Widin i oddać go Iwanowi Aleksandrowi. [2] Ivan Sratsimir's father, Tsar Ivan Alexander, ruler of Bulgaria at Tarnovo, could do nothing to stop the Hungarian invasion and his son's capture. Several years later, however, he took advantage of Byzantine Emperor John V Palaiologos' detention at Vidin and Count of Savoy Amadeus VI's campaign on the Bulgarian Black Sea Coast to organize an Orthodox coalition and salvage Vidin. For joining the alliance, Ivan Alexander offered the Byzantine emperor the Black Sea ports south of Nesebar (Messembria); in return, however, John V had to pay 180,000 florins to Vladislav I Vlaicu, voivode of Wallachia. The Vlach voivode would, in return, seize Vidin and cede it to Ivan Alexander. Koniec banatu W 1369 r. Zakończyła się węgierska okupacja Widina. Chociaż początkowa kampania nie zakończyła się pełnym sukcesem, ponieważ Węgrzy odzyskali miasto, późniejsze negocjacje między Królestwem Węgier a sojusznikami Iwana Aleksandra, Władysławem I Vlaicu i Dobroticą, despotą półniezależnego księstwa dobrujskiego Karwuny, doprowadziły do powrót miasta w posiadanie bułgarskie. [2] Uważa się, że jesienią 1369 r. Ponownie został władcą regionu Iwan Sratsimir. [5] In 1369, the Hungarian occupation of Vidin was brought to an end. Although the initial campaign was not entirely successful because the Hungarians seized the city back, the ensuing negotiations between the Kingdom of Hungary and Ivan Alexander's allies, Vladislav I Vlaicu and Dobrotitsa, the despot of the semi-independent Dobrujan Principality of Karvuna, led to the return of the city to Bulgarian possession. It is thought that Ivan Sratsimir was reinstalled as the region's ruler in the autumn of 1369. Lista banów Term Incumbent Notes Source 1365–1366 Lackfi I. Imre Komandant Widyna; także koniuszy królewski (1359–1367), kasztelan zamków: Miháld Karánsebes (1365–1366) Lackfi II. Dénes Komandant Widyna; także Wojewoda Siedmiogrodu (1359–1367) i ispán kimitatu Temes (1365–1367) 1366–1369 Himfi Benedek razem z Kórógyi László (1366–1368); także ispán komitatów: Temes (1366–1369), Krassó i Keve (1366–1367). Jego zastępcą był jego młodszy brat, Himfi Péter 1366–1368 Kórógyi László razem z Himfi Benedekiem (1366–1369) Przypisy Bibliografia Божилов, Иван (1994). "Иван Срацимир, цар във Видин (1352/1353 — 1396)". Фамилията на Асеневци (1186–1460). Генеалогия и просопография (po bułgarsku). София: Българска академия на науките. ISBN 954-430-264-6. OCLC 38087158. (in Hungarian) Engel, Pál (1996). Magyarország világi archontológiája, 1301–1457, I. [Archeologia świecka Węgier, 1301–1457, tom I]. História, MTA Történettudományi Intézete. Budapest. ISBN 963-8312-44-0. Markó, László (2006). A magyar állam főméltóságai Szent Istvántól napjainkig: Életrajzi Lexikon [[Wysocy urzędnicy państwowi na Węgrzech od króla św. Stefana do naszych czasów: Encyklopedia biograficzna]. II wydanie, Helikon Kiadó. ISBN 963-547-085-1.

Bolgár bánság Banat Bułgarii (pol.) Banatus Bulgariae (łac.) autonomiczny podmiot Królestwa Węgier ← 30px 1365-1369 30px → 30px → Ubicación de Kraina Widyn Stolica Bodony Rząd monarchia Ban  • 1365–1366 Lackfi I. Imre Lackfi II. Dénes  • 1366–1369 Himfi Benedek i Kórógyi László Historia średniowiecze  • Utworzenie 1365  • Rozwiązanie 1369 Dzisiaj część 23px Bułgarii