Petar Keglević

Strona	Autorzy	Nota
[1]	[2]	Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku chorwackim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku chorwackim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach.

Poprzednik: Ban Chorwacji (1537-1542) Następca: Tomo Nádasdy Nikola Šubić Zrinski Petar Keglević znany jako Petar Keglević z Bužim (1478-1554), chorwacko-słowiańsko-dalmatyński zakaz. Petar Keglević poznat kao i Petar Keglević od Bužima (1478. - 1554.), hrvatsko-slavonsko-dalmatinski ban. Pochodzi ze starej chorwackiej rodziny szlacheckiej Prklja, o której wspomina się w 1322 roku w dolinie Zrmanja niedaleko Ervenika. Według członka rodziny Keglen, na początku XV wieku nadano rodzinie nazwisko Keglević. W drugiej połowie XV wieku byli właścicielami twierdzy Kegalj-grad w hrabstwie Knin. Potječe iz staroga hrvatskog plemićkog roda Prklja, koji se 1322. godine spominju u dolini Zrmanje blizu Ervenika. Po Keglenu, jednom članu roda, početkom 15. stoljeća, obitelj je dobila prezime Keglević. U drugoj polovici 15. stoljeća posjedovali su tvrđavu Kegalj-grad u kninskoj županiji. Jako młody człowiek Petar brał udział w bitwie pod Krbavskim poljem w 1493 roku. Zasłynął w bitwie z Turkami w 1521 roku. Od 1521-1522. został kapitanem, więc został zakazem Jajce banovina w Jajcach, następnie komisarzem królewskim (prokuratorem generalnym) Chorwacji i Slawonii (1533-1537) oraz chorwackim zakazem z (1537-1542). Petar je kao mladić sudjelovao u bitci na Krbavskom polju 1493. godine. Proslavio se u borbi s Turcima 1521. godine. Od 1521.-1522. je kapetan, pa postaje ban Jajačke banovine u Jajcu onda kraljevski komesar (generalni javni tužitelj) Hrvatske i Slavonije (1533.-1537.) i hrvatski ban od (1537.-1542.). Na krótko przed bitwą pod Mohaczem nabył ius gladii. Nešto prije Mohačke bitke stekao je ius gladii. Po bitwie pod Mohaczem wybrał Ferdynanda I Habsburga przeciwko Iwanowi Zapolje. Po tureckim podboju rodzinnych posiadłości w dolinie Zrmanji, Petar kupił w 1523 r. Majątki Kostel, Krapina, Blinja i Totuševina w Pounje, a dary królewskie otrzymał dobra Bijela Stijena niedaleko Pakrac, Novigrad i Lobor. Poslije Mohačke bitke odlučio se za Ferdinanda I. Habsburški protiv Ivana Zapolje. Poslije turskog osvajanja obiteljskih imanja u dolini Zrmanje, Petar kupuje 1523. posjede Kostel, Krapinu, Blinju i Totuševinu u Pounju, a kraljevskim darovanjima dobija posjede Bijelu Stijenu kod Pakraca, Novigrad i Lobor. Po śmierci swojego zięcia Gašpara Ernušta (ostatniego członka bogatej rodziny Ernuštów, pochodzenia żydowskiego) Petar Keglević nielegalnie przywłaszczył sobie jego dobra w Medzimurju, więc król Ferdynand z pomocą Nikoli Šubića Zrinskiego "Sigetskiego" odebrał go z honoru zakazu, skonfiskował jego majątek. uwięziony (1546) w majątku Kostel. Petar Keglević je poslije smrti svog zeta Gašpara Ernušta (posljednjeg pripadnika bogate obitelji Ernušt, židovskog podrijetla) protupravno prisvojio njegova imanja u Međimurju, pa ga je kralj Ferdinand uz pomoć Nikole Šubića Zrinskog "Sigetskog" skinuo s banske časti, zaplijenio njegove posjede i dao ga zatočiti (1546.) na posjedu Kostelu. W 1548 r. Został ułaskawiony i część skonfiskowanego majątku wraz z majątkiem dziadka Bužima zwrócono mu. Zmarł w Kostelu lub Krapinie, a jego grób znajduje się w kościele parafialnym w Pregradzie. Godine 1548. pomilovan je i vraćen mu je dio zaplijenjenih dobara s djedovinskim dobrom Bužimom. Umro je u Kostelu ili u Krapini, a grob mu je u župnoj crkvi u Pregradi. Ne smije se smetnut s uma da se radi o dinastijskoj borbi Habsburgovaca i Jagelovića. Petar Keglević je bio oženjen Barbarom Strezsemley iz Streze (današnjeg Pavlin Kloštara) od obitelji Bissenus Streskih (Bissenus de Streza), koja je potjecala od Streze, ujaka kralja Dmitra Zvonimira. Streza je potjecao od Bissenusa de genere Aba, koji je bio potomak ugarskog kralja Samuela Abe (1041.-1044.) zeta (kćerin suprug) ugarskog kneza Gejze i koji je bio potomak Csabe sina kralja Huna Atile. Przypisy