Snačić (ród): Różnice pomiędzy wersjami
| Linia 28: | Linia 28: | ||
== Gałąź Nelipić == | == Gałąź Nelipić == | ||
| − | [[File:Nelipiccoa.jpg|right|thumb| | + | [[File:Nelipiccoa.jpg|right|thumb|left|200px|Herb rodziny [[Nelipić]]]] |
Członkiem rodu w pierwszej połowie XIV wieku był Nelipac ''generationis Suadcich''), głowa rodziny [[Nelipić]]iów z Cetina, która jest młodszą gałęzią rodu [[Snačić]]<ref name="CE"/>. | Członkiem rodu w pierwszej połowie XIV wieku był Nelipac ''generationis Suadcich''), głowa rodziny [[Nelipić]]iów z Cetina, która jest młodszą gałęzią rodu [[Snačić]]<ref name="CE"/>. | ||
Wersja z 08:06, 3 wrz 2020
| Strona | Autorzy | Nota |
| [1] | [2] | Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku angielskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku angielskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach. |
|
Snačić, czasem nazywani Svačić lub Svadčić — jednym z Dwunastu Szlachetnych Rodów Chorwacji, wymienionych w Pacta conventa i na stronach Supertarskiego Kartularza. Wśród najstarszych znanych członków rodziny jest Petar Snačić, który najprawdopodobniej był ostatnim chorwackim królem chorwackiego pochodzenia.[1][2] Spis treściHistoriaNajwcześniejszym możliwym znanym przodkiem rodzaju był burmistrz Juraj Snačić, jeden z dwunastu szlachciców wymienionych w Pacta Conventa z 1102 r. Według Superstarskiego Kartularza ban w Królestwie Chorwacji za rządów chorwackiego króla Demetriusza Zvonimira to Petar Snačić, który często jest kojarzony z ostatnim chorwackim królem Petarem Snačićiem.[3] Informacje o rodzinie są ograniczone. W 1343 r. odnotowano pewnego Gojslava, syna osoby zwanej Prodi de Saucichorum w żupanacie Klis. Niektórzy historycy zakładają również, że szlachcic Domald z Sidragi (ok.1160–1243) był członkiem rodziny, ale nie można tego wiarygodnie udowodnić[3]. Gałąź NelipićPlik:Nelipiccoa.jpg Herb rodziny Nelipić Członkiem rodu w pierwszej połowie XIV wieku był Nelipac generationis Suadcich), głowa rodziny Nelipićiów z Cetina, która jest młodszą gałęzią rodu Snačić[3]. Najprawdopodobniej rodzina Snačićów wyginęła patrylinicznie po śmierci bana Iwana III. Nelipića w 1435 r., a ich dobra zostały podarowane przez króla Zygmunta Matko i Petar Talovacom.[3] Wybitni członkowieZobacz także
Przypisy
Źródło
|
| ||||||||||||||||
